SNP'18, Hbr 8:6-7
Teraz natomiast nasz Arcykapłan przyjął o tyle wspanialszą służbę, o ile lepszego przymierza jest pośrednikiem — przymierza opartego na lepszych obietnicach. Gdyby to pierwsze przymierze było bez wad, nie szukano by miejsca na drugie,
BT, Hbr 8:6-7
Teraz zaś otrzymał w udziale o tyle wznioślejszą służbę, o ile stał się pośrednikiem lepszego przymierza, które oparte zostało na lepszych obietnicach. Gdyby bowiem owo pierwsze było bez nagany, to nie szukano by miejsca na drugie [przymierze].
BW, Hebr 8:6-7
Teraz zaś objął o tyle znakomitszą służbę, o ile lepszego przymierza jest pośrednikiem, które ustanowione zostało w oparciu o lepsze obietnice. Gdyby bowiem pierwsze przymierze było bez braków, nie szukanoby miejsca na drugie.
_________
Ponieważ pierwotni odbiorcy Listu do Hebrajczyków byli kuszeni powrotem do starego przymierza, systemu kapłańskiego i prawa, autor listu poświęca sporo miejsca na udowodnienie wyższości kapłaństwa Chrystusa.
Jak widzieliśmy, kapłańska służba Chrystusa przewyższa to, co mogło zaoferować kapłaństwo lewickie starego przymierza, ponieważ opiera się ona na niezniszczalnym życiu Jezusa i odbywa się w niebie (7:1–8:5).
Jest jednak coś więcej, ponieważ dzisiejszy fragment mówi nam, że wyższość kapłaństwa Jezusa jest również związana z wyższością nowego przymierza, które On wprowadza między Bogiem a Jego ludem (8:6).
Autor uznaje za oczywiste, że Jezus zapoczątkował obiecane nowe przymierze z Jeremiasza 31:31–34, co zobaczymy, kontynuując studiowanie Listu do Hebrajczyków 8.
Dzisiaj zastanowimy się, co oznacza stwierdzenie, że nowe przymierze jest lepsze, ponieważ zostało zawarte na podstawie lepszych obietnic niż stare przymierze (Hbr 8:6).
John Owen twierdzi, że te lepsze obietnice to obietnice nowego przymierza z Jeremiasza 31:33–34, że Bóg zapisze swoje prawo w sercach swojego ludu i nie będzie więcej pamiętał ich grzechów, to znaczy ostatecznie i całkowicie im przebaczy.
Obietnice te nie zostały spełnione przez stare przymierze, którego pośrednikiem był Mojżesz. W końcu powtarzające się ofiary prawa Mojżeszowego oznaczają, że stare przymierze nie mogło zapewnić pełnego i ostatecznego przebaczenia.
One same, podobnie jak stare przymierze, którego były częścią, mogły jedynie przypominać ludziom o grzechu ale nie usuwać go (Hbr 10:1–18).
Co więcej, prawo pokazuje, że stare przymierze nie może być środkiem, za pomocą którego Bóg zapisuje swoje przykazania w sercach swojego ludu.
Księga Powtórzonego Prawa 31:14–29 przewiduje, że Izrael jako naród będzie tak zepsuty, że złamie stare przymierze.
Lud będzie potrzebował nowego serca, serca, które pojawi się dopiero po tym, jak naród izraelski zerwie stare przymierze i poniesie na sobie przekleństwo wygnania (30:1–10).
Niemniej jednak rzeczywistość obietnic nowego przymierza należała do świętych starego przymierza. W końcu Dawid, wierzący starego przymierza, cieszył się całkowitym i ostatecznym przebaczeniem grzechów w swoim usprawiedliwieniu (Rz 4:5-8).
Nikt nie jest zbawiony inaczej niż przez Chrystusa i Jego nowe przymierze, które jest ostatecznym wyrazem jedynego przymierza łaski między Bogiem a Jego ludem (J 14:6).
Święci starego przymierza również należeli do jedynego przymierza łaski, chociaż żyli przed ustanowieniem nowego przymierza.
Oni, nie mniej niż my, zostali odkupieni wyłącznie przez Jezusa, chociaż ich zrozumienie tego było mniej pełne niż nasze, jako wierzących nowego przymierza.
__________
Jezus Chrystus jest centralną postacią historii ludzkości. Święci Starego Przymierza oczekiwali Jego dzieła, czerpiąc korzyści z Jego służby w ramach Starego Przymierza.
My spoglądamy wstecz na dzieło Chrystusa, czerpiąc korzyści z Jego służby poprzez jaśniejsze objawienie Jego osoby i posługi. Ta świadomość pomaga nam pamiętać, że nikt nie zostanie zbawiony inaczej niż przez Chrystusa oraz że dlatego powinniśmy głosić Go jako jedynego Zbawiciela.
Do dalszego studiowania
Księga Kapłańska 26
Księga Izajasza 6:8–13
Ewangelia Mateusza 7:28–29
List do Hebrajczyków 11:13–16
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz