Fragment z Listu do Filipian 1:26-30 to jeden z najbardziej poruszających i praktycznych tekstów w Nowym Testamencie. Apostoł Paweł przechodzi w nim od dzielenia się własnymi przeżyciami do bezpośredniego wezwania skierowanego do Kościoła.
Skupimy się tutaj na trzech fundamentalnych prawdach: suwerenność Boga w cierpieniu, tożsamość obywateli Królestwa oraz dar wiary i wytrwania.
1. Codzienność jako „Obywatelstwo Niebios” (w. 27)
BW:
Niech życie wasze będzie godne ewangelii Chrystusowej, abym czy przyjdę i ujrzę was, czy będę nieobecny, słyszał o was, że stoicie w jednym duchu, jednomyślnie walcząc społem za wiarę ewangelii
BWP:
Pamiętajcie tylko, żebyście postępowali w sposób godny Ewangelii Chrystusowej. Wówczas ja – czy to gdy przybędę do was, żeby was zobaczyć, czy to znajdując się z dala od was – z pewnością będę mógł usłyszeć o was, że trwacie mocno w tych samych pragnieniach i że wszyscy razem stajecie w obronie wiary, którą daje Ewangelia.(w. 27).
Użyte przez Pawła greckie słowo politeuesthe odnosi się bezpośrednio do prawa obywatelskiego. Filipia była rzymską kolonią, a jej mieszkańcy szczycili się rzymskimi prawami. Paweł rzuca im wyzwanie: wasze nadrzędne obywatelstwo jest w niebie.
Biblijne duszpasterstwo przypomina wierzącemu, że jego tożsamość nie jest definiowana przez ziemskie sukcesy, status społeczny czy opinię innych. Życie „godne Ewangelii” to nie próba zasłużenia na zbawienie (co byłoby sprzeczne z Sola Gratia), ale naturalna, pełna wdzięczności odpowiedź serca uratowanego przez Chrystusa. Nasza codzienność ma odzwierciedlać porządek Królestwa, do którego już zostaliśmy suwerennie włączeni.
2. Jedność Ducha w obliczu lęku (w. 27-28)
Paweł wzywa do stanięcia „w jednym duchu, jednogłośnie walcząc wspólnie o wiarę Ewangelii i w niczym nie dając się zastraszyć przeciwnikom”.
Strach jest naturalną ludzką reakcją na trudności (zgodnie z prawdą o ludzkiej słabości i skażeniu). Jednak duszpasterz nie leczy strachu tanią motywacją, ale wskazuje na Bożą suwerenność i wspólnotę Kościoła. Nie jesteśmy powołani do walki w pojedynkę. Jedność Kościoła jest widocznym znakiem Bożego działania. Kiedy świat widzi chrześcijan, którzy mimo ucisku nie dają się zastraszyć, staje się to dla świata „zapowiedzią zguby”, a dla wierzących – obiektywnym dowodem zbawienia, i to „od Boga” (w. 28). Nasz pokój w kryzysie jest darem Ducha Świętego.
3. Cierpienie jako suwerenny dar łaski (w. 29-30)
To serce i kulminacja tego fragmentu: „Gdyż wam dla Chrystusa dane jest to, byście nie tylko w Niego wierzyli, ale i dla Niego cierpieli”.
Słowo „dane” (gr. echaristhe) pochodzi od słowa charis (łaska). Paweł używa tu terminu oznaczającego dobrowolny, darmowy i uprzejmy podarunek.
Dla współczesnego człowieka cierpienie jest anomalią, czymś, co należy za wszelką cenę usunąć. “Teologia sukcesu” uważa cierpienie za brak wiary. Duszpasterstwo biblijne stoi w całkowitej opozycji do takiego myślenia.
Wiara jest darem: Werset ten wprost potwierdza doktrynę, że nawet nasza zdolność do uwierzenia nie pochodzi z nas – została nam „podarowana” przez Boga.
Cierpienie też jest darem: Bóg w swojej suwerennej mądrości ordynuje (przeznacza) dla swoich dzieci trudności. Cierpienie dla Chrystusa nie jest karą ani dowodem Bożego gniewu. Jest przywilejem, formą duchowego uświęcenia i upodobnienia do Syna Bożego.
Nie pocieszymy cierpiącego słowami: „wszystko będzie dobrze, Bóg to zaraz zabierze”. Mówi raczej: „Bóg ma w tym swój suwerenny, dobry cel. Twój ból nie jest bezsensowny. On używa go, by ukształtować w tobie Chrystusa i przynieść Sobie chwałę”.
Podsumowanie
Słuchając Pawła w Flp 1:26-30, chrześcijanin uświadamia sobie, że życie chrześcijańskie to walka frontowa (w. 30 – „PSZ: Teraz więc przechodzicie te same cierpienia [toczycie tą samą walkę], które kiedyś widzieliście w moim życiu i o których zresztą nadal słyszycie.”). Werset 29 łączy dar wiary z darem cierpienia, co dla wielu osób bywa trudną i rewolucyjną koncepcją. Nie jesteśmy jednak na tym froncie sami, a wynik tej bitwy został już przesądzony przez Boga. Możemy stać niezłomnie, ponieważ Ten, który podarował nam wiarę, podaruje nam również siłę do przetrwania każdego ucisku.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz