„Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj.”
(Mt 6:11)
Jezus nauczył swoich uczniów modlić się nie o chleb na całe życie, lecz o chleb na dzisiaj. To niezwykle prosta prośba, ale kryje się w niej głęboka lekcja wiary:
Bóg chce, abyśmy żyli w zależności od Niego dzień po dniu.
Jezus powiedział:
„Nie zamartwiajcie się więc o dzień jutrzejszy, gdyż dzień jutrzejszy będzie miał własne troski. Dosyć ma dzień swoich utrapień.”
(Mt 6:34)
Nie oznacza to, że chrześcijanin ma być nieodpowiedzialny, nie planować i nie myśleć o przyszłości. Biblia zachęca do mądrego planowania. Problem zaczyna się wtedy, gdy próbujemy przeżyć dzień dzisiejszy z ciężarem jutra.
Manna na jeden dzień
Izraelici na pustyni mieli pewne doświadczenie, które doskonale ilustruje tę zasadę.
Nie mieli pól, sklepów ani magazynów ale każdego ranka manna pojawiała się na ziemi. Bóg dawał im dokładnie to, czego potrzebowali.
Ale była w tym pewna próba.
Mogli zebrać więcej i powiedzieć:
„Nie wiadomo, co będzie jutro… lepiej zabezpieczyć się na przyszłość.”
Kiedy jednak przechowywali mannę wbrew Bożemu poleceniu, następnego dnia była zepsuta.
Bóg uczył ich czegoś więcej niż tylko tego, skąd będzie pochodziło ich jedzenie. Uczył ich: „Nie żyjesz tym, co masz nagromadzone. Żyjesz Mną. To nie twoja zaradność i zapobiegliwość jest twoim ratunkiem... Ja nim jestem.”.
Manna była codziennym przypomnieniem: „Ojciec nadal się o mnie troszczy.”
Każdego ranka Izraelita wychodził i znajdował dowód Bożej wierności.
Bóg nie daje nam dzisiejszej łaski na jutrzejsze problemy
Mamy tendencje do zamartwiania się rzeczami, które jeszcze nie istnieją.
„Co będzie, jeśli zachoruję?”
„Co będzie, jeśli stracę pracę?”
„Co będzie z moimi dziećmi?”
„Co będzie z moim małżeństwem?”
„Jak poradzę sobie z tym, co wydarzy się za rok?”
Oczywiście możemy i powinniśmy mądrze się przygotowywać. Ale nie możemy otrzymać dzisiaj siły potrzebnej do przeżycia jutrzejszego dnia, ponieważ jeszcze nie żyjemy jutrzejszym dniem.
Bóg daje nam łaskę na dzisiaj.
A kiedy przyjdzie jutro i jego troska, przyjdzie również Pan, który widzi i zaopatruje. (Gen 22:14)
To jest jedna z najpiękniejszych prawd wiary: Bóg już jest w naszym jutrze.
Ty jeszcze nie wiesz, co przyniesie jutro. On wie.
Ty jeszcze nie widzisz problemu, który może się pojawić. On już go widzi.
Ty jeszcze nie wiesz, jak sobie poradzisz. On już wie, jaką łaskę ci da.
Dlatego Jezus nie mówi czegoś w stylu:
„Nie martw się, bo jutro na pewno będzie łatwe”.
Mówi raczej:
„Nie martw się o jutro, bo twój Ojciec będzie tam razem z tobą.”
Dzisiejsza wiara nie zastępuje jutrzejszej
Jest jeszcze jedna ważna rzecz.
Nie możemy powiedzieć:
„Skoro zaufałem Bogu dziesięć lat temu, to już teraz sobie sam poradzę... nie muszę aż tak mocno polegać na Nim dzisiaj.”
Wiara nie jest jednorazowym aktem, który pozwala nam później żyć bez Boga.
Podobnie dzisiejsze zaufanie nie może być przechowane w magazynie, aby wystarczyło na jutro.
Tak jak manna, wiara musi być żywa, świeża każdego dnia.
Dlatego modlimy się:
„Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj.”
To modlitwa człowieka, który mówi: „Ojcze, potrzebuję Ciebie także dzisiaj.”
Nie tylko w wielkich kryzysach.
Nie tylko wtedy, gdy wszystko wymyka się spod kontroli i nie wiem, co zrobić.
Dzisiaj.
Potrzebuję Twojej mądrości dzisiaj.
Potrzebuję Twojej siły dzisiaj.
Potrzebuję Twojej łaski dzisiaj.
Potrzebuję Twojego Słowa dzisiaj.
Potrzebuję Twojego prowadzenia dzisiaj.
A jeśli jutro wydarzy się coś trudnego?
Wyobraź sobie człowieka, który idzie górskim szlakiem. Przed nim zakręt. Widzi go ale nie wie, co czeka go za zakretem. Zaczyna się niepokoić:
„Co mnie tam czeka..? Może będzie stroma ściana przepaści..? Może zgubię drogę? Może nie dam rady?”
Przewodnik odpowiada:
„Nie musisz teraz wiedzieć, co jest za zakrętem. Idź za mną. Zaufaj mi.”.
To właśnie jest chrześcijańskie życie.
Bóg nie pokazuje nam całej mapy. Daje nam następny krok.
Nie daje nam całej przyszłości do ręki. Daje nam dzisiejszą łaskę.
Nie mówi: „Będziesz wiedział wszystko”.
Mówi: „Będziesz ze Mną.” I to wystarczy.
Chrystus — prawdziwy Chleb
Jest jednak w tej modlitwie coś jeszcze głębszego. Jezus nie przyszedł tylko po to, aby zapewnić nam codzienny pokarm.
Powiedział:
„Ja jestem chlebem życia; kto do mnie przychodzi, nigdy nie będzie łaknął.”
(J 6:35)
Największą potrzebą człowieka nie jest chleb, pieniądze, bezpieczeństwo ani przewidywalna przyszłość.
Największą potrzebą człowieka jest Chrystus.
Możemy mieć pełną spiżarnię i pustą duszę.
Możemy mieć zabezpieczoną przyszłość i serce pełne lęku.
Możemy posiadać wszystko, czego potrzebujemy na jutro, a jednocześnie nie mieć pokoju dzisiaj.
Dlatego ta nasza modlitwa: „Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj”.. uczy nas nie tylko prosić Boga o to, co potrzebne dla ciała. Uczy nas codziennie przychodzić do samego Boga.
Zaufaj Bogu dzisiaj.
Być może nie wiesz, jak poradzisz sobie z sytuacją, która dopiero nadejdzie.
Nie musisz mieć dzisiaj siły na coś, co wydarzy się jutro.
Dzisiejsza manna jest na dzisiaj.
A kiedy przyjdzie jutro, Bóg nie będzie mniej wierny niż dzisiaj.
Nie da się magazynować Bożej łaski... Co nie znaczy, że nie musisz pamiętać o wczorajszej łasce i przedwczorajszszej...
Bóg będzie Bogiem również jutro.
Dlatego możemy modlić się:
„Ojcze, nie wiem, co przyniesie dzisiejszy dzień. Nie wiem, co przyniesie jutro. Ale wiem, że Ty już tam jesteś. Daj mi dzisiaj mój chleb. Daj mi dzisiaj swoją łaskę. Daj mi dzisiaj siłę iwiarę. A kiedy nadejdzie jutro, naucz mnie zaufać Ci na nowo.”
Nie żyj dzisiaj jutrzejszym lękiem. Żyj dzisiaj Bożą wiernością.
Świat karmi się pragnieniem posiadania „głębszej wiedzy”, która ma dać człowiekowi poczucie kontroli i duchowej wyjątkowości. Jezus natomiast uczy modlitwy człowieka zależnego: „Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj”.
Dojrzałość duchowa nie polega na tym, że wiem więcej od innych, lecz na tym, że coraz bardziej ufam Temu, który "wyświadcza mi dobro według Słowa swego". (Psalm 119:65)
„Albowiem przez wiarę chodzimy, a nie przez widzenie.” (2 Kor 5:7)
