Blackaby | Przyjdź Królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi.

 Niech Bóg króluje pośród nas

„Przyjdź Królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi.”
Mateusza 6:10

To jedna z najbardziej radykalnych próśb, jakie możemy wypowiedzieć w modlitwie. Jezus nie uczy nas jedynie prosić: „Boże, pomóż mi, żeby wszystko ułożyło się tak, jak chcę”. Uczy nas modlić się: „Niech stanie się to, czego Ty pragniesz”.

W niebie wola Boga nie spotyka się z oporem. Bóg jest Królem, a Jego wola jest najwyższym priorytetem. Jezus poleca nam prosić, aby ten sam porządek zaczął panować na ziemi — w naszych rodzinach, małżeństwach, pracy, szkole, Kościele, a przede wszystkim w naszym własnym sercu.

Możemy modlić się: „Przyjdź Królestwo Twoje”, mając jednocześnie nadzieję, że Bóg poprze nasze królestwo. Chcemy, żeby On zmienił innych, ale niekoniecznie nas. Chcemy, żeby naprawił małżeństwo, ale niekoniecznie nasze serce. Chcemy, żeby przemienił nasze dzieci, współpracowników czy przyjaciół, ale niekoniecznie nasze własne przyzwyczajenia.

Tymczasem Jezus pokazuje inną drogę.

W Getsemane sam modlił się:

„Wszakże nie jako Ja chcę, ale jako Ty” (Mt 26:39).

To nie była rezygnacja z działania. To było poddanie własnej woli Ojcu.

Dlatego modlitwa „bądź wola Twoja” nie oznacza: „Boże, rób, co chcesz, a ja się wycofam”. Przeciwnie. Kiedy zaczynamy naprawdę pragnąć Bożej woli, Bóg często czyni nas uczestnikami tego, o co się modlimy.

Wyobraź sobie taką sytuację

Ojciec zauważa, że jego nastoletni syn coraz bardziej oddala się od Boga. Modli się:

„Panie, przyprowadź mojego syna do siebie. Daj mu poznać Chrystusa. Niech Twoje Królestwo przyjdzie do jego życia”.

Ale po kilku dniach podczas modlitwy uświadamia sobie coś niepokojącego: od dawna nie rozmawiał z synem inaczej niż poprzez polecenia i krytykę.

„Boże, zmień jego serce”.

A Bóg jakby odpowiada: „Zacznij od swojego”.

Ojciec postanawia więc nie tylko modlić się za syna, ale również zaprosić go na spacer. Nie przygotowuje wykładu. Nie zaczyna od: „Musimy porozmawiać o twoim zachowaniu”. Po prostu pyta:

— Synu, jak naprawdę się masz?

Chłopak początkowo milczy.

— Dobrze.

— Nie pytam, czy wszystko jest dobrze. Pytam, co naprawdę dzieje się w twoim sercu.

Po chwili zaczyna się znacząca rozmowa.

Ojciec słucha. Potem przeprasza za własne błędy. Nie oznacza to, że problem został rozwiązany jednego wieczoru. Ale coś się zmienia. Ojciec, który modlił się: „Niech Twoje Królestwo przyjdzie”, sam stał się narzędziem odpowiedzi na swoją modlitwę.

Tak często działa Bóg.

Może położyć nam na sercu konkretną osobę i sprawić, że zaczniemy się za nią modlić. Ale ta modlitwa może być również Jego zaproszeniem: „Stań się częścią tego, co zamierzam uczynić”.

Może będziesz musiał zadzwonić.
Może przeprosić.
Może przebaczyć.
Może powiedzieć komuś prawdę.
Może zacząć służyć tam, gdzie dotąd tylko narzekałeś.
Może otworzyć Biblię z własnym dzieckiem.
Może przestać walczyć o swoje i zacząć szukać tego, co podoba się Chrystusowi.

Modlitwa przygotowuje nas nie tylko na otrzymanie odpowiedzi od Boga, ale również na uczestniczenie w Jego działaniu.

Dlatego zanim poprosisz dzisiaj: „Panie, zmień świat”, zacznij od:

„Panie, króluj we mnie”.

Niech Jego wola będzie pierwsza w twoich myślach, słowach, relacjach, pieniądzach, pracy, małżeństwie, wychowaniu dzieci i decyzjach.

Bo Boże Królestwo nie zaczyna się od zmiany wszystkiego wokół nas.

Zaczyna się tam, gdzie człowiek mówi: 

„Panie, niech Twoja wola będzie ważniejsza od mojej”.

A potem obserwuje, co Bóg uczyni poprzez człowieka, który naprawdę pozwolił Mu królować.

Modlitwa

Panie, przyjdź ze swoim Królestwem. Niech Twoja wola będzie wykonywana w moim życiu tak, jak jest wykonywana w niebie. 

Pokaż mi miejsca, w których nadal chcę być własnym królem. 

Zmień moje serce, moje pragnienia i moje decyzje. A kiedy położysz mi na sercu konkretnych ludzi i sprawy, daj mi nie tylko modlić się o Twoje działanie, ale również być gotowym uczestniczyć w tym, co Ty czynisz. 

Niech Twoje panowanie zacznie się ode mnie. Amen.