BW PSALM 101 Wzór władcy
1 Psalm Dawidowy. Łaskę i prawo opiewać będę; Tobie, Panie, grać będę.
2 Nauczę się drogi doskonałej, Abyś mógł przyjść do mnie. W domu swoim będę chodził w niewinności serca.
3 Nie stawiam przed oczy swoje niegodziwej rzeczy; Nienawidzę zachowania się odstępców, Nie przylgnie ono do mnie.
4 Przewrotność serca niech obca mi będzie, Nie chcę znać złego człowieka.
5 Kto skrycie oczernia bliźniego swego, tego zniszczę; Nie ścierpię oczu wyniosłych i serca nadętego.
6 Oczy moje zwrócone są na wiernych w kraju, Aby mieszkali ze mną. Kto chodzi drogą prawa, Ten mi służyć będzie.
7 Oszust nie zamieszka w domu moim, Kłamca nie ostoi się w oczach moich.
8 Każdego ranka tępić będę wszystkich bezbożnych w kraju, Wygubię z miasta Pana wszystkich złoczyńców.
| Psalm 101 (SNP):
1. Będę śpiewał o łasce i sądzie, Tobie, PANIE, będę grał.
2. Będę postępował drogą nienaganną. Kiedy do mnie przyjdziesz? Będę chodził w prawości serca w moim domu.
3. Nie postawię przed moimi oczami niczego niegodziwego. Nienawidzę czynów tych, którzy zbaczają, nie przylgną one do mnie.
4. Serce przewrotne będzie ode mnie daleko, zło nie będzie mi znane.
5. Kogo potajemnie zniesławia bliźniego, tego zniszczę. Kto ma oczy wyniosłe i serce pyszne, z tym nie wytrzymam.
6. Moje oczy spoczną na wiernych w kraju, aby mieszkali ze mną. Kto postępuje nienagannie, ten będzie mi służył.
7. Nikt, kto dopuszcza się zdrady, nie będzie mieszkał w moim domu. Ten, kto ucieka się do kłamstwa, nie ostoi się w moich oczach.
8. Każdego ranka będę niszczył wszystkich nieprawych w kraju, aby usunąć z miasta PANA wszystkich czyniących nieprawość
|
NLT 1 Będę opiewał Twoją łaskę i sprawiedliwość, Panie, będę Cię wielbił pieśniami.
2 Będę się starał żyć nienagannie – kiedyż przyjdziesz mi z pomocą? Będę żył uczciwie w moim domu.
3 Nie będę oglądał się na nic nikczemnego i wulgarnego. Nienawidzę wszystkich, którzy postępują nieuczciwie; nie chcę mieć z nimi nic wspólnego.
4 Odrzucę przewrotne myśli i będę stronił od wszelkiego zła.
5 Nie będę tolerował ludzi, którzy oczerniają bliźniego swego, nie będę tolerował zarozumiałości i pychy.
6 Będę szukał lojalnych przyjaciół; tylko ci, którzy są bez zarzutu, będą mi dozwoleni.
7 Nie pozwolę, aby oszuści służyli w moim domu, a kłamcy nie będą przebywać w moim otoczeniu.
8 Codziennie będę wyłapywał niegodziwców i uwalniał miasto Pańskie z ich uścisku.
| Ps 101:1 Adamczyk
Czekam, o Panie, na Twoje przybycie I psalm Ci składam sercem nieskalanym, O tym, że warto oddać Tobie życie, O Twej dobroci i Prawie spisanym...
Postanowiłem, aby w moim domu Wszyscy spostrzegli, że żyję w czystości. I nie pozwolę nigdy i nikomu Odstąpić choćby na krok od prawości!
Będę żył zgodnie z Twymi Wymogami I zawsze stronił od niegodziwości. Zawarłem sojusz z moimi oczami By nie ściągnęły mnie w stronę marności.
Będę się trzymał z dala od nieprawych I zwalczał tego, co bliźniemu szkodzi. Zniszczę każdego, kto dla niecnej sprawy Przede mną w pysze, własną drogą chodzi!
A wzrok swój zwrócę, na takich co stale Są Tobie wierni. Tym dam przywileje Na moim dworze, którzy służą Chwale, I kroczą Drogą, mając w Niej nadzieję.
Przestępcy w domu mym nie zamieszkają! Będę ich kłamstwa ścigał, aż wyniszczę! Co rano będę tępił w całym Kraju, Przeciwnych Prawu, aż Miasto oczyszczę! |
Psalm 101 to deklaracja króla.
To nie jest prywatna modlitwa mistyka, ale publiczne wyznanie władcy, który rozumie, że jego serce i jego dom mają znaczenie dla całego narodu.
Widzimy tu nie tylko program Dawida, ale zapowiedź doskonałego Króla – Chrystusa.
Oto król... i jego deklaracja, co do rodzaju rządów.
Nie uznaje siebie jako autorytet ostateczny.
Wielu władców uznawało wyzszość bóstwa.
W tym sensie, że to nie ich widzimisię ale autorytet nadrzędny.
Skoro nie można sprzeciwiać się bóstwu - nie można sprzeciwiać się królowi.
Pytanie, na ile królowie nadużywali tej idei aby i tak robić, co im się podoba.
Ci bardziej szczerzy(?) równali się prędzej czy później z samym bóstwem...
Nawet Dawid nie był od tego wolny. I jeśli ktoś odczytywał ten psalm na początku w dobrej wierze (prawie jak kiełbasę wyborczą), to niestety może z łatwością przypomnieć sobie jak Dawid odstępuje od własnych zasad. Nadużywa swojej władzy.
Niemniej jednak ten wzorzec nie powinien nas zniechęcać. Przypuszczam, że każdy normalnie myślący człowiek, raczej chciałby takiej władzy. Tęsknimy z natury do porządku, ładu, do tego, co daje poczucie bezpieczeństwa i spełnienia...
Za każdym razem gdy idziemy głosować mamy nadzieję, że będzie lepiej.
Ale jest tylko jeden król, który spełnia te warunki. Jest tylko jeden król sprawiedliwości i łaski.
Pragnienia serca Dawida, są pragnieniem serca naszego Pana.
(Nasze pragnienia w połączeniu z daną nam władzą pokazują to, co zawsze - niesprawiedliwość)
Ale tylko Jezus daje swojemu ludowi i chcenie i wykonanie.
Psalm 101 to królewski manifest świętości, sprawiedliwości i odpowiedzialności za wspólnotę.
W Nowym Testamencie jego główne tematy nie tylko wracają – one znajdują swoje wypełnienie w Chrystusie i zastosowanie w Kościele.
1. Łaska i sprawiedliwość (Ps 101,1)
"Psalm Dawidowy. Łaskę i prawo opiewać będę; Tobie, Panie, grać będę;"
„O łasce i sprawiedliwości śpiewać będę” (w. 1)
Psalm zaczyna się od dwóch słów-kluczy: łaska (hesed) i sprawiedliwość (miszpat).
To nie są przeciwieństwa. To dwa filary Bożego charakteru.
Biblijna teologia podkreśla, że w Bogu nie ma napięcia między miłosierdziem a sprawiedliwością. Psalm 101 zapowiada królowanie, w którym łaska nie niszczy sprawiedliwości, a sprawiedliwość nie przekreśla łaski.
______________________________________________________________________________
One spotykają się w krzyżu.
Na krzyżu Chrystus wypełnia Psalm 101 doskonale – Boża sprawiedliwość zostaje zaspokojona, a łaska okazana grzesznikom.
Dawid śpiewa o tym, co sam zna tylko częściowo.
Chrystus ucieleśnia to w pełni.
Jezus Chrystus objawia jednocześnie łaskę i sprawiedliwość (J 1,14
„A Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas, i ujrzeliśmy chwałę jego, chwałę, jaką ma jedyny Syn od Ojca, pełne łaski i prawdy”.
Rz 3,25–26).
W Rz 3 Paweł pokazuje, że na krzyżu Bóg jest „sprawiedliwy i usprawiedliwiający”.
Zastosowanie:
Czy moje życie – szczególnie przywództwo w domu i Kościele – odzwierciedla równowagę łaski i sprawiedliwości?
Czy jesteśmy bardziej surowi niż Bóg… czy bardziej pobłażliwi niż Ewangelia?
______________________________________________________________________
2. Chodzenie w prawości serca (Ps 101,2)
"Nauczę się drogi doskonałej,
Abyś mógł przyjść do mnie.
W domu swoim będę chodził w niewinności serca."
„Będę postępował w sposób doskonały” (w. 2)
Dawid deklaruje: „Chcę chodzić drogą doskonałą.”
Ale historia pokazuje, że nie potrafił. Psalm 101 brzmi jak ideał, który sam autor złamie.
_______________________________________
Psalm 101 demaskuje naszą niezdolność i budzi tęsknotę za Królem, który naprawdę żyje tym, co ogłasza.
W tym miejscu biblijne czytanie prowadzi nas dalej:
Ten psalm nie kończy się na Dawidzie.
On wskazuje na większego Syna Dawida.
To Jezus Chrystus rzeczywiście chodził „w doskonałości serca”.
On jeden mógł powiedzieć, że Jego serce w domu Ojca było bez skazy.
Nie mamy bowiem arcykapłana, który by nie mógł współczuć słabościom naszym, lecz doświadczonego we wszystkim, podobnie jak my, z wyjątkiem grzechu”.
Hbr 4,15 – był kuszony, lecz bez grzechu.
Zastosowanie:
Czy czytając ten psalm czujesz ciężar? Dobrze.
Bo ten psalm ma nas zaprowadzić do Chrystusa, nie do moralizmu.
Mt 5,8 – „Błogosławieni czystego serca”
1 P 1,15–16 – „Bądźcie świętymi”
Flp 2,15 – „bez nagany i nieskazitelni”
Psalm 101 w świetle NT prowadzi do dwóch prawd:
Chrystus spełnił ten ideał.
Duch Święty zaczyna go realizować w wierzących.
______________________________________
3. Czystość oczu i odrzucenie niegodziwości (Ps 101,3)
„
Nie postawię przed oczyma swymi nic niegodziwego;
nienawidzę czynów odstępców,
nie przylgną one do mnie”.
To deklaracja świętości wzroku i serca.
Biblijna duchowość zawsze podkreślała, że grzech zaczyna się w sercu. Oczy karmią duszę.
Dawid wie, że prywatna kompromitacja prowadzi do publicznego upadku.
Chrystus jako doskonały Król nigdy nie pozwolił, by zło zagnieździło się w Jego wnętrzu. (diabeł nie ma nic swego we mnie... znajdz człowieka... znajdę paragraf na niego... )
A przez Ducha Świętego zaczyna panować również w naszych sercach.
Nie chodzi tu tylko o unikanie skandali.
Chodzi o czystość przed obliczem Boga.
Mt 6,22–23 – oko jako lampa ciała
1 J 2,16 – pożądliwość oczu
Kol 3,5 – „umartwiajcie to, co ziemskie”
Jezus pogłębia Psalm 101, pokazując, że grzech zaczyna się w spojrzeniu i pragnieniu (Mt 5,27–28 27 Słyszeliście, że powiedziano: Nie cudzołóż! 28 A Ja wam powiadam: Każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę, już się w swoim sercu dopuścił z nią cudzołóstwa.).
Pytanie:
Co regularnie „stawiasz przed oczy”?
Co kształtuje twoją wyobraźnię i pragnienia? (muszę to mieć)
__________________
4. Odrzucenie obmowy, fałszu i pychy (Ps 101,5)
„
bt:4 Serce przewrotne będzie ode mnie z daleka;
tego, co jest złe, nawet znać nie chcę.
5 Chcę zgładzić takiego,
co skrycie uwłacza bliźniemu.
Kto oczy ma pyszne i serce nadęte -
tego nie zniosę
ubg: 4 Serce przewrotne odstąpi ode mnie, nie chcę znać złego.
5 Zgładzę tego, który potajemnie oczernia swego bliźniego,
nie zniosę wyniosłych oczu i nadętego serca.
Kto potajemnie oczernia bliźniego, tego skazuję na zagładę.
Nie zniosę (zniszczę) człowieka pysznego i wyniosłego serca”.
Psalm 101 jest surowy wobec:
- potajemnego oszczerstwa,
- wyniosłego serca,
- kłamstwa.
Dlaczego?
Bo królestwo Boże nie może być budowane na manipulacji i dwulicowości.
Chrystus – prawdziwy Król – usuwa z Królestwa wszystko, co niszczy wspólnotę.
W Ewangeliach widzimy, że najostrzej przemawia do obłudników.
Jk 4,11 – „Nie obmawiajcie jedni drugich”
Ef 4,31 – usuńcie wszelką złość i oszczerstwo
1 P 2,1 – odrzućcie wszelką obłudę i zazdrość
Biblijna eklezjologia (nauka o Kościele) podkreśla, że czystość Kościoła jest znakiem panowania Chrystusa. Dyscyplina kościelna nie jest brakiem miłości, lecz ochroną świętości.
Chrystus szczególnie demaskował religijną pychę (Mt 23).
Królestwo Boże nie toleruje dwulicowości.
Zastosowanie:
Czy w swoim domu toleruję język, który niszczy innych?
Czy w Kościele przymykamy oczy na to, co Bóg nazywa grzechem?
--------------------------
5. Wierność jako kryterium bliskości (Ps 101,6)
Moje oczy szukają wiernych w kraju, / by zamieszkali razem ze mną.
Kto kroczy drogą nieskalaną, / ten będzie mi służył. (w. 6)
CZEGO SZUKA KRÓL - Król szuka ludzi wiernych.
Chrystus buduje swoje Królestwo przez wiernych, nie przez spektakularnych.
2 Tm 2,2 – powierz wiernym (godnym zaufania) ludziom
1 Kor 4,2 – „od szafarzy wymaga się wierności”
Mt 25,21 – „Dobrze, sługo dobry i wierny”
Chrystus również buduje swoje Królestwo nie na spektakularnych, lecz na wiernych.
On wybiera zwykłych, ale oddanych.
Pytanie:
Kogo zapraszam do swojego „stołu” – dosłownie i duchowo?
Jakie relacje kształtują moją duszę?
6. Wykluczenie kłamstwa z domu króla (Ps 101,7)
"Oszust nie zamieszka w domu moim, kłamca nie ostoi się w oczach moich."
„Ten, kto mówi (rozgłasza) kłamstwo, nie ostoi się przed oczyma moimi”
Nowy Testament
Ef 4,25 – „Odrzuciwszy kłamstwo, mówcie prawdę”
Kol 3,9 – „Nie okłamujcie się”
Ap 21,27 – do Nowego Jeruzalem nie wejdzie nic nieczystego ani kłamca
Królestwo Chrystusa jest królestwem prawdy (J 14,6 Ja jestem droga, prawda, życie..; 18,37...przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie..).
---------------------------------------
7. Oczyszczenie miasta Pana (Ps 101,8)
„Każdego ranka tępić będę wszystkich bezbożnych w kraju, Wygubię z miasta Pana wszystkich złoczyńców.”
„Codziennie będę tępił wszystkich bezbożnych w kraju” (w. 8)
To trudny werset. Ale w perspektywie chrystocentrycznej widzimy coś głębszego.
Chrystus jako Król ostatecznie oczyści swoje Królestwo.
Psalm 101 zapowiada dzień, gdy sprawiedliwość zapanuje bez kompromisu.
________________________
Jednocześnie dziś żyjemy w czasie łaski.
Ten sam Król, który będzie sądził, teraz zaprasza do nawrócenia.
Eschatologiczne wypełnienie
2 Tes 1,7–9 – objawienie Chrystusa w ogniu
Mt 13,41–43 – oddzielenie nieprawości od Królestwa
Ap 19–22 – ostateczne oczyszczenie miasta
Psalm 101 znajduje swój finał w wizji Nowego Jeruzalem (Ap 21–22), gdzie Król usuwa wszelką nieprawość.
__________________________________
8. Dom króla → Dom Boży → Kościół
Psalm mówi o „domu”.
Nowy Testament rozszerza tę kategorię:
1 Tm 3,15 – Kościół jako „dom Boży”
Hbr 3,6 – „Chrystus jako Syn nad domem swoim”
1 P 2,5 – wierzący jako duchowy dom
To, co w Psalmie 101 było programem monarchy, w NT staje się normą dla wspólnoty przymierza.
Chrystus jako wypełnienie Psalmu 101
Dawid chciał rządzić sprawiedliwie.
Chrystus rzeczywiście rządzi sprawiedliwie.
Dawid pragnął czystego domu.
Chrystus oczyszcza swój Kościół własną krwią.
Ten psalm nie jest przede wszystkim: „Staraj się bardziej”.
On mówi: „Spójrz na swojego Króla.”
---
Praktyczne zastosowanie (w duchu reformowanym)
1. Ewangelia poprzedza etykę.
Najpierw Chrystus – potem naśladowanie.
2. Świętość zaczyna się w domu.
„Chodzić będę w prawości serca w moim domu” – prawdziwa pobożność nie jest publiczną maską.
3. Przywództwo to odpowiedzialność moralna.
Psalm 101 szczególnie dotyczy ojców, pastorów, liderów - jak i matek, nauczycielek, itp
4. Kościół powinien odzwierciedlać charakter Króla.
Łaska – tak.
Kompromis z grzechem – nie.
Psalm 101 kończy się wizją oczyszczonego miasta.
Ewangelia kończy się wizją Nowego Jeruzalem – miasta, w którym Król panuje doskonale.
I to jest nasza nadzieja.
