Kierunek naszego programu: Bóg jest Stwórcą, Panem i Sędzią, ale jest również Zbawicielem, który okazuje łaskę w Jezusie Chrystusie.
Nie chcemy jedynie nauczyć dzieci, że należy być sprawiedliwym. Chcemy pomóc im zobaczyć, dlaczego sprawiedliwość Boga jest dobra, dlaczego sami potrzebujemy Jego łaski i dlaczego Jezus jest tak ważny.
LEKCJA 9. BÓG JEST SPRAWIEDLIWY
Teksty biblijne: Pwt 32:4; Rz 2:1–11
Główna prawda: Bóg zawsze sądzi sprawiedliwie.
Pytanie: Dlaczego Bóg nie może po prostu powiedzieć: „Nieważne, że zgrzeszyłeś”?
Główna odpowiedź dla dzieci: Ponieważ Bóg jest dobry i sprawiedliwy. Nie udaje, że zło jest dobrem. Ale Bóg również kocha grzeszników i daje nam Zbawiciela - Jezusa Chrystusa.
Cele lekcji
Po lekcji dziecko powinno:
1.Wiedzieć, że Bóg zawsze postępuje sprawiedliwie.
2. Rozumieć, że Bóg zna nie tylko nasze czyny, ale także nasze serca.
3. Zauważać własny grzech, zamiast skupiać się wyłącznie na błędach innych.
4. Rozumieć na odpowiednim dla wieku poziomie, że Jezus przyszedł zbawić grzeszników, a nie udawać, że grzech nie ma znaczenia.
Ważna uwaga dla prowadzącego
Rzymian 2:1–11 nie jest przede wszystkim tekstem o tym, jak dzieci mają zachowywać się uczciwie. Paweł ostrzega człowieka, który potępia innych, a nie dostrzega własnego grzechu. Dlatego nie sprowadzajmy lekcji do hasła: „Bądź grzeczny, a Bóg będzie zadowolony”.
Werset z Pwt 32:4 mówi, że wszystkie drogi Boga są sprawiedliwe, a On sam jest wierny i bez skazy. Bóg nie popełnia pomyłek, nie daje się przekupić, nie faworyzuje nikogo i nie wydaje niesprawiedliwych wyroków.
Jednocześnie trzeba uważać, by nie przedstawiać Boga jako surowego sędziego, który tylko czeka na nasze błędy. W Rzymian 2 Paweł przypomina również o Bożej dobroci, cierpliwości i łaskawości (w. 4).
Najważniejsze rozróżnienie: przebaczenie nie oznacza, że zło przestaje być złem. W Ewangelii Bóg nie ogłasza, że grzech jest nieważny. Jezus bierze na siebie karę za grzech swojego ludu, aby Bóg pozostał sprawiedliwy, a zarazem usprawiedliwiał tego, kto wierzy w Jezusa (Rz 3:25–26). Ten ostatni fragment będzie dla prowadzącego ważnym uzupełnieniem dzisiejszej lekcji.
SCENARIUSZ I - GRUPA 3–5 LAT
„Czy sędzia może udawać, że nic się nie stało?”
Werset do zapamiętania: „Wszystkie drogi jego są sprawiedliwe” (Pwt 32:4, BW - fragment).
Prawda dla maluchów: Bóg zawsze robi to, co słuszne.
1. Powitanie i wprowadzenie
Potrzebne: dwa klocki lub zabawki, mała książeczka albo kartka z narysowaną koroną.
Usiądź z dziećmi w kręgu. Pokaż dwie zabawki.
Prowadzący:
- Mam tutaj dwie zabawki. Wyobraźcie sobie, że Antek zabrał zabawkę Zosi, chociaż Zosia właśnie się nią bawiła. Zosia zaczęła płakać. Czy to było dobre?
Dzieci odpowiadają.
- A teraz wyobraźcie sobie, że ktoś, kto ma pomóc, mówi: „Nie obchodzi mnie, co się stało. Antek może robić, co chce!”. Czy to byłoby sprawiedliwe?
Poczekaj na odpowiedzi.
- A co, jeśli Antek jest jego ulubieńcem? Czy wtedy wolno mu zabierać zabawki innym dzieciom?
Wniosek: To, że kogoś lubimy, nie oznacza, że wolno nam pozwalać mu na krzywdzenie innych.
- Dzisiaj poznamy Kogoś, kto zawsze wie, co jest dobre i co jest złe. To Bóg. Bóg nigdy się nie myli.
2. Opowiadanie z obrazem
„Najlepszy Sędzia na świecie”
Pewnego dnia w małym miasteczku wydarzyło się coś smutnego.
Ktoś wybił piłką szybę w oknie sąsiada. Właściciel domu był bardzo zasmucony. Szkło leżało na podłodze, a do domu wpadało zimne powietrze.
Ludzie zaczęli się zastanawiać, kto to zrobił.
Jeden chłopiec powiedział:
- To nie ja!
Drugi powiedział:
- Ja tylko stałem obok!
Trzeci próbował zrzucić winę na kolegę.
Ale sędzia, który miał pomóc rozstrzygnąć tę sprawę, nie chciał słuchać tylko jednej strony. Chciał dowiedzieć się, co naprawdę się wydarzyło.
Dobry sędzia nie powinien mówić: „Nie obchodzi mnie prawda!”. Powinien starać się ustalić, co się stało, i wydać sprawiedliwy wyrok.
Uwaga dla prowadzącego: To wymyślona historia, która ilustruje sprawiedliwość. Nie przedstawiaj jej jako opowiadania biblijnego.
A teraz powiedz dzieciom:
- Wiecie, co jest wspaniałe w Bogu? On nie musi zgadywać. Bóg wszystko wie. Zna nasze czyny, słowa i myśli. Nikt nie może Go oszukać.
Otwórz Biblię i przeczytaj:
„On jest skałą! Doskonałe jest dzieło jego, gdyż wszystkie drogi jego są sprawiedliwe” (Pwt 32:4, BW - fragment).
Wyjaśnij:
- To znaczy, że Bóg nigdy nie robi czegoś złego. Nigdy nie oszukuje. Nigdy nie mówi, że krzywdzenie innych jest dobre. Bóg zawsze postępuje właściwie.
3. Zabawa ruchowa
„Dobrze czy źle?”
Powiedz dzieciom:
- Będę opowiadać różne sytuacje. Jeśli ktoś postępuje dobrze, pokażcie kciuk w górę. Jeśli źle - kciuk w dół.
Przykłady:
1.Zosia pomaga młodszemu dziecku podnieść klocki.
2.Kuba zabiera komuś zabawkę i ucieka.
3.Ania mówi prawdę, chociaż boi się przyznać do błędu.
4.Franek przewraca wieżę kolegi, bo jest zły.
5.Marysia przeprasza, gdy kogoś skrzywdzi.
Po każdym przykładzie zapytaj:
- Dlaczego to było dobre albo złe?
Ważne: Nie pytaj dzieci, które z nich robią podobne rzeczy, i nie pozwalaj, by grupa wskazywała winnych. Chodzi o poznawanie dobra i zła, nie o publiczne zawstydzanie.
4. Najważniejsze pytanie
„Czy Bóg może powiedzieć, że grzech nie ma znaczenia?”
Usiądź z dziećmi. Zmień ton na spokojniejszy.
- Przypuśćmy, że ktoś bardzo skrzywdził drugą osobę. Czy byłoby dobrze, gdyby wszyscy powiedzieli: „To nic takiego. Krzywdzenie innych jest w porządku”?
Dzieci odpowiedzą, że nie.
- Właśnie. Bóg jest sprawiedliwy. Dlatego nie mówi, że grzech jest dobry. Ale czy to oznacza, że Bóg nie kocha ludzi, którzy grzeszą?
Pokaż ilustrację krzyża albo narysuj go na kartce.
- Nie! Bóg tak bardzo kocha grzeszników, że posłał swojego Syna, Jezusa. Jezus nigdy nie zgrzeszył. Umarł na krzyżu za grzeszników i zmartwychwstał. Dzięki Niemu możemy otrzymać przebaczenie i wrócić do Boga.
Powiedz prostymi słowami:
„Bóg nie mówi, że grzech jest nieważny. Jezus przyszedł, aby zbawić grzeszników”.
Dla dzieci w tym wieku nie musisz jeszcze szczegółowo wyjaśniać wszystkich aspektów Bożego sądu. Ważne, aby połączyć prawdę o sprawiedliwości z dobrą nowiną o Jezusie.
5. Zabawa z klockami
„Nie udawajmy, że wieża stoi”
Zbuduj z dziećmi wieżę z klocków. Następnie celowo ją przewróć.
- Czy mogę teraz powiedzieć, że wieża nadal stoi?
Dzieci odpowiedzą, że nie.
- Dlaczego?
- Bo się przewróciła!
- Właśnie. Nie zmienimy prawdy, udając, że coś się nie wydarzyło. Podobnie zło nie staje się dobrem tylko dlatego, że nie chcemy o nim mówić.
Odbuduj wieżę.
- A kiedy coś zepsujemy, możemy przyznać się do błędu i poprosić o pomoc. Kiedy grzeszymy, możemy przyjść do Boga, wyznać Mu swój grzech i prosić o przebaczenie przez Jezusa.
6. Podsumowanie
Zadawaj dzieciom pytania, prosząc o krótkie odpowiedzi:
-Kto zawsze postępuje sprawiedliwie? Bóg!
-Czy Bóg myli się albo daje się oszukać? Nie!
-Czy grzech jest czymś dobrym? Nie!
-Kogo Bóg posłał, aby zbawić grzeszników? Jezusa!
Zdanie do wspólnego powtórzenia:
„Bóg zawsze robi to, co sprawiedliwe, i dał nam Jezusa, naszego Zbawiciela”.
SCENARIUSZ II - GRUPA 6–7 LAT
„Czy można być sędzią i jednocześnie oszukiwać?”
Werset do zapamiętania: „Wszystkie drogi jego są sprawiedliwe” (Pwt 32:4, BW - fragment).
Prawda: Bóg zawsze sądzi sprawiedliwie.
Cel dodatkowy: Dziecko rozumie, że łatwiej zauważyć cudzy grzech niż własny.
1. Zagadkowa sytuacja
Potrzebne: trzy kartki z napisami: „OSKARŻYCIEL”, „OSKARŻONY”, „SĘDZIA”; kilka klocków.
Przeczytaj dzieciom krótką historię:
Michał i Bartek budowali z klocków wysoką wieżę. Kiedy Michał wyszedł na chwilę po wodę, Bartek przewrócił wieżę. Michał wrócił, zobaczył zniszczoną budowlę i zawołał:
- Bartek ją zniszczył! Musi ponieść konsekwencje!
Bartek odpowiedział:
- To prawda, ale Michał wczoraj też zniszczył moją budowlę!
W tym momencie do pokoju wszedł dorosły, który miał pomóc rozwiązać konflikt.
Zapytaj:
1.Czy Michał ma prawo być smutny?
2.Czy to, że Michał wcześniej zrobił coś złego, oznacza, że Bartek mógł zniszczyć jego wieżę?
3.Czy Bartek może usprawiedliwić swój czyn, wskazując na cudzy błąd?
4.Co powinien zrobić ten, kto rozstrzyga spór?
Doprowadź dzieci do wniosku:
To, że inni również robią źle, nie sprawia, że nasze złe postępowanie staje się dobre.
2. Scenka
„Sędzia, który miał ulubieńca”
Wybierz troje ochotników.
-Pierwsze dziecko jest sędzią.
-Drugie dziecko jest osobą, która zabrała koledze kredki.
-Trzecie jest poszkodowanym.
Dziecko, które zabrało kredki, jest przyjacielem sędziego.
Poproś sędziego, aby powiedział:
- To mój przyjaciel, więc nie zrobił nic złego. Nie musimy już o tym rozmawiać!
Zapytaj pozostałe dzieci:
- Czy to było sprawiedliwe? Dlaczego nie?
Wyjaśnij:
- Sprawiedliwy sędzia nie powinien zmieniać prawdy dlatego, że kogoś lubi. Nie powinien też karać kogoś dlatego, że go nie lubi. Musi rozstrzygać zgodnie z prawdą.
Następnie zapytaj:
- Czy znacie kogoś, kto nigdy nie popełnia błędów i zawsze wie wszystko?
Dzieci prawdopodobnie wymienią rodziców, nauczycieli lub Boga.
Wyjaśnij różnicę:
- Rodzice i nauczyciele mogą się pomylić. Mogą nie wiedzieć wszystkiego. Ale Bóg nigdy nie popełnia błędów. Zna całą prawdę.
Przeczytaj Pwt 32:4.
3. Biblia
„Dlaczego Paweł mówi: najpierw spójrz na siebie?”
Opowiedz własnymi słowami treść Rz 2:1–11.
Paweł zwraca się do człowieka, który łatwo zauważa błędy innych. Taki człowiek mówi: „Tamten źle postępuje! Tamten zasługuje na naganę!”.
Ale Paweł pokazuje, że ten, kto oskarża innych, sam również grzeszy.
Przykład dla dzieci:
Kasia mówi:
- Tomek kłamie! Kłamcy robią coś bardzo złego!
Ale kiedy mama pyta Kasię, czy zjadła ciastko przed obiadem, Kasia odpowiada:
- Nie! - chociaż wie, że to nieprawda.
Zapytaj:
- Czy Kasia ma rację, że kłamstwo jest złe?
Tak.
- Czy Kasia może udawać, że sama nigdy nie kłamie?
Nie.
- Czy to, że Tomek kłamie, sprawia, że kłamstwo Kasi przestaje być grzechem?
Nie.
Wyjaśnij:
- Paweł uczy nas, że nie możemy uważać się za dobrych tylko dlatego, że widzimy złe postępowanie innych. Bóg zna także nas. Widzi nasze czyny i nasze serca.
Pytanie do dzieci:
- Co jest łatwiejsze: powiedzieć „On zrobił źle” czy przyznać „Ja zrobiłem źle”?
Pozwól dzieciom odpowiedzieć. Nie zmuszaj ich do opowiadania o prywatnych przewinieniach.
4. Doświadczenie
„Dwie strony kartki”
Potrzebne: kartka papieru i ołówek.
Narysuj na kartce dwie kolumny:
Co zrobił ktoś inny? | Co zrobiłem ja? |
Ktoś mnie obraził. | Odpowiedziałem obraźliwie. |
Ktoś nie chciał się podzielić. | Ja również nie chciałem się podzielić. |
Ktoś skłamał. | Ja ukryłem prawdę. |
Wyjaśnij, że przykłady są ogólne i nie trzeba mówić, czy dotyczą konkretnych dzieci.
- Czasami jesteśmy bardzo uważni, kiedy ktoś nas skrzywdzi. Pamiętamy każde słowo i każdy szczegół. Ale kiedy sami zrobimy coś złego, szybko znajdujemy usprawiedliwienie.
Zapytaj:
- Dlaczego to nie jest sprawiedliwe?
Wniosek:
- Bo chcemy, żeby inni odpowiadali za swoje błędy, ale sami chcemy uniknąć odpowiedzialności.
Nawiąż do Rz 2:1–4. Paweł nie chce, abyśmy potępiali innych, a jednocześnie ignorowali własny grzech. Przypomina również o dobroci Boga, która prowadzi do opamiętania.
5. Ewangelia
„Czy Bóg może po prostu zapomnieć o złu?”
Powiedz:
- Wyobraźcie sobie, że ktoś okrutnie krzywdzi słabsze dziecko. Czy dobry sędzia powinien powiedzieć: „Nie obchodzi mnie, co zrobiłeś. Nie ma żadnego problemu”?
Nie.
- Dlaczego?
Daj dzieciom czas na odpowiedź.
- Bo skrzywdzone dziecko potrzebuje ochrony, a zło nie staje się dobrem tylko dlatego, że nie chcemy o nim mówić. Sprawiedliwość oznacza, że zło traktujemy poważnie.
Następnie zadaj trudniejsze pytanie:
- Ale co z nami? Czy my zawsze robimy to, co dobre?
Dzieci odpowiedzą, że nie.
- Właśnie. Wszyscy potrzebujemy Bożego przebaczenia. Bóg jednak nie powiedział, że grzech nie ma znaczenia. Posłał Jezusa. Jezus żył bez grzechu, umarł na krzyżu za grzeszników i zmartwychwstał. W Nim Bóg daje przebaczenie tym, którzy Mu ufają.
Możesz dodać:
- Jezus nie przyszedł po to, żeby powiedzieć: „Grzech jest w porządku”. Przyszedł, żeby nas zbawić od grzechu.
Ważne dla prowadzącego: Nie przedstawiaj krzyża jako sytuacji, w której Ojciec niesprawiedliwie ukarał niewinnego człowieka. Jezus dobrowolnie oddał siebie za swój lud. W ten sposób Bóg nie zaprzecza swojej sprawiedliwości, lecz zapewnia zbawienie zgodne ze swoją sprawiedliwością i łaską.
6. Gra podsumowująca
„Prawda czy wymówka?”
Przeczytaj zdania. Dzieci pokazują kciuk w górę, jeśli zdanie jest prawdziwe, i w dół, jeśli jest fałszywe.
1 „Jeśli wszyscy kłamią, moje kłamstwo nie ma znaczenia”. - Fałsz.
2 „Bóg zna wszystkie fakty, nawet te ukryte”. - Prawda.
3 „Kiedy ktoś zrobi coś złego, ja już nigdy nie muszę sprawdzać swojego serca”. - Fałsz.
4 „Bóg jest sprawiedliwy, dlatego nie nazywa zła dobrem”. - Prawda.
5 „Jezus przyszedł zbawić grzeszników”. - Prawda.
7. Zastosowanie i modlitwa
Zapytaj:
-Czy zdarza ci się oskarżać innych, nie zauważając własnych błędów?
-Co możesz zrobić, kiedy uświadomisz sobie, że sam postąpiłeś źle?
-Do kogo możesz przyjść po przebaczenie?
Podkreśl:
- Nie musimy ukrywać przed Bogiem prawdy o sobie. On już nas zna. Możemy wyznać Mu grzech, prosić o przebaczenie ze względu na Jezusa i uczyć się postępować inaczej.
Zdanie do zapamiętania:
„Bóg zawsze sądzi sprawiedliwie. Widzi mój grzech, ale w Jezusie daje grzesznikom przebaczenie”.
lub: Bóg sprawiedliwie świat cały sądzi,
widzi mój grzech, gdy serce zbłądzi.
Lecz w Jezusie daje ocalenie
i każdemu grzesznikowi niesie przebaczenie.
SCENARIUSZ III - GRUPA 8–11 LAT
„Jeśli Bóg jest miłością, dlaczego nie może po prostu wybaczyć wszystkim?”
Teksty: Pwt 32:4; Rz 2:1–11; uzupełniająco Rz 3:21–26.
Werset do zapamiętania:
„On jest skałą! Doskonałe jest dzieło jego, gdyż wszystkie drogi jego są sprawiedliwe” (Pwt 32:4, BW).
Prawda: Bóg zawsze sądzi sprawiedliwie.
Pytanie: Dlaczego Bóg nie może po prostu powiedzieć: „Nieważne, że zgrzeszyłeś”?
Odpowiedź: Ponieważ Bóg jest doskonale sprawiedliwy i nie może nazywać zła dobrem. Jednocześnie jest miłosierny i w Jezusie Chrystusie zapewnił drogę przebaczenia grzesznikom.
Cele lekcji
Dzieci powinny:
1 Wyjaśnić, dlaczego sprawiedliwość jest niezbędna dla dobrego sędziego.
2 Zrozumieć przesłanie Rz 2:1–11: nie możemy oskarżać innych, ignorując własny grzech.
3 Dostrzec, że wszyscy potrzebujemy Bożej łaski.
4 Rozumieć podstawową zależność między Bożą sprawiedliwością, krzyżem Chrystusa i przebaczeniem.
5 Zastosować tę prawdę w relacjach z innymi.
1. Wprowadzenie - trudne pytanie.
Potrzebne: kartka z napisem „UNIEWINNIONY” i druga z napisem „WINNY”.
Rozpocznij bez czytania wersetu. Najpierw postaw dzieciom problem.
Prowadzący:
- Wyobraźcie sobie, że ktoś włamał się do domu i ukradł oszczędności starszej osoby. Policja odnalazła sprawcę. Wszystkie dowody wskazują, że to on. Sprawca przyznaje się do winy i staje przed sądem.
Sędzia mówi:
„Wiem, że to zrobiłeś. Wiem, że ta osoba została skrzywdzona. Ale jestem dobrym człowiekiem i chcę być miłosierny. Dlatego uznaję, że nic złego się nie stało. Możesz iść do domu”.
Zapytaj:
1 Czy ten sędzia okazał miłosierdzie?
2 Czy postąpił sprawiedliwie?
3 Co z osobą, która została skrzywdzona?
4 Czy sędzia może być naprawdę dobry, jeśli jego dobroć oznacza obojętność wobec zła?
Pozwól dzieciom przedstawić różne odpowiedzi.
Następnie zapytaj:
- A jeśli Bóg jest miłością, dlaczego nie może po prostu powiedzieć każdemu: „Nieważne, co zrobiłeś. Wszystko jest w porządku”?
To pytanie będzie osią całej lekcji.
Wniosek: Miłość nie polega na udawaniu, że zło nie istnieje. Dobry sędzia nie może ignorować prawdy tylko dlatego, że chce być miły.
Dopowiedzenie dla prowadzącego: W przykładzie chodzi o to, że sędzia nie może dowolnie unieważnić sprawiedliwości. Nie należy jednak sugerować, że każdy grzech musi skutkować identyczną karą. Sprawiedliwy wyrok uwzględnia fakty i okoliczności.
2. Odkrywamy, kim jest Bóg
Otwórz Biblię na Pwt 32:4.
Przeczytaj werset i poproś dzieci, aby wymieniły określenia opisujące Boga.
Zapisz na tablicy:
Sprawiedliwy. Wierny. Prawy. Doskonały w swoim postępowaniu.
Prowadzący:
- Zwróćcie uwagę, że Biblia nie mówi jedynie, iż Bóg czasami postępuje sprawiedliwie. Sprawiedliwość należy do Jego charakteru. Nie musi zastanawiać się, czy opłaca Mu się być sprawiedliwym. Nie zmienia zasad dlatego, że ktoś jest bogaty, popularny albo należy do Jego ulubieńców.
- My często oceniamy wydarzenia na podstawie niepełnych informacji. Widzimy fragment sytuacji, słyszymy jedną stronę historii i wydajemy wyrok. Bóg zna wszystko. Nie musi zgadywać ani opierać się na plotkach.
Pytania do grupy
1. Czy Bóg może popełnić pomyłkę w swoim sądzie?
Nie. Bóg jest wszechwiedzący i doskonale sprawiedliwy.
2. Czy Bóg może uznać zło za dobro tylko dlatego, że ktoś bardzo chce uniknąć konsekwencji?
Nie. Byłoby to sprzeczne z Jego sprawiedliwym charakterem.
3. Czy sprawiedliwość Boga jest dla nas dobrą wiadomością?
Tak. Oznacza, że Bóg nigdy nie pomyli się w ocenie nas ani innych ludzi. Zło nie pozostanie poza Jego sądem.
Zatrzymaj się przy ostatnim pytaniu.
- Pomyślcie o kimś, kto został niesprawiedliwie potraktowany, a nikt mu nie uwierzył. Czy to dobrze, że Bóg widzi prawdę? Oczywiście! Ale jest jeszcze druga strona tej prawdy: Bóg widzi także nasze własne grzechy.
3. Czy jesteśmy lepsi od innych?
Czytamy Rzymian 2:1–4
Przeczytaj wybrane wersety lub całą perykopę w przekładzie używanym przez Twoją grupę.
Wyjaśnij kontekst prostymi słowami:
Paweł zwraca się do człowieka, który chętnie osądza innych. Człowiek ten dostrzega cudze błędy, ale nie chce uznać, że sam również jest grzesznikiem.
Przedstaw następującą historię.
Historia: „Ja przynajmniej nie jestem taki jak on”
Marek jest przekonany, że jest jednym z najlepszych uczniów w klasie.
Kiedy jego kolega Kuba oszukuje podczas gry, Marek natychmiast protestuje:
- Oszukujesz! Tak nie wolno! Nie powinieneś już z nami grać!
Marek ma rację: oszukiwanie jest złe.
Kilka dni później Marek dostaje złą ocenę. Wie, że nie przygotował się do sprawdzianu, ale w domu mówi rodzicom:
- Nauczyciel uwziął się na mnie. Inni też nie umieli, a ja dostałem gorszą ocenę!
Następnego dnia Marek wyśmiewa kolegę, który pomylił się podczas odpowiedzi. Kiedy jednak ktoś zwraca mu uwagę, Marek mówi:
- Przecież tylko żartowałem! Nie przesadzajcie!
Marek potrafi rozpoznać zło, kiedy robią je inni. Kiedy jednak sam postępuje źle, natychmiast znajduje usprawiedliwienie.
Pytania:
Czy Marek dobrze rozpoznał, że oszukiwanie jest złe?
Co zrobił źle, kiedy sam został oceniony?
Dlaczego łatwiej nam dostrzegać cudze grzechy niż własne?
Czy fakt, że ktoś inny grzeszy, sprawia, że my jesteśmy niewinni?
Podkreśl:
Możemy mieć rację w ocenie czyjegoś czynu, a jednocześnie nie dostrzegać własnego grzechu.
To ważne rozróżnienie. Paweł nie twierdzi, że nie wolno rozpoznawać zła. Uczy, że nie wolno nam uważać się za sprawiedliwych tylko dlatego, że potrafimy wskazać cudze błędy.
Dobroć Boga a nasze opamiętanie
Zwróć uwagę na Rz 2:4. Paweł pyta, czy człowiek lekceważy bogactwo Bożej dobroci, cierpliwości i łaskawości.
- Bóg nie zawsze od razu wymierza karę. Daje ludziom czas. Okazuje cierpliwość. Ale czy to oznacza, że grzech przestał być ważny?
Nie.
- Boża cierpliwość nie jest zgodą na zło. Jest wyrazem Jego dobroci, która prowadzi człowieka do opamiętania.
Przykład dla dzieci:
Kiedy rodzic daje dziecku czas na przyznanie się do kłamstwa, nie oznacza to, że kłamstwo stało się czymś dobrym. Rodzic może chcieć, aby dziecko zrozumiało swój błąd, powiedziało prawdę i zmieniło postępowanie.
Oczywiście rodzic nie jest doskonałym obrazem Boga. Może oceniać sytuację nieprawidłowo, dlatego ostatecznym punktem odniesienia pozostaje Słowo Boże.
4. Doświadczenie - „Dwie miary”
Potrzebne: dwie kartki z napisami: „INNI” i „JA”.
Połóż je na podłodze lub stole.
Przedstaw kolejne sytuacje. Poproś dzieci, aby stanęły przy odpowiedniej kartce lub wskazały ją ręką.
Sytuacja 1: Kolega skłamał.
- Co o nim myślimy?
Możliwe odpowiedzi: „Źle zrobił”, „Nie powinien kłamać”.
Sytuacja 2: Sami skłamaliśmy, żeby uniknąć kary.
- Jak wtedy tłumaczymy swoje postępowanie?
Możliwe odpowiedzi: „Bałem się”, „To tylko jedno kłamstwo”, „Nie chciałem mieć kłopotów”.
Sytuacja 3: Ktoś nas wyśmiał.
- Czy to było dobre?
Nie.
Sytuacja 4: My wyśmialiśmy kogoś, ale twierdzimy, że to był tylko żart.
- Czy zmiana nazwy czynu zmienia jego charakter?
Nie.
Zatrzymaj się i powiedz:
- Czasami używamy jednej miary dla innych, a drugiej dla siebie. Chcemy, żeby inni byli rozliczani ze swoich czynów, ale dla siebie szukamy usprawiedliwień.
- Bóg nie ma takich dwóch miar. Nie faworyzuje nikogo. Nie daje się przekupić. Nie zmienia prawdy dlatego, że kogoś lubi.
Pytanie do sumienia:
„Czy bardziej zależy mi na tym, żeby udowodnić, że inni są źli, czy na tym, żeby samemu postępować dobrze przed Bogiem?”.
Nie wymagaj publicznych odpowiedzi. Daj dzieciom chwilę ciszy.
5. Najważniejsza część: jak sprawiedliwy Bóg przebacza?
Ta część stanowi centrum lekcji. Bez niej dzieci mogą zapamiętać jedynie, że Bóg karze za zło.
Krok 1. Wszyscy potrzebujemy łaski
Zapytaj:
- Jeśli Bóg sądzi sprawiedliwie, a my wszyscy grzeszymy, to czy możemy stanąć przed Nim i powiedzieć: „Boże, jestem niewinny, bo inni są gorsi ode mnie”?
Nie.
- Czy możemy powiedzieć: „Moje grzechy nie mają znaczenia, bo nie popełniłem tak strasznych czynów jak inni”?
Nie.
- Potrzebujemy czegoś więcej niż porównywania się z innymi. Potrzebujemy przebaczenia Boga.
Przypomnij, że Rz 2:1–11 ostrzega przed obłudą i podkreśla sprawiedliwość Bożego sądu. Nie oznacza to, że wszyscy ludzie popełniają identyczne grzechy albo ponoszą identyczne konsekwencje. Oznacza, że nikt nie może uczynić z cudzych grzechów podstawy własnej niewinności.
Krok 2. Czy przebaczenie oznacza, że grzech nie ma znaczenia?
Przeczytaj Rz 3:23–26, szczególnie w. 25–26.
Wyjaśnij:
- Bóg nie rozwiązał problemu naszego grzechu, udając, że nic się nie stało. Posłał Jezusa Chrystusa.
- Jezus jest Synem Bożym. Żył bez grzechu. Nie zasłużył na karę za własne przewinienia, ponieważ żadnych nie popełnił. A jednak dobrowolnie oddał swoje życie za grzeszników. Na krzyżu wziął na siebie karę, na którą zasługujemy z powodu naszych grzechów. Zmartwychwstał i zwyciężył śmierć.
- Dlatego Bóg może przebaczać grzesznikom, nie zaprzeczając swojej sprawiedliwości. Przebaczenie nie oznacza, że grzech jest nieważny. Oznacza, że Chrystus jest wystarczającym Zbawicielem.
Krok 3. Ilustracja: dług, którego nie można udawać, że nie ma
Przygotuj kartkę z napisem „DŁUG”.
Powiedz:
- Wyobraźcie sobie, że pożyczyliście komuś 100 złotych. Ta osoba nie oddaje pieniędzy. Dług istnieje, nawet jeśli obie strony przestaną o nim rozmawiać.
- Jeżeli wierzyciel postanowi umorzyć dług, oznacza to, że zgadza się ponieść stratę. Nie oznacza, że dług nigdy nie istniał.
Następnie wyjaśnij ograniczenie tego porównania:
- To tylko ilustracja, która pomaga zrozumieć przebaczenie. Krzyż Chrystusa jest czymś znacznie większym. Jezus nie tylko poniósł koszt naszego grzechu, ale jako nasz zastępca dokonał tego, czego my nie mogliśmy zrobić: wypełnił Bożą wolę i złożył doskonałą ofiarę za grzeszników.
Uwaga teologiczna: Nie należy sugerować, że przebaczenie zawsze wymaga od człowieka otrzymania odszkodowania lub że ofiara Chrystusa jest zwykłą transakcją finansową. Ilustracja długu pokazuje jedynie, że umorzenie zobowiązania nie oznacza, iż zobowiązanie nigdy nie istniało.
Krok 4. Co to oznacza dla nas?
- Czy musimy najpierw stać się wystarczająco dobrzy, aby Jezus zechciał nas zbawić?
Nie.
- Czy możemy zasłużyć na przebaczenie, pokazując Bogu, że jesteśmy lepsi od innych?
Nie.
- Do kogo więc mamy przyjść?
Do Jezusa.
- Kiedy dostrzegamy swój grzech, nie musimy go ukrywać ani udawać, że nie ma znaczenia. Możemy przyjść do Chrystusa, wyznać grzech i zaufać Jego doskonałemu dziełu.
Główna myśl ewangeliczna:
Bóg nie ratuje nas przez obniżenie standardu sprawiedliwości. Ratuje nas przez Jezusa Chrystusa.
6. Praca z tekstem - 5 minut
Podziel dzieci na małe grupy lub omów pytania wspólnie.
Poproś o otwarcie Biblii na Rz 2:1–11.
Fragment | Pytanie | Wniosek |
Rz 2:1 | Dlaczego Paweł ostrzega człowieka, który osądza innych? | Sam również jest grzesznikiem. |
Rz 2:2–3 | Czy człowiek uniknie Bożego sądu tylko dlatego, że potępia innych? | Nie. |
Rz 2:4 | Co mówi nam Boża dobroć i cierpliwość? | Bóg okazuje dobroć, która prowadzi do opamiętania. |
Rz 2:6–11 | Czy Bóg faworyzuje ludzi? | Nie. Sądzi sprawiedliwie. |
Ważna uwaga dla prowadzącego: W Rz 2:6–11 Paweł mówi o sądzie według uczynków. Nie należy tłumaczyć tego dzieciom jako nauki, że człowiek kupuje zbawienie dobrym zachowaniem. W świetle całego Listu do Rzymian uczynki ujawniają prawdę o człowieku, a usprawiedliwienie jest związane z łaską i wiarą w Chrystusa (Rz 3:21–26; 4:4–5). Życie człowieka nie jest podstawą do chlubienia się przed Bogiem.
Jeśli dziecko zapyta: „Czy więc nasze uczynki nie mają znaczenia?”, odpowiedz:
- Mają znaczenie. Bóg traktuje nasze postępowanie poważnie. Dobre uczynki nie kupują jednak przebaczenia. Kiedy Bóg zbawia człowieka, zmienia również jego życie, aby uczył się kochać dobro.
7. Zastosowanie - „Nie zajmuj miejsca Boga”
Przedstaw trzy sytuacje.
Sytuacja A: Kolega cię obraził. Od razu opowiadasz wszystkim, jaki jest zły, ale ukrywasz, że wcześniej sam go sprowokowałeś.
Pytanie: Co powinieneś zrobić?
Wysłuchać prawdy o całej sytuacji, uznać własny udział w konflikcie i nie usprawiedliwiać swojego grzechu.
Sytuacja B: Widzisz, że ktoś słabszy jest krzywdzony.
Pytanie: Czy nauka o niesądzeniu innych oznacza, że masz milczeć?
Nie. Możesz i powinieneś szukać pomocy, chronić pokrzywdzonego i mówić prawdę. Nie wolno mylić pokory z obojętnością wobec zła.
Sytuacja C: Zrobiłeś coś złego, ale boisz się przyznać.
Pytanie: Co możesz zrobić?
Przyznać się do winy, prosić o przebaczenie, naprawić szkodę, jeśli to możliwe, i zaufać Jezusowi. Nie robimy tego po to, żeby zasłużyć na miłość Boga, lecz dlatego, że potrzebujemy Jego łaski i chcemy żyć zgodnie z Jego prawdą.
8. Podsumowanie i sprawdzenie wiedzy
Poproś dzieci, aby dokończyły zdania:
Bóg zawsze sądzi sprawiedliwie, ponieważ…
Nie mogę usprawiedliwiać własnego grzechu, mówiąc…
Boża cierpliwość nie oznacza…
Jezus przyszedł na świat, aby…
Kiedy dostrzegam swój grzech, mogę…
Oczekiwane odpowiedzi:
- Jest doskonale sprawiedliwy i zna prawdę.
- „Inni też tak robią” albo „Inni są gorsi”.
- Że Bóg zgadza się na zło.
- Zbawić grzeszników.
- Przyjść do Niego, wyznać grzech i zaufać Jezusowi.
WSKAZÓWKI DLA PROWADZĄCYCH
Czego unikać?
Nie uczymy dzieci:
- „Bóg kocha cię bardziej, kiedy jesteś grzeczny”.
- „Jeżeli będziesz dobry, unikniesz Bożej kary”.
- „Nie wolno oceniać żadnego zachowania, bo wszyscy grzeszymy”.
- „Przebaczenie oznacza, że nie trzeba naprawiać wyrządzonej krzywdy”.
- „Bóg jest sprawiedliwy, więc zawsze natychmiast ukarze człowieka”.
Uczymy natomiast:
- Bóg jest doskonale sprawiedliwy.
- Zło naprawdę ma znaczenie.
- Wszyscy potrzebujemy łaski.
- Bóg okazuje dobroć i cierpliwość, wzywając grzeszników do opamiętania.
- Jezus jest jedynym Zbawicielem, który daje nam przebaczenie.
- Boża łaska nie zachęca do lekceważenia grzechu, lecz prowadzi nas do nowego życia.
Najważniejsze zdanie całej lekcji
Gdyby dzieci miały zapamiętać tylko jedną myśl poza wersetem, niech będzie to ta:
„Bóg nie udaje, że grzech nie ma znaczenia. W swojej sprawiedliwości potępia zło, a w swojej łasce daje grzesznikom Zbawiciela - Jezusa Chrystusa”.
lub: Bóg grzechu nie mija, sprawiedliwie sądzi,
Potępia zło świata, gdy człowiek pobłądzi.
Lecz w łasce swej wielkiej Zbawiciela zsyła,
W Jezusie Chrystusie jest ratunek i siła.
To zdanie zachowuje właściwą kolejność: najpierw poznajemy, kim jest Bóg, potem uczymy się rozpoznawać własny grzech, a na końcu widzimy, dlaczego potrzebujemy Chrystusa. Nie kończymy więc na nakazie lepszego zachowania, lecz na Ewangelii, która daje przebaczenie i zmienia serce.
