sobota, 30 sierpnia 2025

Kevin Gardner | Wdzięczność - to nasz dialekt Ef.5:4

 



Kevin Gardner


EKU, Ef 5:3-4

O nierządzie zaś, czy jakimkolwiek postępowaniu bezwstydnym lub chciwym, nawet nie wspominajcie, jak przystoi świętym. 

Niestosowne są także nieprzyzwoite i głupie rozmowy lub sprośne żarty. 

Bądźcie raczej pełni wdzięczności.


The msg:

Ef 5:3-4: Nie pozwólcie, by miłość przerodziła się w pożądanie, prowadząc do upadku w rozwiązłość seksualną, nieczyste praktyki lub znęcanie się nad innymi. 

Chociaż niektóre języki po prostu uwielbiają smak plotek, ci, którzy podążają za Jezusem, mają lepsze zastosowanie dla języka. 

Nie mówcie sprośnie ani głupio. 

Taki styl rozmawiania nie pasuje do nas. 

Wdzięczność - to nasz dialekt.


W większości przypadków ludzie starają się ukrywać swoją brzydotę. Wszyscy jesteśmy, w naszym naturalnym stanie jako dzieci Adama, urodzeni w grzechu i niewolnicy nieprawości, bez względu na to, jak bardzo staramy się ukrywać nasze grzechy lub je usprawiedliwiać. Nawet odkupieni nadal zmagają się ze śladami grzechu i będziemy to robić, dopóki nie zostaniemy uwolnieni od obecności grzechu w chwale.

Ta brzydota czasami ujawnia się w postaci słów. Oszczerczych, nieumiarkowanych, fałszywych lub w inny sposób grzesznych wypowiedzi. Ponieważ grzech indywidualny często ma wymiar społeczny, motywem takich wypowiedzi może być chęć bycia częścią czegoś. Pragniemy, poszukujemy i tęsknimy za wspólnymi doświadczeniami. (Kto wchodzi między wrony musi krakać jak i one..?)

Pragnienie wspólnego doświadczenia nie jest samo w sobie czymś złym, ponieważ Bóg stworzył nas jako istoty społeczne. Staje się ono złe, gdy opiera się na grzechu – stronniczości, rasizmie, seksizmie, ksenofobii lub innych trujących postawach i działaniach. 

Nawet w sprawach obojętnych możemy zakładać, że wszyscy wokół nas myślą tak samo jak my i wyrażamy swoje opinie bez pokory i miłości… nie przebierając w słowach.

Wśród grzechów zabronionych przez dziewiąte przykazanie, Westminsterski Katechizm wymienia „mówienie prawdy w nieodpowiednim momencie lub w złym celu, lub przekręcanie jej znaczenia” (pytanie i odpowiedź 145).

Jako Boże dzieci, uczymy się nowego dialektu. Skąd to się bierze? 

Po pierwsze, wiemy, że jako ludzie stworzeni na obraz Boga, jesteśmy już częścią czegoś większego, lepszego, piękniejszego... Łączy nas wspólne doświadczenie łaski. Staliśmy się spadkobiercami największej obietnicy ludzkości, a mianowicie otrzymaliśmy dar Ducha świętego Boga. Wszyscy uczestniczymy w błogosławieństwach Bożych na ziemi i kontemplujemy Go w tym, co zostało stworzone (Ps 19:1; Mt 5:45; Dz 14:17; Rz 1:18–20). Nasze wspólne człowieczeństwo oznacza, że jesteśmy dla siebie nawzajem bliźnimi, powołanymi do wzajemnej miłości (Kpł 19:18; Łk 10:25–37).

Po drugie, jako chrześcijanie jesteśmy częścią czegoś jeszcze bardziej chwalebnego: Kościoła, ciała i oblubienicy Chrystusa, domu i rodziny Bożej. 

Nasza nowa tożsamość w Chrystusie i nasza nowa pozycja jako adoptowanych dzieci Bożych wzywa nas do nowego sposobu życia. 

Katechizm mówi, że dziewiąte przykazanie wzywa nas do „miłosiernego szacunku dla naszych bliźnich” oraz do „studiowania i praktykowania wszystkiego, co jest prawdziwe, uczciwe, miłe i ma dobrą reputację” (Pytanie i odpowiedź 144).

Nasz Pan ostrzegał: TLB

Mowa dobrego człowieka ujawnia bogate skarby, które w nim tkwią. 
Człowiek złego serca jest pełen jadu, a jego mowa to ujawnia. 
A powiadam wam: 
Z każdego bezużytecznego słowa, które wypowiecie, zdacie sprawę w dzień sądu. 
Słowa wasze odzwierciedlają wasz los: albo będziecie z nich usprawiedliwieni, albo potępieni (Mt 12:36). 


To przerażające ostrzeżenie. Podobnie Paweł napomniał Efezjan: 

„Sprośne opowieści, sprośne słowa i sprośne żarty – to nie dla was. 

Zamiast tego przypominajcie sobie nawzajem o Bożej dobroci i wyrażajcie wdzięczność.” 

(Ef 5:4).


O czym powinniśmy mówić zamiast tego? 

Czym powinny cechować się nasze rozmowy?

- Rozmowy pełne wdzięczności 

(PSZ, Kol 3:17

Wszystko, cokolwiek mówicie albo robicie, czyńcie jako reprezentanci Jezusa, waszego Pana, wyrażając Bogu wdzięczność za to, czego dokonał Chrystus.

Kol 4:2: Wytrwale się módlcie, uważajcie na siebie i okazujcie wdzięczność Bogu!). 


- Rozmowy o tym, co piękne i chwalebne… 

- O ewangelii (Mt 28:18–20). 

- O prawdzie w miłości 

(Ef 4:15: Zamiast tego [zamiast okłamywać się], z miłością mówmy sobie prawdę i coraz bardziej upodabniajmy się do Chrystusa, który jest Głową swojego ciała—kościoła.). 

- Rozmowy pełne zachęty 

(Hbr 10:25 Nie opuszczajmy też naszych spotkań, jak to niektórzy mają w zwyczaju, ale dodawajmy sobie otuchy—tym bardziej, że widzimy zbliżający się dzień powrotu Pana.).


Niech nasze słowa nigdy nie przynoszą wstydu imieniu Chrystusa. Niech raczej budują innych wierzących i prowadzą ich do chwalenia Boga, a nawet niech sprawiają, że niewierzący będą Go wielbić (1 Piotra 2:12).

Wszelkie sprawy wśród pogan prowadźcie w sposób szlachetny, tak by ci, którzy pomawiają was jako złoczyńców, przyglądając się pięknu waszych czynów, mogli uwielbić Boga, gdy przyjdzie dzień nawiedzenia. snp



Do dalszego studiowania


PSALM 19(1)  snp

Dla prowadzącego chór. 

Psalm Dawida. 

Niebiosa ogłaszają chwałę Boga, 

Firmament opowiada o dziele Jego rąk. 

(2)  Dzień dniowi podaje wiadomość, 

Noc z nocą dzieli się poznaniem. 

(3)  Nie jest to mowa ani nie są to słowa, 

Nie dochodzi z ich strony żaden dźwięk, 

(4)  A jednak po całej ziemi roznosi się wieść 

I do krańców świata dociera ich przesłanie. 

Na tych krańcach On postawił słońcu namiot, 

(5)  Z którego wychodzi ono jak pan młody z małżeńskiej sypialni, 

Tryska wigorem jak zawodnik tuż przed swoim startem. 

(6)  Na krańcu nieba wschodzi, 

Na drugim krańcu zachodzi 

I nic się nie ukryje przed jego promieniami. 

(7)  Prawo PANA jest doskonałe, 

- Pokrzepia duszę. 

Postanowienia PANA sprawdzone, 

- Niedoświadczonych uczą mądrości. 

(8)  Polecenia PANA są trafne, 

- Pocieszają serce. 

Przykazanie PANA wyraźne, 

- Otwiera oczy. 

(9)  Bojaźń PANA zapewnia czystość, 

- Trwać będzie na zawsze. 

Rozstrzygnięcia PANA niezawodne, 

- A przy tym sprawiedliwe, 

(10)  Bardziej upragnione niż złoto, 

Nawet najszczersze, 

Słodsze niż miód, 

Choć spływałby prosto z plastra. 

(11)  Twój sługa również doznał dzięki nim oświecenia, 

Tych, którzy ich przestrzegają, czeka wielka nagroda. 

(12)  Przeoczenia — któż zrozumie? 

Oczyść je, niedostrzeżone; 

(13)  Trzymaj też swojego sługę z dala od rozmyślnych grzechów, 

Aby mną nie zawładnęły. 

Wtedy będę doskonały, 

Wolny od największych przestępstw. 

(14)  Przyjmij, PANIE, me wyznania 

I myśli, które noszę w sercu, 

Ty, moja Opoko i mój Odkupicielu!


Brak komentarzy: