R.C.Sproiul | Baranek odbiera zwój Obj.5:6-11

 

PSZ, Ap 5:6-10

Wtedy zobaczyłem Baranka, stojącego przed tronem, w otoczeniu starszych i czterech istot. Wyglądał tak, jakby został złożony w ofierze. Baranek miał siedem rogów i siedmioro oczu, będących siedmioma Bożymi Duchami, wysłanymi na ziemię. 

Podszedł On do Tego, który zasiada na tronie, i wziął z Jego prawej ręki zwój. 

Gdy to uczynił, cztery istoty i dwudziestu czterech starszych upadło przed Nim na twarz, oddając Mu hołd. Każdy z nich miał w rękach harfę i złoty kielich napełniony kadzidłem—modlitwami świętych. I śpiewali nową pieśń: 

„Zasługujesz na to, aby wziąć zwój,

złamać pieczęcie i rozwinąć go.

Zostałeś bowiem zabity

i swoją krwią wykupiłeś dla Boga

ludzi z każdego plemienia, języka, ludu i narodu. 

Uczyniłeś ich kapłanami naszego Boga 

i członkami królewskiej rodziny,

którzy będą rządzić ziemią”.

Słysząc, że Lew z plemienia Judy zwyciężył i może otworzyć zwój w ręku Boga (Obj. 4:5), Jan odwraca się, aby zobaczyć tego Lwa, Pana Jezusa Chrystusa. Jednak Jan nie widzi Lwa, ale „Baranka stojącego, jakby był zabity” (w. 6). W symbolicznej formie Jan widzi chwalebną prawdę o naszym odkupieniu – mianowicie, że Jezus jest zarówno Lwem, jak i Barankiem, że pokonuje wroga swoją męczeńską śmiercią (Kol. 2:13–15). Szatan i grzech zrzucili na naszego Zbawiciela wszystko, co mieli najgorszego, używając swojej najpotężniejszej broni – śmierci. Jezus rzeczywiście umarł, ale nie pozostał w grobie. Powstał z martwych, udowadniając, że pokonuje nawet najsilniejszą możliwą opozycję. 

Augustyn z Hippony wyjaśnia znaczenie tego, że Jezus jest zarówno Lwem, jak i Barankiem: 

„Dlaczego widzimy baranka naznaczonego śmiercią? 

Ponieważ poniósł śmierć, nie będąc winnym żadnej nieprawości. 

Dlaczego widzimy lwa w tej śmierci? 

Ponieważ będąc zabitym, pokonał śmierć. 

Dlaczego widzimy baranka w jego zmartwychwstaniu? 

Ponieważ jego niewinność jest wieczna. 

Dlaczego widzimy lwa w tym zmartwychwstaniu? 

Ponieważ wieczna jest również jego potęga”.

“Why a lamb in his passion? Because he underwent death without being guilty of any iniquity. 

Why a lion in his passion? Because in being slain he slew death. 

Why a lamb in his resurrection? Because his innocence is everlasting. 

Why a lion in his resurrection? Because everlasting also is his might.”

Dalszy opis Baranka przez Jana podkreśla Jego moc. Baranek ma „siedem rogów i siedem oczu, które są siedmioma duchami Boga wysłanymi na całą ziemię” (Obj. 5:6). 

Już wcześniej powiedzieliśmy, że mnogość oczu jest sposobem wyrażenia wszechwidzenia, więc oczy wyrażają wszechwiedzę naszego Pana. Nie ma nic, co umknęłoby Jego spojrzeniu. 

W Starym Testamencie rogi często symbolizują siłę (np. 2 Sam. 22:3; Ps. 18:2), zatem tutaj podkreślają one moc i potęgę naszego Zbawiciela. 

Wszystko to jest związane z siedmioma duchami Boga, które są metaforą pełni Ducha Świętego. Księga Izajasza 11:1–5 i Księga Zachariasza 4:6 ( Nie siłą nie mocą ludzką, ale przez mojego Ducha stanie się to wszystko mówi Pan Zastępów.) podkreślają znaczenie Ducha w realizacji Bożych zamierzeń i zapewnieniu Mesjaszowi sukcesu, więc wizja Jana potwierdza, że Jezus jest Wszechmocnym, obdarzonym mocą Ducha Mesjaszem, który biorąc zwój, jest narzędziem, poprzez które Bóg zrealizuje swój plan (Obj. 5:7).

Izajasza 11(1)  Wyrośnie różdżka ze szczepu Jessego, wydadzą odrośl jego korzenie. (2)  To na nim spocznie duch Pana, duch mądrości i rozumu, duch rady i męstwa duch wiedzy i bojaźni Pańskiej. [I upodoba sobie w bojaźni Bożej]. (3)  Nie będzie sądził według pozorów, nie będzie wyrokował według zasłyszanych wieści, (4)  lecz o sprawiedliwość pełną zatroszczy się dla biednych, na rzecz potrzebujących zawyrokuje słusznie. Jego słowo jest rózgą gwałtownika karcącą, zaś tchnienie Jego warga niegodziwca zabija. (5)  Sprawiedliwość jest Mu pasem u bioder, a wierność przewiązaniem łona. 

Gdy Jezus bierze zwój, cztery żywe istoty i dwudziestu czterech starszych otaczających tron Boga zaczynają oddawać cześć Barankowi, śpiewając nową pieśń, która chwali Go za Jego zbawienie (wersety 8–10). W ramach starego przymierza nowe pieśni często towarzyszyły wielkim dziełom zbawczym Boga, zwłaszcza pieśń Mojżesza, która towarzyszyła wyjściu z Egiptu (Wj 15:1–21). Śmierć Pana Jezusa była większym wyjściem z grzechu, więc słuszne jest śpiewanie Mu nowej pieśni uwielbienia.

Coram Deo

Jezus Mesjasz pokonał grzech, szatana i śmierć nie mieczem, ale umierając za swój lud. Czekając na Jego powrót, walczymy z Jego wrogami nie ziemską bronią, ale głoszeniem ewangelii, która ostrzega ludzi przed nadchodzącym sądem. Dzięki naszemu poznaniu i głoszeniu prawd o Lwie i Baranku ludzie wchodzą do królestwa, a grzech zostaje uśmiercony w naszym życiu.

Do dalszego studiowania

Izajasza 53

Jana 1

29 Następnego dnia Jan ujrzał nadchodzącego Jezusa i rzekł: —Oto Baranek, którego Bóg złoży w ofierze, aby usunąć grzech świata! 30 To Jego miałem na myśli mówiąc, że „nadchodzi ktoś większy ode mnie, bo istniał wcześniej niż ja!”. 31 Nie wiedziałem, że to On, ale po to właśnie przyszedłem i zacząłem chrzcić ludzi, aby ogłosić Izraelowi Jego nadejście. 32 Jan kontynuował: —Widziałem Ducha, który zstąpił na Niego z nieba jak gołąb. 33 Nie wiedziałem, że to On, ale Bóg, który mnie posłał, abym zanurzał ludzi w wodzie, powiedział: „Ten, na którego zstąpi Duch i spocznie na Nim, będzie zanurzał ludzi w Duchu Świętym”. 34 Widziałem to i dlatego oświadczam, że On jest Synem Boga!