Lekcja śpiewania i słuchania

Człowiek został stworzony przez Boga jako istota reagująca nie tylko na informacje, ale także na rytm, melodię i piękno.

„Dlaczego Bóg dał nam pieśni?” – rozważanie o śpiewaniu i słuchaniu

– Załóż buty.
– Czas do łóżka.
– Chodź do stołu.

Rodzic powtarza te słowa raz, drugi, trzeci. Dziecko zdaje się nie słyszeć.

Współczesna nauka zauważa coś interesującego. Małe dziecko nie zawsze ignoruje polecenia. Jego mózg jest jeszcze niedojrzały. Długie instrukcje bywają trudne do przetworzenia. Jednak gdy te same słowa zostaną zamienione w piosenkę lub rymowankę, dziecko często reaguje natychmiast. Melodia angażuje więcej obszarów mózgu. Rytm pomaga zapamiętać. Powtarzalność przyciąga uwagę.

Dlaczego tak się dzieje?

Ponieważ człowiek został stworzony przez Boga nie tylko do słuchania słów, ale także do słuchania pieśni.

Pomyślmy o Biblii. Dlaczego Bóg nie przekazał wszystkiego jedynie w formie wykładów i nakazów? Dlaczego w samym środku Pisma znajduje się Księga Psalmów? Dlaczego Mojżesz po przejściu przez Morze Czerwone śpiewa pieśń? Dlaczego Dawid i inni pisali pieśni? Czy nie wystarczy opis historyczny? Dlaczego aniołowie przy narodzeniu Chrystusa wielbią Boga? Dlaczego w niebie rozbrzmiewają pieśni chwały?

Bo jeśli Słowo ma dotrzeć tam, gdzie żaden skalpel nie dosięga, do najgłębszych zakamarków duszy - to musi to być “nowa pieśń”. 

Zdecydowanie nie pamiętam całych kazań sprzed lat, ale pamiętam pieśni śpiewane w dzieciństwie. Słowa Ewangelii zapisane w hymnach pozostają w sercu przez całe życie.

Dlatego apostoł Paweł pisał:

„Mówcie do siebie przez psalmy i hymny, i pieśni duchowne” (Ef 5:19).

Zwróćmy uwagę, że Paweł nie mówi jedynie: „pouczajcie się..”. Mówi: „mówcie do siebie przez psalmy i hymny..”. Bóg wie, jak stworzył człowieka. Wie, że prawda ubrana w melodię łatwiej pozostaje w pamięci i głębiej porusza serce.

To samo widzimy w życiu dzieci. Rodzic może dziesięć razy powiedzieć: „Posprzątaj klocki”, a dziecko będzie zajęte zabawą. Ale gdy zaśpiewa np:

„Klocki, klocki, uciekajcie...
do pudełka już wracajcie...”

..nagle zaczyna się ruch. Nie dlatego, że pieśń ma magiczną moc. Po prostu Bóg stworzył człowieka z naturalną wrażliwością na rytm i melodię.

Jest w tym ważna lekcja dla rodziców.

Naszym zadaniem nie jest tylko mówić do dzieci, ale uczyć je słuchać. Słuchanie jest umiejętnością duchową. Samuel jako chłopiec nauczył się odpowiadać: „Mów, Panie, bo sługa twój słucha”. To jedno z najważniejszych zdań w całej Biblii.

Dzisiejszy świat jest pełen hałasu. Telefony, filmy, muzyka, reklamy i tysiące bodźców walczą o uwagę naszych dzieci. Jeśli nie nauczą się słuchać rodziców, nauczycieli i Bożego Słowa, będą słuchały wszystkiego innego.

Dlatego warto od najmłodszych lat uczyć je nie tylko posłuszeństwa, ale także słuchania. Czasem przez rozmowę i przez rodzinne czytanie Biblii. Czasem przez wspólny śpiew.

Nie bez powodu Izrael każdego dnia słyszał słowa:

„Słuchaj, Izraelu...” (Pwt 6:4).

Bóg nie powiedział zacznij dzień od działania.... zacznij od słuchania.

Bo człowiek, który nauczył się słuchać Boga, będzie wiedział również, jak żyć.

– Dlaczego śpiewamy w kościele?
– Bo lubimy muzykę?

Nie tylko.

Śpiewamy dlatego, że nasz Stwórca wie, jak jesteśmy zbudowani. Wie, że pieśń pomaga sercu pamiętać prawdę. Wie, że melodia niesie Słowo dalej niż sam dźwięk mowy.

A jeśli tak jest, to uczmy nasze dzieci śpiewać Boże prawdy, ale przede wszystkim uczmy je słuchać.

Bo wiara nie rodzi się z oglądania.
Nie rodzi się z rozrywki.

„Wiara tedy jest ze słuchania, a słuchanie przez Słowo Chrystusowe” (Rz 10:17).