030525 Bóg jest po naszej stronie

Jakuba 1 PSZ

 (13) Ale gdy ktoś doświadcza pokus, niech nie twierdzi: "To Bóg popycha mnie do złego". Bóg bowiem ani nie doświadcza pokus do czynienia zła, ani nikogo do tego nie popycha.

MSG:

 Niech nikt, kto znajduje się pod presją, by ulec złu, nie mówi: „Bóg próbuje mnie wprowadzić w błąd”. Bóg jest odporny na zło i nie stawia go na niczyjej drodze. Pokusa poddania się złu pochodzi od nas i tylko od nas. Nie możemy winić nikogo innego, jak tylko lubieżny, uwodzicielski płomień naszej własnej żądzy. A gdy pożądliwość zajdzie w ciążę rodzi dziecko: grzech! Grzech dorasta do dorosłości i staje się prawdziwym zabójcą.

Kiedy zaczynamy wierzyć w Jezusa Chrystusa, a więzy grzechu zostają zerwane, wiele rzeczy natychmiast staje się dla nas prawdą. 

- Zostajemy przeniesieni ze śmierci do życia i zamieszkani przez Ducha Bożego. 

- Zostajemy umieszczeni w Jego rodzinie. 

- Zostajemy odkupieni, przemienieni i narodzeni na nowo. 

- Grzech nie panuje już w naszym życiu.

...Jednakże, pozostaje...

Ufając Chrystusowi, nie prowadzimy łatwego życia, w którym jesteśmy wolni od ataków Złego lub subtelnych skłonności naszych własnych serc. Zamiast tego, od momentu nawrócenia aż do ujrzenia Chrystusa i upodobnienia się do Niego, chrześcijanin jest zaangażowany w „nieustanną i nieprzejednaną wojnę” [Westminsterskie Wyznanie Wiary] z pokusami.

(..czyli taką, w której się nigdy nie poddajemy).

Pismo Święte pełne jest ostrzeżeń przed pokusą: tym nakłanianiem do trwania w grzechu i popełniania zła, czego wszyscy doświadczamy. Pokusa nie jest po prostu uleganiem urokowi czegoś, co jest dzikie i nie do pomyślenia, ale impulsem do brania dobrych rzeczy, które dał nam Bóg i używania (lub nadużywania) ich w sposób, który jest sprzeczny z wolą Bożą. W The Screwtape Letters, C.S. Lewis nawiązuje do tej subtelności grzechu, gdy Krętacz namawia swojego ucznia diabła, aby „zachęcał ludzi do korzystania z przyjemności, które nasz Wróg [a mianowicie Bóg] przygotował, od czasu do czasu, w sposób lub w stopniu, którego On zabronił”.

Krętacz: „Stale rosnące pożądanie przy stale malejącej przyjemności - oto właściwa formuła”.

Pismo Święte wyraźnie mówi, że Bóg nigdy nie jest i nie może być źródłem pokusy. Kiedy Jakub mówi, że „Bóg (...) nikogo nie kusi”, opiera swoje stwierdzenie na Bożym charakterze. Bóg nie jest w stanie kusić innych do zła, ponieważ sam nie jest na nie podatny. Kuszenie innych do zła wymagałoby rozkoszowania się złem, co nie leży w naturze Boga.

Słowo przetłumaczone jako „kusić” można również przetłumaczyć jako „testować”. Tak więc to, co nasza upadła natura może przekształcić w pokusę do grzechu, jest również próbą, która może wzmocnić naszą wiarę. 

Kiedy stajemy w obliczu próby, na którą Bóg pozwala, powinniśmy pamiętać, że Jego celem nie jest nasza porażka, ale nasza korzyść. Diabeł pragnie mojej i twojej porażki, ale Bóg pragnie naszego sukcesu. On jest po naszej stronie i działa we wszystkim, nawet w próbach i pokusach, dla naszego dobra.

Z jakimi pokusami regularnie walczysz (lub którym ulegasz)? Naucz się postrzegać je jako pokusy, ale także jako okazje - jako chwile, w których możesz wybrać posłuszeństwo, aby zadowolić Ojca, aby stać się bardziej podobnym do Chrystusa - aby odnieść zwycięstwo w toczącej się wojnie. 

„Przeciwstawcie się diabłu, a ucieknie od was” (Jakuba 4:7).

Alistair Begg

MSG:

Pozwól więc Bogu działać w tobie zgodnie z Jego wolą. Powiedz diabłu głośne „nie” i patrz, jak staje się coraz mniejszy. Powiedz ciche „tak” Bogu, a on będzie tam w mgnieniu oka. Przestań nurzać się w grzechu. 

Oczyść swoje życie wewnętrzne. 

Przestań się bawić. 

Sięgnij dna i wypłacz oczy. 

Zabawa i gry się skończyły. 

Stań się poważny, naprawdę poważny. 

Padnij na kolana przed Mistrzem; 

to jedyny sposób, by stanąć na nogi.

____________

1 Piorta 1 PSZ

(13) Dlatego zachowując czujność i trzeźwość umysłu, bądźcie pełni niewzruszonej nadziei, że w dniu powrotu Jezusa Chrystusa Bóg objawi wam pełnię swej łaski. 

(14) Jako Jego posłuszne dzieci nie ulegajcie dawnym, bezsensownym pożądaniom. 

(15) Ulegajcie świętemu Bogu, który was do siebie powołał, i w każdej sytuacji bądźcie święci. 

(16) Pismo bowiem mówi: "Bądźcie święci, bo Ja jestem święty". 

(17) A ponieważ wasz niebiański Ojciec, do którego się zwracacie, jest sędzią bezstronnym, oceniającym czyny, żyjcie tu na ziemi pełni bojaźni. 

(18) Pamiętajcie, że z niewoli złego, odziedziczonego po przodkach postępowania, zostaliście wykupieni nie byle czym - srebrem lub złotem - (19) ale bezcenną krwią Chrystusa - bezgrzesznego i czystego Baranka Bożego! 

(20) Bóg przeznaczył Go do tego jeszcze przed powstaniem świata, ale dopiero w ostatnich czasach dał to poznać wam 

(21) jako tym, którzy Mu ufają. To On ożywił Chrystusa z martwych i otoczył chwałą, byście swoją ufność i nadzieję pokładali właśnie w Nim - jedynym Bogu.

021325 Ostateczna rzeczywistość

 

Iz 42:1-13: 

1 Oto mój sługa, którego wspieram, mój wybrany, którego sobie upodobałem. Zesłałem na niego mojego ducha, a on zaniesie narodom sprawiedliwość. 

2 Nie będzie krzyczał ani podnosił głosu, 

i nikt go nie usłyszy na placach. 

3 Trzciny nadłamanej nie złamie 

i tlącego się knota nie dogasi. 

On wiernie wprowadzi sprawiedliwość. 

4 Nie zawaha się i nie załamie, aż utrwali na ziemi sprawiedliwość. 

W jego nauce wyspy będą pokładać nadzieję. 

5 Tak mówi PAN BÓG, który stworzył niebo i je rozpostarł, 

utwierdził ziemię wraz z jej zasobami, ludziom dał na niej tchnienie i ducha tym, którzy po niej chodzą. 

6 „Ja, PAN, wezwałem cię, abyś wyzwalał, i ująłem cię za rękę. Ukształtowałem cię i ustanowiłem przymierzem dla ludu, światłością narodów, 7 abyś otworzył oczy niewidomym, abyś więźniów wyprowadził z zamknięcia i uwolnił z lochu pogrążonych w ciemności. 

8 Ja jestem PANEM - to jest moje imię. 

Chwały mojej nie oddam innemu ani czci mojej bożkom! 

9 Oto już dokonało się, co wcześniej powiedziałem, a teraz Ja ogłaszam rzeczy nowe! Zanim nastąpią, pozwalam wam o nich słyszeć”. 

10 Śpiewajcie PANU pieśń nową, na całej ziemi głoście Jego chwałę! 

Niech wielbi Go morze i to, co je wypełnia, wyspy i ich mieszkańcy! 

11 Niech się weseli pustynia z miastami, zamieszkałe osiedla Kedaru! 

Niech się radują mieszkańcy Sela, 

niech ze szczytów gór brzmią śpiewy radości! 

12 Niech oddają chwałę PANU i Jego wspaniałość głoszą na wyspach! 

13 PAN wyrusza jak wojownik, jak żołnierz rozbudza swój zapał. 

Wznosi okrzyk, woła, z mocą uderza na swych wrogów.

_______________

W 1932 roku Albert Einstein zauważył: 

„Nasza sytuacja na tej ziemi wydaje się dziwna. Każdy z nas pojawia się tu mimowolnie i nieproszony na krótki pobyt, nie wiedząc, dlaczego i po co." 

Rzeczywiście, nie trzeba długo czekać, by usłyszeć, jak ludzie mówią, że żyjemy w świecie przypadku, w którym historia po prostu się powtarza i nie ma nadrzędnego celu we wszechświecie. 

Jeśli to prawda, to trudno będzie znaleźć znaczenie w życiu. Nie pozostaje nic innego, jak tylko żyć, a potem umrzeć.

Bóg przemawia wobec braku celu wynikającego z takiego spojrzenia na rzeczywistość. Ogłasza ostateczną rzeczywistość, która wszystko zmienia: 

Siebie. 

Bóg przedstawia się, ujawniając swoją tożsamość: „Ja jestem Pan [JHWH]”. 

Imię Boga nie jest po prostu tym, jak Go nazywamy; wyraża Jego istotę. Jest jeszcze wiele innych imion Boga w Biblii… zawierają istotne informacje o tym, kim On jest: wieczny, samowystarczalny, suwerenny... i wiele więcej!

Gdy Bóg przemawia, objawia również swoją moc. Niebiosa są Jego projektem, a On jest tym, który rozpostarł ziemię i nadaje kształt i daje życie wszystkiemu, co z niej pochodzi. 

Stworzenie jest stabilne i produktywne dzięki Stwórcy. Nie jesteśmy produktem jakiejś samoistnej ewolucji, lecz bezpośrednim dziełem Projektanta. Nie możemy zrozumieć sensu naszego istnienia bez Boga. Nie zostaliśmy stworzeni do egzystencji bez Boga. Nie tak miało być.

A jaki jest teraz Boży cel dla wszystkiego, co stworzył? Zaprowadzić sprawiedliwość na ziemi poprzez zbawienie. 

„Ja jestem Pan; 

powołałem cię w sprawiedliwości; 

wezmę cię za rękę i zachowam; 

dam cię jako przymierze dla ludu, światło dla narodów”. 

Nie mówi tutaj do nas, ale do Swojego Syna, Sługi, którego przedstawia Izajasz. Kiedy potrzebujemy rady, potrzebujemy przyjaźni, potrzebujemy przebaczenia, potrzebujemy zbawienia, Bóg powiedział: „Oto mój sługa, którego wspieram (popieram)” (Izajasza 42:1).

Nigdy nie będziemy tak usatysfakcjonowani w życiu, jak wtedy, gdy odkryjemy naszą ostateczną rzeczywistość w Chrystusie. 

Czerpiąc z tej rzeczywistości, odnajdujemy nasz cel: „chwalić Boga i radować się Nim na wieki.”[katechizm westminsterski] 

Jeśli chcesz poznać cel i spełnienie w życiu, musisz tylko poznać i radować się Sługą Pańskim, chwaląc Boga tak, jak uczynił to Symeon: „Moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów, światłość ku objawieniu poganom i ku chwale ludu Twego, Izraela” (Łk 2:30-32).

354 Zobaczyć Światło

sz: Jana 14

(1) Niech nie drżą ze strachu wasze serca. Ufajcie Bogu - i Mi ufajcie. 

(2) W domu mojego Ojca jest wiele mieszkań. Gdyby tak nie było, to czy mówiłbym wam, że idę przygotować wam miejsce? 

(3) A gdy odejdę i wszystko przygotuję, wrócę i zabiorę was ze sobą, abyście byli tam, gdzie Ja. (4) Przecież znacie drogę tam, dokąd odchodzę. 

(5) - Panie, nie mamy pojęcia, dokąd odchodzisz - odezwał się Tomasz. - Jak więc możemy znać tam drogę? 

(6) - Ja jestem drogą, prawdą i życiem - odpowiedział mu Jezus. - Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze Mnie. 

(7) Jeśli Mnie poznaliście, będziecie znać i mego Ojca. Zresztą już Go znacie, bo Go zobaczyliście. 

(8) - Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy - rzekł wtedy Filip. 

(9) - Filipie! Tak długo z wami przebywam, a wciąż jeszcze nie wiesz, kim jestem? - odpowiedział Jezus. - Kto Mnie zobaczył, zobaczył również Ojca. Dlaczego więc prosisz: Pokaż nam Ojca? 

(10) Czy nie wierzysz, że jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Dzieła, o których wam mówię, nie są moją inicjatywą. To Ojciec, który trwa we Mnie, dokonuje ich przeze Mnie. (11) Uwierzcie po prostu, że jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie. A jeśli nie chcecie wierzyć Mi na słowo, uwierzcie ze względu dzieła Ojca. 

____________

Pewnego dnia na lekcji plastyki, gdy nauczycielka chodziła po różnych obrazach, aby przyjrzeć się temu, co robią dzieci, zapytała chłopca, co maluje. Chłopiec odpowiedział: „Maluję obraz Boga”. „Ale my nie wiemy, jak wygląda Bóg” - odpowiedziała nauczycielka. „Cóż”, powiedział chłopiec, »kiedy skończę, wszyscy sie dowiedzą!«.

Wraz z pojawieniem się Pana Jezusa w Betlejem, Bóg wziął pędzel i namalował na płótnie historii to, jaki On sam jest naprawdę. Kiedy pojawił się Chrystus, sprawił, że wszystkie wcześniejsze domysły na temat Bożej natury stały się nieaktualne, a wszystkie kolejne - aroganckie.

Autor Listu do Hebrajczyków ujął to w następujący sposób: „Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał Bóg do ojców naszych przez proroków, ale w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna” (List do Hebrajczyków 1:1-2). Innymi słowy, poprzez dawnych proroków Bóg wypowiadał wielowymiarowe i zróżnicowane słowo, wplatając swój charakter i swoją naturę na wszystkie strony Starego Testamentu. Ale w Betlejem Bóg przemówił w uosobionym Słowie. Długo oczekiwany Mesjasz, Światło narodów, pojawił się - i w tym maleńkim dziecku Bóg zamanifestował swoją rzeczywistość.

Pomyśl tylko: w tym betlejemskim żłobie leżał Bóg... poruszając palcami u stóp! Dziecko karmione piersią Marii i kołysane do snu w ramionach Józefa było Bogiem i pozostaje Bogiem. Czy można się dziwić, że pasterze poszli i rozpowiadali o tym? Czy można się dziwić, że ówcześni mędrcy oddawali Mu pokłon?

Jezus przyszedł, aby dać nam poznać Ojca. Oby nasze serca zostały tak uniżone przez wcielenie, abyśmy poznali Boga osobiście, a nie tylko intelektualnie. Podobnie jak pasterze, mamy do przekazania naszemu społeczeństwu przesłanie o przyjściu Chrystusa. Szerząc dobrą nowinę o przyjściu Jezusa jako Mesjasza, jako Tego, który jest Bogiem i przyszedł, aby dać się poznać, módlmy się, aby mądrość naszego świata ugięła się przed Jego chwałą. Czy znasz Jezusa jako swojego Pana? W takim razie - chwała Bogu - widziałeś i znasz Jego Ojca.

308 ndz Jedyny Wierny

Panie! Łaska twoja do niebios sięga, 

Wierność twoja aż do obłoków.

Psalm 36:5

Jeśli trochę poszperasz, znajdziesz wiele artykułów, które zadają pytanie: „Czy ktoś jeszcze dochowuje wierności?”. Zazwyczaj odnoszą się one do małżeństwa, ale pytanie to można odnieść do niemal każdej sfery życia. Kiedy rozmawiam z członkami mojego zboru, którzy pracują na przykład w biznesie, często opowiadają mi o pracownikach, którzy na początku wydają się być bardzo oddani zespołowi i misji, ale potem nagle nie można ich znaleźć. Lojalność wobec firmy lub wykonywanego zadania często zanika w bardzo szybkim tempie.

Rzadko spotyka się osoby znane ze stałego oddania i konsekwencji, które pozwalają, by ich „tak” było „tak”, a ich „nie” było „nie” (Ew. Mateusza 5:37). A kiedy znajdziemy kogoś, kto składa obietnicę i dotrzymuje jej, nawet gdy jest to trudne i niekorzystne - jest to dość zadziwiające.

Łatwo potępiać i gardzić np. Judaszem z powodu zdrady Mistrza. Ale czyż wszyscy nie podpadamy pod sąd gdy powiedziane jest (Ps.53 wp): 

(3) A Bóg spogląda z góry na ludzi i chce się przekonać, czy jest wśród ludzkich synów choć jeden prawdziwie rozumny i szukający Boga. 

(4) Wszyscy zeszli na złą drogę i znikczemnieli, nie ma nawet jednego co by dobrze czynił.

Jedynym doskonałym standardem wierności, jaki mamy - całkowitej lojalności i całkowitego zaangażowania w dotrzymywanie obietnic - jest Bóg. Psalmiści nieustannie się nad tym zastanawiają. 

Psalm 36 mówi nam, że wierność Boga sięga tak wysoko, jak to tylko możliwe. Nie ma takich krańców, do których Bóg by się nie posunął, by pozostać lojalnym wobec swego ludu; nie ma niczego, co mogłoby Mu przeszkodzić w dotrzymaniu słowa. 

Mojżesz nieustannie przypominał ludowi Izraela o Bożej wierności: „Wiedz (...), że Pan, Bóg twój, jest Bogiem wiernym, który dotrzymuje przymierza” (Pwt 7:9). 

Również Jakub opisuje wierność Boga, mówiąc, że w Nim „nie ma żadnego zachwiania ani cienia spowodowanego zmiennością” (Jk 1:17). 

Boża wierność jest jednym z aspektów absolutnej doskonałości Jego charakteru. Biorąc pod uwagę, że każdy wierzący postawił swoją wieczną przyszłość na Jego wiarygodność w dotrzymywaniu słowa - to bardzo dobra wiadomość!

Inni ludzie, a także bogowie stworzeni przez ciebie, nieuchronnie cię zawiodą - czy to poprzez swoje wady, czy też ułomności. 

Jedyną obietnicą, na której można całkowicie polegać, jest obietnica wiecznego, sprawiedliwego Boga, który objawił się w swoim stworzeniu i potwierdził swoją prawdomówność w osobie swojego Syna. 

Jest On niezawodny w 100 procentach przez cały czas, przez całą wieczność - włączając w to wszystko, z czym masz do czynienia dzisiaj.

298 Powołanie: czynić dobro

  

Zawsze starajcie się czynić dobro sobie nawzajem i wszystkim.

1 Tesaloniczan 5:15

Czy kiedykolwiek wydawało ci się, że biblijne nakazy wydają się nie do ogarnięcia? 

Pierwszy list Pawła do Tesaloniczan 5 jest pełen takich dyrektyw: „Radujcie się zawsze” (1 Tesaloniczan 5:16). „Módlcie się nieustannie” (w. 17). Czasami takie wersety wydają się rodzić więcej pytań niż dawać odpowiedzi. Przydałoby się trochę szczegółów lub kilka zastrzeżeń, prawda? 

A co z poleceniem zawartym w wersecie 15? „ Starajcie się czynić dobrze”. Dla kogo? „Dla wszystkich”. Kiedy? „Zawsze”. To wiele dobra dla wielu ludzi przez wiele czasu!

Ale być może zamiast myśleć o takim poleceniu jako o niemożliwie ogólnym, lepszym sposobem na myślenie o nim jest to, że jest ono niezmiernie hojne.

Mamy Boga, który daje, daje i wciąż daje. Bez względu na to, ile razy Go zawiedziemy, 

On wciąż wychodzi nam naprzeciw z dobrocią. 

Wraz z Pawłem powinniśmy zadać sobie pytanie: „Cóż masz, czego byś nie otrzymał?”. (1 Koryntian 4:7). Odpowiedź oczywiście brzmi: absolutnie nic. Po prostu w Bożej naturze i usposobieniu leży przepełnienie dobrocią, miłosierdziem i łaską - a jako Jego dzieci powinniśmy uczyć się naśladować Go najlepiej, jak potrafimy.

Oczywiście wszyscy miewamy kiepskie dni. Nieuniknione jest, że w pewnym momencie ktoś poczuje się niezadowolony, a nawet zraniony. Ale co by było, gdybyśmy przeszli przez dzisiejszy lub jutrzejszy dzień z zamiarem, by zawsze starać się czynić dobro dla wszystkich? Jak myślisz, co by się zmieniło? Jak zareagowaliby inni? Być może zamiast postrzegać innych jako przeszkody lub blokady na drodze, postrzegalibyśmy ich bardziej jako ludzi z należytą godnością, którzy zasługują na miłość i szacunek. A może zamiast traktować niektórych ludzi jak wrogów, zaczęlibyśmy rozumieć ich stanowisko, a nawet naprawdę zaczęlibyśmy ich doceniać.

Niezależnie od tego, z jakimi sytuacjami się spotykasz, Bóg umieścił cię na tym świecie dla dobra. Twoim przywilejem i przyjemnością jest dzielenie się Jego dobrocią z każdym, z kim tylko możesz.

__________

PSZ, 1Tes 5:12-24

Przyjaciele, prosimy was, abyście darzyli uznaniem waszych duchowych przywódców, którzy pracują dla was i zwracają wam uwagę na wasze grzechy. Z powodu pracy, którą wykonują, darzcie ich najwyższym szacunkiem i miłością. Niech wśród was zawsze panuje pokój. 

Przyjaciele, zachęcamy was, abyście ostrzegali niezdyscyplinowanych, pocieszali zniechęconych, pomagali słabym, a wszystkim ludziom okazywali cierpliwość. Uważajcie, aby nikt nikomu nie odpłacał złem za zło. 

Przeciwnie, starajcie się zawsze czynić dobro

—nie tylko sobie nawzajem, ale także wszystkim innym ludziom. 

Zawsze bądźcie radośni, nieustannie się módlcie, i—niezależnie od sytuacji—bądźcie wdzięczni Panu. 

Należycie do Chrystusa Jezusa, dlatego Bóg oczekuje od was takiej właśnie postawy. 

Nie odrzucajcie działania Ducha Świętego i nie lekceważcie Bożych proroctw. Wszystko sprawdzajcie i trzymajcie się tego, co jest wartościowe. Unikajcie wszelkiego rodzaju zła! 

Niech sam Bóg, który obdarza ludzi pokojem, całkowicie was oczyści, tak aby wasz duch, dusza i ciało zostały bez skazy zachowane aż do dnia przyjścia naszego Pana, Jezusa Chrystusa. Ten, który was powołał, jest wierny i dokona wszystkiego, co obiecał.