Obiecane Nowe Przymierze
SNP'18, Hbr 8:8-10
Gdyby to pierwsze przymierze było bez wad, nie szukano by miejsca na drugie, jak wynika z nagany udzielonej domowi Izraela:
Oto idą dni, mówi Pan,
gdy ustanowię z domem Izraela i z domem Judy
nowe przymierze.
Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami
w dniu, gdy ich ująłem za rękę,
aby ich wyprowadzić z ziemi egipskiej.
Nie wytrwali oni w moim przymierzu,
dlatego Ja także przestałem się o nich troszczyć, mówi Pan.
Takie natomiast przymierze zawrę z domem Izraela po tych dniach, mówi Pan:
Moje prawa włożę w ich umysły
i wypiszę je na ich sercach,
i będę im Bogiem,
a oni będą Mi ludem.
EKU'18, Hbr 8:8-10
Tymczasem ganiąc ich, Bóg mówi:
Oto nadchodzą dni, mówi Pan,
że zawrę z domem Izraela
i z domem Judy Nowe Przymierze.
Nie takie przymierze,
jakie zawarłem z ich ojcami
w dniu, gdy ująłem ich za rękę,
aby ich wyprowadzić z ziemi egipskiej.
Ponieważ oni nie wytrwali
w Moim Przymierzu,
Ja także ich zaniedbałem, mówi Pan.
Takie zaś jest Przymierze, które zawrę z domem Izraela po tych dniach, mówi Pan.
Złożę Moje prawa w ich umysłach
i napiszę je na ich sercach.
I będę dla nich Bogiem,
a oni będą dla Mnie ludem.
PSZ, Hbr 8:8-10
Sam Bóg, wykazując niedoskonałość poprzedniego przymierza, powiedział jednak:
„Nadchodzi dzień—mówi Pan
—gdy zawrę nowe przymierze
z mieszkańcami Izraela i Judy.
Będzie to przymierze inne od tego,
które zawarłem z ich przodkami,
biorąc ich za rękę i wyprowadzając z Egiptu.
Nie dotrzymali oni warunków tamtego przymierza,
więc i Ja się od nich odwróciłem—mówi Pan.
Wkrótce jednak—mówi Pan—zawrę z ludem Izraela nowe przymierze.
Moje prawa włożę w ich umysły
i zapiszę je w ich sercach.
Wtedy będę ich Bogiem, a oni moim ludem.
Reformowana teologia przymierza naucza, że istnieje tylko jedno przymierze łaski, które Bóg zawarł ze swoim ludem, aby go zbawić.
To jedno przymierze łaski realizuje się w kilku podrzędnych przymierzach z Noem, Abrahamem, Mojżeszem, Dawidem i Chrystusem, a forma zewnętrzna przymierza łaski w każdym z tych podrzędnych przymierzy różni się nieco.
Różnic tych nie należy bagatelizować. Niemniej jednak nadrzędna jedność jednego przymierza łaski oznacza, że istnieje jedna droga zbawienia dla wszystkich, niezależnie od danego pod-przymierza obowiązującego w danym czasie.
Tą jedyną drogą zbawienia jest wiara w Chrystusa (J 14:6).
Dowód na jedność jednego przymierza łaski jest szczególnie wyraźny w Liście do Rzymian 4, który mówi nam, że Abraham, który żył pod przymierzem Abrahamowym; Dawid, który żył pod przymierzem Mojżeszowym; oraz chrześcijanie, którzy żyją pod przymierzem w Chrystusie, są usprawiedliwieni wyłącznie przez wiarę w obiecanego przez Boga Mesjasza.
Różnice między przymierzami są szczególnie wyraźne między starym przymierzem (przymierzem Mojżeszowym) a nowym przymierzem (przymierzem w Chrystusie).
Pierwsze z nich obejmuje rozbudowane prawo ceremonialne, prawo cywilne i system kapłański, podczas gdy drugie nie, ponieważ Chrystus, który wypełnił prawo Mojżeszowe, jest jedynym Arcykapłanem.
To nowe przymierze faktycznie zapewnia pełne i ostateczne przebaczenie ludowi Bożemu i daje nam nowe serca zgodnie z obietnicą zawartą w Księdze Jeremiasza 31:31-34, której fragment cytowany jest w dzisiejszym fragmencie.
Skoro to nowe przymierze jest o wiele lepsze, dlaczego ktoś miałby chcieć powrócić do starego? W rzeczywistości, jak twierdzi List do Hebrajczyków, takie postępowanie pociąga za sobą boski sąd.
Nowe przymierze jest konieczne, jak mówi List do Hebrajczyków 8:8, ponieważ Bóg znalazł winę w człowieku. Nasz Stwórca nigdy nie zamierzał, aby stare przymierze przyniosło nam błogosławieństwa, które otrzymujemy w ramach nowego przymierza, chociaż święci starego przymierza posiadali korzyści nowego przymierza, choć w mniejszym stopniu niż my.
Niemniej jednak nieadekwatność starego porządku przymierza wiąże się przede wszystkim z grzechem ludzkim; wina leży po stronie grzeszników, a nie przymierza i jego prawa (Rz 7:7–12; Ga 3:21).
(21) Czy więc Prawo przeczy obietnicom Boga? W żadnym razie! Gdyby Prawo miało moc ożywiać, usprawiedliwienie rzeczywiście byłoby skutkiem przestrzegania Prawa.
(22) Pismo jednak stwierdza, że wszyscy są zamknięci w niewoli grzechu, po to, by obietnica uwarunkowana zawierzeniem Jezusowi Chrystusowi mogła odnosić się właśnie do tych, którzy wierzą.
W ramach nowego przymierza otrzymujemy to, o czym marzyły poszczególne przymierza łaski. Jak ujawnia List do Hebrajczyków 8:10, nowe przymierze jest środkiem, dzięki któremu spełnia się Boża obietnica złożona Abrahamowi (zob. Rdz 17:7... Będzie to przymierze wieczne. Na jego podstawie będę Bogiem twoim i Bogiem twojego potomstwa. ). Bez nowego przymierza przymierze łaski pozostaje niespełnione.
__________
Co to oznacza, że Bóg zapisuje swoje Prawo w naszych sercach? Biorąc pod uwagę kontekst, Jeremiasz i autor Listu do Hebrajczyków mówią o moralnym prawie Bożym, które znajduje się zarówno w starym, jak i nowym przymierzu.
Wprowadzając nowe przymierze Bóg nie zmienia swoich standardów moralnych, zatem prawo starego przymierza pozostaje w ciągłym użyciu dla chrześcijan, aby prowadzić nas w świętości.
MIŁOŚĆ NIE JEST DEFINIOWANA PRZEZ EMOCJONALNE UNIESIENIA,
ALE ZALEŻY OD STAŁEGO I NIEZMIENNEGO ZAANGAŻOWANIA WOLI.
Do dalszego studiowania
Powtórzonego Prawa 30:1–10
Jeremiasza 32:36–41
Ezechiela 16
Hebrajczyków 9:15
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz