Mamy takiego arcykapłana...
„Stare przymierze nie było złe – było dobre, ale niedoskonałe i czasowe. Nowe przymierze jest lepsze, ponieważ jest ostateczne, wewnętrzne i skuteczne.”
Co grozi nam dzisiaj? Świadomość i presja wewnętrzna: potrzebuję pośrednika... I tu przychodzą nam z “pomocą” całe zastępy wyświęconych...
Hebr.8:1-2
UBG
"A oto istota tego, co mówimy: Mamy takiego Arcykapłana, który zasiadł po prawicy tronu majestatu w niebie. Jest on sługą świątyni i prawdziwego przybytku zbudowanego przez Pana, a nie człowieka."
BW:
"A oto sedno tego, co mówimy: Mamy takiego arcykapłana, który zasiadł po prawicy tronu majestatu w niebie, jako sługa świątyni i prawdziwego przybytku, który zbudował Pan, a nie człowiek."
BWP
"Podsumowując, mamy takiego arcykapłana, który zasiadł po prawej stronie tronu majestatu w niebie. Służy w świątyni niebiańskiej, w prawdziwym przybytku, który sam zbudował Pan, a nie człowiek."
Aby nie przeoczyć znaczenia tego, co List do Hebrajczyków 7 ujawnia na temat kapłaństwa Melchizedeka, autor Listu do Hebrajczyków rozpoczyna rozdział 8, podkreślając, że to, co powiedział, jest prawdą nie tylko w teorii, ale także w rzeczywistości.
Z pewnością arcykapłan z rodu Melchizedeka byłby lepszy od arcykapłana z rodu lewickiego, gdyby taki istniał. Na szczęście taki istnieje.
Arcykapłan z rodu Melchizedeka przyszedł i jest On Tym, który zasiada „po prawicy tronu Majestatu w niebie” (8:1) – Jest to Syn Boży, o którego zasiadaniu po prawicy Boga po raz pierwszy czytamy w 1:1–4.
Odnosząc się ponownie do Chrystusa zasiadającego po prawicy Boga Ojca, autor Listu do Hebrajczyków jeszcze bardziej podkreśla godność i chwałę naszego Najwyższego Kapłana.
Prawica Boga jest miejscem boskiej łaski i władzy (Ps. 110:1). Zasiadanie po prawicy Boga oznacza udział w Jego władzy i zwycięstwie nad wszystkimi Jego wrogami.
W związku z tym Nowy Testament przywiązuje dużą wagę do wniebowstąpienia Jezusa i zasiadania po prawicy Boga (Dz 5:30-31: Wy zgładziliście Jezusa. Zawiesiliście Go na krzyżu. Ale Bóg naszych ojców Go wzbudził. Wywyższył Go w swojej mocy jako Władcę i Zbawcę, aby dać Izraelowi możliwość opamiętania się i odpuszczenia grzechów. Ef 1:20: Dowiódł On jej (mocy) w Chrystusie, gdy Go przywrócił do życia z martwych i posadził po swej prawej stronie na wysokościach nieba ).
Posiadanie Jezusa jako naszego Najwyższego Kapłana jest wystarczająco wielką rzeczą, ale w rzeczywistości mamy w Jezusie Najwyższego Kapłana-Króla, który nie tylko zbawia nas od naszych grzechów, ale także od wszystkich swoich i naszych wrogów.
Jego panowanie jako Najwyższego Kapłana-Króla jest najwspanialsze, ponieważ został wzbudzony przez Ducha Świętego, aby dać nam Ducha Świętego (Dz 2,33).
Jan Kalwin komentuje: „To dzięki mocy Ducha, która w sposób chwalebny objawiła się w zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu Chrystusa, należy oceniać godność Jego kapłaństwa”.
List do Hebrajczyków 8:1–2 wprowadza ideę, która staje się dość ważna w rozdziałach 9–10, a mianowicie, że kapłańska służba Chrystusa odbywa się w prawdziwym przybytku Boga w niebie.
Nie chodzi o to, że przybytek i świątynia starego przymierza były w rzeczywistości fałszywymi środkami zbliżania się do Pana. Jak zobaczymy, były one jedynie kopiami i cieniami prawdziwych rzeczy, których skuteczność zależała od prawdziwych rzeczy (werset 5).
A kiedy nasz Arcykapłan wkracza do prawdziwego, wiecznego przybytku, nie ma powodu, aby Go opuszczać i wracać do starego porządku.
Patrząc na przybytek starego przymierza, John Owen dokonuje następującego zastosowania:
„Była to instytucja ustanowiona przez Boga, aby ludzie we wszystkich swoich utrapieniach zwracali się do przybytku lub świętej świątyni i składali w nich swoje prośby (1 Krl 8:29–30 Niech Twoje oczy będą otwarte nad tą świątynią dniem i nocą, nad tym miejscem, o którym powiedziałeś: Tam umieszczę moje imię — niech będą otwarte, by wysłuchiwać modlitwy, którą Twój sługa będzie w tym miejscu zanosił do Ciebie.).
— I to właśnie do Pana Chrystusa, który jest zarówno prawdziwym przybytkiem, jak i jego sługą, mamy zwracać się we wszystkich naszych duchowych udrękach”.
___________
Kiedy jesteśmy w trudnej sytuacji, powinniśmy biec do Jezusa, który nawet teraz pełni służbę w niebiańskiej świątyni. Próba samodzielnego rozwiązania naszych problemów i znalezienia trwałego pocieszenia jest rzeczywiście głupotą, ale Chrystus ukoi nasze cierpienia, gdy będziemy w Nim odpoczywać. On przynosi pokój naszym sercom i daje nam mądrość do rozwiązywania naszych problemów, gdy Go o to prosimy.
Do dalszego studiowania
PSALM 63:8
PSALM 91
PSALM 118:14–16
Kolosan 3:1
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz