Temat 12. Czy naprawdę znam Boga?
Tekst: Jana 17:3; Filipian 3:7–10
Prawda: Celem poznawania Boga jest poznanie Boga.
Pytanie: Czy znam tylko informacje o Bogu, czy znam Boga?
Główna myśl dla nauczyciela:
Można wiedzieć bardzo dużo o Bogu, znać historie biblijne, pamiętać wersety, chodzić do kościoła i śpiewać pieśni, a jednocześnie nie znać Boga osobiście. Jezus powiedział, że życie wieczne polega na poznaniu jedynego prawdziwego Boga i Jezusa Chrystusa, którego On posłał (J 17:3).
Nie chodzi jednak o to, żeby dzieci zaczęły polegać na swoich uczuciach i zastanawiały się: „Czy wystarczająco mocno czuję, że znam Boga?”. Prawdziwe poznanie Boga zaczyna się od Jego łaski. Bóg objawił nam siebie w swoim Synu. Przez wiarę w Jezusa możemy wejść z Nim w prawdziwą relację.
Paweł, który miał wiedzę, religijne osiągnięcia i powody do dumy, uznał wszystko za stratę wobec największej wartości: poznania Chrystusa. Nie chciał jedynie wiedzieć, kim jest Jezus. Chciał należeć do Niego, doświadczać Jego mocy i coraz bardziej Go poznawać.
Ważne rozróżnienie: Nie poznajemy Boga po to, żeby zasłużyć na Jego miłość. Poznajemy Go dlatego, że On pierwszy nas umiłował i objawił się nam w Jezusie.
GRUPA I – dzieci 3–5 lat
Temat: Czy znasz kogoś naprawdę?
Cel: Dziecko rozumie, że można znać czyjeś imię i wiedzieć o kimś różne rzeczy, ale prawdziwa znajomość oznacza relację. Bóg chce, żebyśmy Go poznawali przez Jezusa.
Werset: Jana 17:3 – uproszczona myśl: „Życie wieczne polega na poznaniu Boga i Jezusa”.
Pomoce: Dwa zdjęcia lub obrazki: znana postać (np. strażak) i bliska osoba, małe pudełko, Biblia, obrazek Jezusa z dziećmi.
1. Wprowadzenie – Czy znasz tego człowieka?
Pokaż dzieciom obrazek strażaka.
Zapytaj:
Czy wiecie, kim jest ta osoba?
Co robi strażak?
Czy wiecie, jak wygląda jego ubranie?
Czy znacie tego konkretnego strażaka?
Czy bawiliście się kiedyś z nim? Czy rozmawialiście?
Wyjaśnij:
Możemy wiedzieć dużo o jakiejś osobie, ale wcale jej nie znać. Możemy wiedzieć, jak wygląda, co robi i jak ma na imię. Ale to nie znaczy, że jesteśmy jej przyjaciółmi.
Teraz pokaż zdjęcie bliskiej osoby (np. mamy lub taty).
Skąd wiesz, że mama cię kocha?
Czy rozmawiasz z mamą?
Czy wiesz, że możesz do niej przyjść, kiedy się boisz?
Powiedz:
Tak samo ważne jest, żebyśmy nie tylko wiedzieli różne rzeczy o Bogu, ale poznawali Go naprawdę.
2. Historia biblijna – Jezus chce, żebyśmy poznali Boga
Opowiedz prostymi słowami:
Pewnego dnia Jezus rozmawiał ze swoim Ojcem w modlitwie. Jezus powiedział bardzo ważne słowa: życie wieczne polega na poznaniu prawdziwego Boga i Jezusa Chrystusa.
Jezus przyszedł na świat, żeby pokazać nam, jaki jest Bóg.
Kiedy Jezus spotykał dzieci, nie odpychał ich. Kiedy ludzie cierpieli, okazywał im miłość. Kiedy grzesznicy przychodzili do Niego, przebaczał im.
Ale Jezus przyszedł zrobić jeszcze coś ważniejszego: umarł na krzyżu za grzechy swojego ludu i zmartwychwstał. Dzięki Niemu możemy być blisko Boga.
Pokaż obrazek Jezusa z dziećmi.
Zapytaj:
3. Zabawa – Co pomaga mi poznawać Boga?
Przygotuj pudełko i kilka obrazków:
Biblia,
dziecko modlące się,
rodzina czytająca Biblię,
dziecko pomagające komuś,
telewizor,
zabawki.
Dzieci kolejno losują obrazki.
Rozmawiajcie:
Czy Biblia pomaga nam poznawać Boga? Tak!
Czy możemy rozmawiać z Bogiem w modlitwie? Tak!
Czy możemy poznawać Boga, kiedy słuchamy historii o Jezusie? Tak!
Czy zabawki są złe? Nie! Ale same zabawki nie uczą nas, kim jest Bóg.
Podkreśl: Biblia mówi nam, jaki jest Bóg. Kiedy ją czytamy, możemy coraz lepiej Go poznawać.
4. Zastosowanie – Nie tylko wiedzieć, ale znać
Powiedz:
Możesz wiedzieć, że Bóg stworzył świat. Możesz wiedzieć, że Jezus umarł na krzyżu. Możesz znać wiele piosenek o Bogu.
Ale Bóg zaprasza nas, żebyśmy poznawali Go naprawdę przez Jezusa.
Zapytaj:
Kto pokazuje nam, jaki jest Bóg?
Gdzie możemy czytać o Bogu?
Czy możemy prosić Jezusa, żeby pomógł nam poznawać Boga?
Zdanie do zapamiętania:
„Nie tylko chcę wiedzieć o Bogu. Chcę poznawać Boga przez Jezusa”.
5. Praca plastyczna
Serce i Biblia
Dzieci otrzymują papierowe serce i obrazek otwartej Biblii. Przyklejają Biblię na środku serca.
Nauczyciel mówi:
„Bóg dał nam swoje Słowo, żebyśmy mogli Go poznawać. Najwięcej o Bogu dowiadujemy się, patrząc na Jezusa”.
GRUPA II – dzieci 6–7 lat
6–7 lat
Temat: Wiedzieć o kimś to nie to samo, co go znać
Cel: Dziecko potrafi wyjaśnić różnicę między posiadaniem informacji o Bogu a poznawaniem Go przez Jezusa.
Tekst: Jana 17:3
Prawda: Bóg nie chce, żebyśmy tylko wiedzieli o Nim różne rzeczy. Chce, żebyśmy poznawali Go przez Jezusa Chrystusa.
1. Wprowadzenie – Najlepszy przyjaciel
Zapytaj:
Wyobraźcie sobie, że ktoś zna wszystkie informacje o was:
wie, jak macie na imię,
wie, ile macie lat,
wie, w co lubicie się bawić,
wie, jakie jest wasze ulubione jedzenie.
Ale nigdy z wami nie rozmawiał, nigdy się z wami nie bawił i nie spędził z wami czasu.
Czy można powiedzieć, że jest waszym przyjacielem?
Dlaczego nie?
Wyjaśnij:
Wiedza o kimś nie jest tym samym co znajomość z tą osobą. Można wiedzieć dużo o Bogu, ale nie oznacza to jeszcze, że naprawdę Go znamy.
2. Historia biblijna – Co Jezus powiedział o życiu wiecznym?
Przeczytaj Jana 17:3. MSG
3 A prawdziwe i wieczne życie polega właśnie na tym: by poznać Ciebie jako jedynego prawdziwego Boga oraz Jezusa Chrystusa, którego posłałeś.
Kontekst i znaczenie
Charakter życia wiecznego: Życie wieczne to nie tylko niekończące się trwanie w przyszłości, ale „prawdziwe i wieczne życie” zaczynające się już teraz.
Relacja ponad wiedzą. Słowo „poznać” w tym ujęciu oznacza głęboką, osobistą więź z Bogiem Ojcem oraz Jezusem Chrystusem, a nie jedynie teoretyczną znajomość faktów religijnych.
Wyjaśnij kontekst:
Jezus wiedział, że zbliża się czas Jego śmierci. Modlił się do Ojca. W tej modlitwie powiedział coś niezwykle ważnego:
„A to jest życie wieczne, aby poznali ciebie, jedynego prawdziwego Boga i Jezusa Chrystusa, którego posłałeś”.
Zatrzymajcie się przy trzech prawdach:
1. Bóg chce być poznany.
Nie jest Bogiem, który ukrywa się przed ludźmi. Sam do nas przemówił przez swoje Słowo i posłał Jezusa.
2. Jezus pokazuje nam Ojca.
Nie możemy poznać Boga tak, jak sami sobie Go wymyślimy. Poznajemy Go takim, jakim objawił się w Jezusie.
3. Poznawanie Boga jest czymś więcej niż nauką.
Nie chodzi tylko o zapamiętywanie informacji. Chodzi o zaufanie Bogu, miłość do Niego i życie z Nim.
3. Paweł odkrywa coś cenniejszego niż wszystko inne
Przeczytaj Filipian 3:7–10 (wybierz odpowiednie fragmenty).
Parafraza - the Message:
7–9... Te wszystkie dyplomy i referencje, którymi ci ludzie tak wymachują jako czymś wyjątkowym, drę na kawałki i wyrzucam na śmietnik – razem ze wszystkim innym, czym sam kiedyś się szczyciłem. A dlaczego? Ze względu na Chrystusa. Tak, wszystkie te rzeczy, które uważałem za tak ważne, zniknęły z mojego życia. W porównaniu z niezwykłym przywilejem osobistego poznania Jezusa Chrystusa jako mojego Mistrza, wszystko, co wcześniej wydawało mi się moim atutem, jest bez znaczenia – to zwykłe psie odchody. Wywaliłem to wszystko do kosza, żebym mógł uchwycić się Chrystusa i dać się Jemu pochwycić. Nie chciałem jakiejś marnej, podrzędnej sprawiedliwości, która bierze się z odhaczania listy przepisów, skoro mogłem dostać tę prawdziwą i solidną, która płynie z zaufania Chrystusowi – sprawiedliwość od Boga.
10 Zrezygnowałem z tego wszystkiego, aby wreszcie poznać Jego samego, doświadczyć potężnej mocy, która wskrzesiła Go z martwych, i mieć udział w Jego cierpieniach, stając się do Niego podobnym w Jego śmierci.
Opowiedz:
Paweł miał wiele powodów, żeby być z siebie dumnym. Znał Pisma, był bardzo religijny, przestrzegał wielu zasad. Myślał kiedyś, że dzięki temu jest blisko Boga.
Ale kiedy poznał Jezusa, zrozumiał, że najważniejszą rzeczą nie są jego osiągnięcia, lecz sam Chrystus.
Paweł napisał, że chce poznać Chrystusa.
Zapytaj:
Czy Paweł miał wcześniej wiedzę o Bogu? Tak!
Co było dla niego teraz najważniejsze? Poznanie Jezusa.
Czy chciał tylko wiedzieć więcej o Jezusie, czy chciał należeć do Niego i żyć z Nim?
Ilustracja:
Pokaż dziecku zdjęcie prezentu. Zapytaj, czy samo oglądanie zdjęcia prezentu jest tym samym, co otrzymanie prezentu.
Podobnie jest z poznawaniem Boga: możemy znać wiele informacji, ale najważniejsze jest osobiste poznanie Go przez Chrystusa.
4. Zabawa – Informacja czy prawdziwe poznanie?
Przeczytaj zdania. Dzieci pokazują kciuk w górę, jeśli zdanie opisuje prawdziwe poznawanie Boga, a kciuk w dół, jeśli opisuje tylko wiedzę lub zachowanie, które samo w sobie nie dowodzi znajomości Boga.
Wiem, że Bóg stworzył świat. (Informacja).
Ufam Jezusowi, który umarł za moje grzechy. (Poznawanie Boga).
Potrafię wyrecytować dziesięć wersetów. (Sama wiedza).
Wiem, że mogę przyjść do Boga przez Jezusa, kiedy zgrzeszę. (Poznawanie Boga).
Chodzę do kościoła, więc na pewno znam Boga. (Nie wystarczy).
Czytam Biblię, żeby lepiej poznawać, jaki jest Bóg. (Poznawanie Boga).
Wyjaśnij: wiedza, zapamiętywanie wersetów i chodzenie do kościoła są dobre i ważne. Ale same w sobie nie zbawiają. Potrzebujemy Jezusa.
5. Zastosowanie – Jak poznajemy Boga? (5 min)
Wymień trzy sposoby:
Słuchamy Jego Słowa – Biblia pokazuje nam, jaki jest Bóg.
Ufamy Jezusowi – przez Niego możemy przyjść do Ojca.
Rozmawiamy z Bogiem – modlimy się, bo możemy przychodzić do Niego jako do naszego Ojca.
Pytania:
Czy znasz jakąś historię o Jezusie? Co mówi ci ona o Nim?
Czy wiesz, dlaczego Jezus umarł na krzyżu?
Czy ufasz Jezusowi?
Czy chcesz poznawać Boga coraz lepiej?
Zdanie do zapamiętania:
„Największym skarbem nie jest wiedzieć dużo o Bogu, ale znać Boga przez Jezusa”.
6. Praca plastyczna (5 min)
Dzieci wykonują zakładkę do Biblii z napisem:
„Chcę poznawać Jezusa!”
Ozdabiają ją sercem, krzyżem i otwartą Biblią.
GRUPA III – dzieci 8–11 lat
Temat: Czy znam Boga, czy tylko wiem o Nim?
Cel: Dziecko rozumie, że prawdziwe poznanie Boga jest osobistą relacją opartą na poznaniu Chrystusa, wierze i zaufaniu. Potrafi odróżnić religijność i wiedzę biblijną od prawdziwej wiary.
Teksty: Jana 17:3; Filipian 3:7–10
Prawda: Największym skarbem chrześcijanina nie są jego osiągnięcia religijne, ale sam Chrystus.
1. Wprowadzenie – Czy znasz kogoś, kogo nigdy nie spotkałeś?
Zapytaj:
Czy znacie znanego piłkarza, piosenkarza albo aktora?
Prawdopodobnie wiecie:
Ale czy on was zna? Czy możecie zadzwonić do niego i poprosić o pomoc? Czy macie z nim prawdziwą relację?
Nie. Macie informacje o nim, ale nie znacie go osobiście.
Przejście:
Można znać wiele informacji o Bogu i nadal nie znać Go naprawdę. Można chodzić do kościoła, znać historie biblijne, śpiewać chrześcijańskie piosenki, a jednak nie ufać Jezusowi.
To bardzo ważne pytanie: Czy znam Boga, czy tylko wiem o Nim?
2. Studium biblijne – Co to znaczy poznać Boga?
Przeczytajcie Jana 17:3.
Jezus wypowiada te słowa podczas modlitwy do Ojca, niedługo przed ukrzyżowaniem.
Zwróć uwagę na trzy prawdy.
A. Życie wieczne polega na poznaniu Boga.
Jezus nie powiedział, że życie wieczne polega przede wszystkim na zdobyciu wiedzy religijnej, wykonywaniu dobrych uczynków czy przestrzeganiu wszystkich zasad.
Powiedział, że życie wieczne polega na poznaniu Boga i Jego Syna.
W języku biblijnym poznanie Boga oznacza coś więcej niż zdobywanie informacji. Obejmuje osobistą więź, zaufanie i przynależność do Niego.
B. Boga poznajemy przez Jezusa Chrystusa.
Przeczytajcie Jana 14:6–9.
Jezus nie jest jedynie nauczycielem, który przekazuje nam informacje o Bogu. Jest Synem Bożym, który objawia nam Ojca.
Nie możemy stworzyć sobie własnego obrazu Boga. Nie możemy powiedzieć: „Mój Bóg nigdy nie osądza”, „Mój Bóg akceptuje wszystko”, „Mój Bóg jest taki, jakim chcę Go widzieć”.
Musimy poznawać Boga takim, jakim objawił się w Piśmie Świętym i w Jezusie Chrystusie.
C. Poznawanie Boga nigdy się nie kończy.
Nawet kiedy należymy już do Chrystusa, nadal możemy poznawać Go coraz głębiej.
Paweł napisał, że pragnie poznać Chrystusa (Flp 3:10). A przecież był już apostołem, wierzącym człowiekiem i sługą Bożym.
Nie chodziło mu o to, że wcześniej w ogóle nie znał Jezusa. Chciał poznawać Go coraz głębiej.
3. Paweł – człowiek, który miał wiele, ale odkrył coś cenniejszego
Przeczytajcie Filipian 3:7–10.
Opowiedz krótko:
Paweł miał imponujące religijne CV. Był wykształcony, gorliwy, znał Prawo i pochodził z odpowiedniej rodziny. Wcześniej uważał te rzeczy za powód do dumy.
Ale kiedy poznał Chrystusa, jego sposób myślenia całkowicie się zmienił.
Zrozumiał, że żadne religijne osiągnięcie nie może go usprawiedliwić przed Bogiem.
W wersecie 8 nazywa poznanie Chrystusa najwyższą wartością.
Porównanie:
Wyobraźcie sobie, że ktoś przez całe życie zbierał stare monety. Miał ich tysiące i był z nich bardzo dumny. Pewnego dnia otrzymał coś o wiele cenniejszego niż cała jego kolekcja.
Czy nadal uważałby swoje monety za największy skarb?
Paweł zrozumiał, że nawet najlepsze ludzkie osiągnięcia nie mogą się równać z Chrystusem.
Zapytaj:
Co Paweł wcześniej uważał za powód do dumy?
Co stało się dla niego najważniejsze?
Czy można być religijnym, a jednocześnie nie ufać Chrystusowi?
Dlaczego poznanie Jezusa jest cenniejsze niż wszystkie osiągnięcia?
4. Ćwiczenie – Dwa rodzaje religijności
Przeczytajcie poniższe sytuacje. Poproś dzieci, aby zastanowiły się, co może kryć się za zachowaniem tych osób.
Sytuacja 1 – Michał
Michał zna wiele historii biblijnych. Potrafi wymienić apostołów, zna przykazania i regularnie chodzi do kościoła. Kiedy jednak ktoś pyta go, czy ufa Jezusowi, odpowiada: „Nie wiem, ale przecież znam Biblię”.
Pytanie: Czy sama znajomość Biblii oznacza, że Michał zna Boga?
Sytuacja 2 – Ania
Ania nie zna jeszcze wszystkich odpowiedzi na pytania biblijne. Czasami czegoś nie rozumie. Ale kiedy słyszy, że Jezus umarł za grzeszników, zaczyna Mu ufać. Chce czytać Biblię, poznawać Jego charakter i uczyć się Mu posłuszeństwa.
Pytanie: Co jest ważne w postawie Ani?
Sytuacja 3 – Tomek
Tomek lubi opowiadać innym o Bogu, ale kiedy zrobi coś złego, nie chce się do tego przyznać. Uważa, że skoro zna dużo wersetów, to jego zachowanie nie jest aż tak ważne.
Pytanie: Czy można naprawdę poznawać Boga i jednocześnie nie przejmować się Jego Słowem?
Wniosek dla dzieci:
Prawdziwe poznanie Boga nie oznacza, że wiemy już wszystko, nigdy nie popełniamy błędów albo zawsze czujemy Jego obecność.
Oznacza, że przez wiarę należymy do Chrystusa, ufamy Mu i chcemy coraz lepiej poznawać Tego, który nas zbawił.
Posłuszeństwo nie kupuje Bożej miłości. Jest owocem życia z Bogiem.
5. Zastosowanie – Jak mogę poznawać Boga coraz lepiej?
Przedstaw cztery praktyczne drogi:
Czytaj Biblię, żeby poznawać Boga. Nie tylko po to, żeby odhaczyć kolejny rozdział. Pytaj: Co ten fragment mówi mi o Bogu? Co mówi o Jezusie?
Zaufaj Jezusowi. Nie możesz sam zapracować na przyjaźń z Bogiem. Chrystus umarł za grzeszników i zmartwychwstał, aby pojednać ich z Ojcem.
Rozmawiaj z Bogiem. Modlitwa nie jest recytowaniem formułek. Możesz mówić Bogu o swoich obawach, radościach, grzechach i potrzebie Jego pomocy.
Ucz się żyć według Jego Słowa. Jeśli poznajesz, że Bóg jest dobry, ucz się ufać Jego dobroci. Jeśli poznajesz, że jest święty, nie traktuj grzechu jako czegoś nieważnego.
6. Pytania do osobistego zastanowienia
Nie wymagaj od dzieci publicznego deklarowania swojej wiary. Daj im chwilę na osobiste przemyślenie.
Czy potrafię powiedzieć, kim jest Jezus i dlaczego umarł na krzyżu?
Czy traktuję Biblię tylko jako książkę z ciekawymi historiami, czy szukam w niej tego, jaki jest Bóg?
Czy kiedy zgrzeszę, próbuję się ukryć przed Bogiem, czy przychodzę do Niego przez Jezusa?
Czy chcę poznawać Boga, nawet kiedy nie wszystko rozumiem?
Co mogę zrobić w tym tygodniu, żeby lepiej poznawać Boga?
Zdanie do zapamiętania:
„Największym skarbem chrześcijanina nie jest wiedza o Bogu, ale sam Bóg, którego poznajemy przez Jezusa Chrystusa”.
7. Praca końcowa – Mój największy skarb
Dzieci rysują skrzynię skarbów. W jej środku umieszczają napis:
POZNAĆ CHRYSTUSA
Na zewnątrz skrzyni zapisują lub rysują rzeczy, które ludzie często uważają za największe skarby:
pieniądze,
zabawki,
sławę,
dobre oceny,
popularność.
Następnie nauczyciel podsumowuje:
„Te rzeczy mogą być dobre, ale żadna z nich nie może zastąpić Chrystusa. Paweł zrozumiał, że poznanie Jezusa jest cenniejsze niż wszystko inne”.
Ważne uwagi teologiczne i pedagogiczne
1. Nie utożsamiajmy poznania Boga z emocjami.
Dziecko może nie odczuwać szczególnej radości podczas modlitwy, a jednak uczyć się ufać Bogu. Nie pytajmy tylko: „Czy czujesz, że Bóg jest blisko?”, ale także: „Co Bóg obiecał w swoim Słowie? Dlaczego możemy Mu ufać?”.
2. Nie przeciwstawiajmy wiedzy osobistej relacji.
To nie jest lekcja przeciwko wiedzy biblijnej. Przeciwnie! Potrzebujemy poznawać prawdę o Bogu, ponieważ nie możemy kochać i ufać komuś, kogo sami sobie wymyśliliśmy. Problem zaczyna się wtedy, gdy wiedza nie prowadzi do wiary i zaufania.
3. Nie uczmy dzieci, że posłuszeństwo zapewnia im zbawienie.
Posłuszeństwo jest owocem poznania Boga, a nie ceną, którą płacimy za Jego miłość.
4. Najważniejszy akcent powinien paść na Chrystusa.
Nie kończmy lekcji poleceniem: „Czytaj więcej Biblii, więcej się módl i staraj się być lepszy”. To może zamienić lekcję w moralizowanie. Zakończmy przypomnieniem, że Bóg sam wyszedł nam naprzeciw w Jezusie. To przez Niego możemy poznać Ojca.
Proponowane zakończenie dla wszystkich grup:
„Wyobraźcie sobie, że ktoś daje wam najwspanialszy prezent, jaki można sobie wyobrazić. Czy największą radością będzie samo opakowanie, czy to, co znajduje się w środku? Biblia jest niezwykłym darem, bo pokazuje nam Boga. Ale celem nie jest samo posiadanie wiedzy o Nim. Największym skarbem jest sam Bóg. A Jezus przyszedł na świat, abyśmy mogli Go poznać. Dlatego nie pytajmy tylko: «Ile wiem o Bogu?». Pytajmy: «Czy przez Jezusa ufam Bogu i poznaję Go coraz lepiej?»”.
