R.C.Sproul Kościół w Smyrnie - wierność (Izmir)

 

Kościół w Smyrnie

Księga Objawienia 2:8–11 

(8)  Aniołowi Kościoła w Smyrnie napisz tak: 

To mówi Pierwszy i Ostatni. 

Ten, który był umarły, ale oto ożył. 

(9)  Znam twoje udręki i ubóstwo wiedz jednak, że jesteś bogaty. 

Wiem też, jakimi obelgami obrzucają cię ci, którzy uważają się za Żydów, ale w rzeczywistości nie są Żydami, lecz społecznością szatańską. 

(10)  Nie poddawaj się przerażeniu, gdy pomyślisz o tym, co będziesz musiał wycierpieć. 

[Bądź przygotowany na to, że] diabeł wtrąci niektórych spośród was do więzienia, by poddać was szczególnej próbie. Ucisk będzie trwał dziesięć dni. Jeśli wytrwasz w wierności aż do śmierci, dam ci w nagrodę wieniec życia. 

(11)  Kto ma uszy do słuchania, niech słucha, co mówi Duch do Kościołów: 

Zwycięzcy owa druga śmierć na pewno nie wyrządzi już żadnej szkody. 

________________

Po Efezie następnym celem podróży posłańca dostarczającego przesłanie Apokalipsy do siedmiu kościołów w Azji Mniejszej była Smyrna. Dlatego Jezus zwraca się do kościoła w Smyrnie zaraz po przemówieniu do kościoła w Efezie, jak widzimy w Obj 2:8–11.

W pierwszym wieku Smyrna była ważnym miejscem kultu cesarza rzymskiego, co pomaga wyjaśnić słowa Jezusa skierowane do kościoła w Smyrnie. 

Obj. 2:9 odnosi się do „oszczerstw tych, którzy twierdzą, że są Żydami, a nimi nie są, lecz są synagogą szatana”. Większość mieszkańców Cesarstwa Rzymskiego była zmuszana do oddawania czci cesarzowi w różnych momentach historii kultu cesarza, ale Żydzi mieli prawo być traktowani jako wyjątek. 

Początkowo pierwsi chrześcijanie korzystali z tego wyjątku, ponieważ Rzymianie postrzegali chrześcijaństwo jako sektę judaizmu. Z czasem jednak, zwłaszcza po tym, jak chrześcijanie nie przyłączyli się do Żydów w buncie przeciwko Rzymowi w 70 r. n.e., Żydzi i chrześcijanie zostali wyraźnie odróżnieni. 

W niektórych miejscach Żydzi informowali władze rzymskie o chrześcijanach, którzy nie oddawali czci cesarzowi. Wydaje się, że tak właśnie stało się w przypadku Polikarpa, biskupa Smyrny z II wieku, który poniósł śmierć za oddawanie czci wyłącznie Chrystusowi. Żydzi w Smyrnie oczerniali pierwotnych odbiorców Księgi Objawienia, ujawniając odmowę oddawania czci cesarzowi przez chrześcijan w tym mieście.

Oczywiście, to mogło sprawić, że chrześcijanie w Smyrnie zaczęli się bać o swoje życie. Zdając sobie z tego sprawę, Jezus mówi tej wspólnocie, żeby nie bała się dziesięciodniowego więzienia i męczeństwa, które czekało niektórych z nich. 

Warto zauważyć, że Smyrna i Filadelfia to jedyne wspólnoty spośród siedmiu, które nie dostały wezwania do pokuty. Jezus zachęca ich jedynie do wytrwałości, obiecując koronę życia i wolność od drugiej śmierci tym, którzy nie wyrzekną się Go, nawet jeśli oznacza to dla nich śmierć (wersety 10–11). 

W dalszej części Księgi Objawienia dowiadujemy się, że druga śmierć to wieczny sąd, który czeka wszystkich, których imiona nie są zapisane w Księdze Życia (20:14–15). 

Obietnicą dla tych, którzy zwyciężyli – dla tych, którzy mają prawdziwą, wytrwałą wiarę w Jezusa – jest życie wieczne (2:11).

Dzisiaj jesteśmy wezwani do tej samej wytrwałej wiary. Nawet jeśli nigdy nie spotka nas męczeństwo, możemy być zniesławiani za nasze świadectwo o Chrystusie. Możemy stracić pracę, być wyzywani lub traktowani bez szacunku przez nasze rodziny. Niezależnie od tego, będziemy królować z Chrystusem (2 Tym. 2:12 Jeśli trwamy w cierpliwości, wespół z Nim też królować będziemy. Jeśli się będziemy Go zapierali, to i On nas się zaprze.).

Coram Deo

Na Zachodzie obecnie znacznie bardziej prawdopodobne jest, że zostaniemy nazwani bigotami, niż że zostaniemy zabici przez władze. Niemniej jednak jest to forma prześladowania i będziemy mieli pokusę, aby się poddać. Ale gdy wytrwamy w wierze, pokonamy wrogów ewangelii, a niektórzy mogą nawet uwierzyć w Chrystusa dzięki naszemu świadectwu. Stańmy dzisiaj po stronie Chrystusa, ufając, że On nas usprawiedliwi.

Do dalszego studiowania

Dan. 6

Obj. 12:10–11

PSZ: PSZ, Ap 12:10-11

I usłyszałem z niebios donośny głos, mówiący: 

„Teraz nadszedł czas zbawienia!

Bóg okazał swoją potęgę i objął władzę,

a Jego Mesjasz zaczął panować.

Strącony został natomiast ten,

który dniem i nocą oskarżał wierzących,

i krytykował ich przed Bogiem. 

Oni jednak pokonali go dzięki przelanej krwi Baranka

i dzięki temu, że przekazywali innym prawdę,

oraz byli gotowi oddać za nią życie.

(Nie pokochali też swego życia na tyle, 

by cofnąć się w obliczu śmierci.)

UDB: 

Hioba 13:15: Jeśli mnie zabije, nie będę miał nikogo, kto by mi z pewnością pomógł, ale i tak będę bronił swojego postępowania w jego obecności.

BT: Hi 13:15: Choćby mnie zabił Wszechmocny - ufam, i dróg moich przed Nim chcę bronić.

Choćby mnie zabił – „Bóg może tak pomnożyć moje smutki i bóle, że nie będę w stanie ich przetrwać. Widzę, że mogę być narażony na większe nieszczęścia, jednak jestem gotów im stawić czoła. Jeśli broniąc mojej sprawy i pokazując, że nie jestem hipokrytą (Hi 13,16), moje cierpienia tak się wzmogą, że umrę, to jednak to uczynię”. …Jego cierpienia były tak rozległe, że miał powody przypuszczać, iż zakończą się śmiercią; a jednak pomimo tego, jego niezmiennym postanowieniem było powierzyć się Bogu. 

Jednak będę Mu ufał – …oznacza to, że nawet w śmierci, lub po śmierci, będzie ufał Bogu. Będzie Mu wierny i nadal będzie czuł, że po śmierci będzie mu On błogosławił.

BT: Hbr 10:36: Potrzebujecie bowiem wytrwałości, abyście spełniając wolę Bożą, dostąpili obietnicy.

BT: Jk 5:10-11 Za przykład wytrwałości i cierpliwości weźcie, bracia, proroków, którzy przemawiali w imię Pańskie.

Oto wychwalamy tych, co wytrwali. Słyszeliście o wytrwałości Hioba i widzieliście końcową nagrodę za nią od Pana; bo Pan pełen jest litości i miłosierdzia.