BLACKABY | ŁASKA, MIŁOSIERDZIE I POKÓJ

ŁASKA, MIŁOSIERDZIE I POKÓJ 

SNP

1Tm 1:2

…do Tymoteusza, 

prawowitego syna w wierze: 

Niech łaska, miłosierdzie i pokój, 

których źródłem jest Bóg Ojciec oraz nasz Pan, Chrystus Jezus, będą twoim udziałem.

Słowa łaska i pokój znajdują się we wszystkich pozdrowieniach Pawła w jego listach do kościołów w Nowym Testamencie. A w listach do Tymoteusza i Tytusa pojawia się także miłosierdzie.

Sposób, w jaki modlimy się za członków rodziny i przyjaciół jest bardzo ważny. Nie ma lepszego sposobu na modlitwę o kogoś, kogo kochasz, niż podążanie za przykładem z Pisma Świętego. Paweł często prosił Boga o konkretne dary dla tych, na których mu zależało. Dla Tymoteusza Paweł prosił o łaskę, miłosierdzie i pokój.

Łaska - to niezasłużone dary, którymi Ojciec obdarza swoje dzieci. Z Dziejów Apostolskich 17:25 dowiadujemy się, że „On daje wszystkim życie, oddech i wszystko”. Jego dary obejmują nasz każdy następny oddech. Nawet w najciemniejszej godzinie Bóg daje nam siłę, abyśmy mogli wytrwać.

Pan zwraca się do nas wyłącznie dzięki swojej łasce. 

-Jego łaska zapewnia nam zbawienie, chociaż zasługujemy na zatracenie (Efez 2:8: Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar;). 

-Jego łaska obdarza nas bogactwami niebios. 

-Jego łaska przynosi nam pokój w trudnych czasach. 

-Jego łaska przynosi nam dobre rzeczy każdego dnia (PSZ, 1Tm 1:14 Pan okazał mi wielką łaskę i wlał w moje serce wiarę i miłość samego Jezusa Chrystusa.).

Miłosierdzie - miłosierdzie jest tym, czego Bóg nam oszczędza, a na co zasługujemy. To wstrzymanie przez Boga kary, na którą zasługujemy z powodu naszej grzeszności. Konsekwencją naszego grzechu jest śmierć, ale Jezus poniósł tę karę za nas..

 (Rz 6:23 Zapłatą za grzech jest śmierć, ale Bóg darował nam życie wieczne w Jezusie Chrystusie, naszym Panu!). 

Bóg jest cierpliwy i zwleka z wymierzeniem nam sprawiedliwej kary, abyśmy mieli wszelkie możliwości pokuty i otrzymania Jego daru zbawienia..

 (2 Piotra 3:9 On nie zwleka z wypełnieniem obietnicy powrotu—chociaż niektórym może się tak wydawać—ale jest cierpliwy. Nie chce bowiem, aby ktokolwiek z was zginął, ale pragnie, by wszyscy się opamiętali.).

W Księdze Lamentacji (Trenów Jeremiasza) 3:22 czytamy:

 „Dzięki miłosierdziu Pana nie zginiemy”. 

Nawet gdy zbłądzimy, Bóg daje nam czas i pomoc, byśmy mogli do Niego powrócić.

Pokój - to stan umysłu i serca, którego doświadczamy, gdy jesteśmy pewni Bożej łaski i miłosierdzia względem nas. 

Pokój przychodzi, gdy wiemy, że Boża łaska podtrzyma nas nawet w najtrudniejszych kryzysach.. 

(Flp 4:7 A Jego pokój, przekraczający najśmielsze ludzkie wyobrażenia, opanuje wasze serca i umysły. Wszystko to jest możliwe dzięki Chrystusowi.). 

Bóg zapewnia nas, że nawet gdy żałośnie zawodzimy w naszych zobowiązaniach wobec Niego, On okaże nam miłosierdzie. 

To zapewnienie daje nam pokój.

Pokój, który daje Bóg, nie jest tym, który oferuje świat..

 (J 14:27 Zostawiam wam mój pokój i daję go wam. Nie jest to pokój, jaki oferuje świat, ale pokój pochodzący ode Mnie. Niech więc wasze serca nie drżą ze strachu i niech się nie lękają.). 

Świat stara się odwrócić naszą uwagę od problemów, z którymi się borykamy, poprzez porady, narkotyki lub tymczasowe przyjemności. 

Pokój, który daje Bóg, dociera bezpośrednio do duszy, przynosząc ulgę dla serca i umysłu.

Nawet w najgorszych czasach mamy wewnętrzny spokój, ponieważ nasz Bóg sprawuje kontrolę.

Jak modlisz się za swoich bliskich? 

Nie ma lepszej prośby niż ta, by Pan dał im obfitość swojej łaski, miłosierdzia i pokoju.

Możemy być zachęceni, że przez całe nasze życie Pan da nam łaskę, miłosierdzie i pokój, których potrzebujemy, aby żyć dla Niego.

On daje więcej łaski, gdy ciężary rosną,

On zsyła więcej siły, gdy wzrasta trud;

Do dodatkowych utrapień dodaje swe miłosierdzie,

Do zwielokrotnionych prób, Swój zwielokrotniony pokój. -Flint

Boża łaska jest niezmierzona, 

Jego miłosierdzie jest niewyczerpane, 

Jego pokój jest niewysłowiony.

DROGA DO DUCHOWEGO POKOJU | Słowo Boże

 

SŁOWO BOŻE: NAJKRÓTSZA DROGA DO DUCHOWEGO POKOJU

11 To właśnie On, Chrystus, ustanowił w kościele apostołów, proroków, ewangelistów oraz pasterzy i nauczycieli. 12 Ich zadaniem jest przygotowywanie świętych do służby, mającej na celu budowanie ciała Chrystusa—kościoła, 13 abyśmy wszyscy osiągnęli całkowitą jedność wiary, w pełni poznali Syna Bożego i stali się doskonali, na wzór Chrystusa. 14 Nie bądźmy jak dzieci, które łatwo wierzą w fałszywe informacje i ulegają sprytnym kłamstwom przewrotnych ludzi. 15 Zamiast tego, z miłością mówmy sobie prawdę i coraz bardziej upodabniajmy się do Chrystusa, który jest Głową swojego ciała—kościoła.

EFEZJAN 4:13 PSZ

Szczepan był dobrze zapowiadającym się komikiem oraz.. marnotrawnym synem. Wychowany w chrześcijańskiej rodzinie, zmagał się z wątpliwościami po tym, jak jego ojciec i dwaj bracia zginęli w katastrofie lotniczej. 

W wieku dwudziestu kilku lat stracił wiarę. Ale odnalazł ją pewnej zimnej nocy, gdy wracał do domu. Nieznajomy mężczyzna wręczył mu kieszonkowy Nowy Testament a Szczepan otworzył jego strony. Indeks podpowiadał, że osoby zmagające się z niepokojem powinny czytać Ewangelię Mateusza 6:27-34, z Kazania na Górze Jezusa.

Wtedy też serce Szczepana zwróciło się z powrotem do Boga, a słowa te rozpaliły ogień w jego sercu. Wspomina: „Byłem absolutnie, natychmiast rozpromieniony. Stałem na rogu ulicy w zimnie i czytałem kazanie, a moje życie już nigdy nie było takie samo”.

Taka jest moc Pisma Świętego. Biblia nie przypomina żadnej innej książki, ponieważ jest żywa. My nie tylko czytamy Biblię. To Biblia czyta nas. 

„12 Słowo Boże jest bowiem żywe, skuteczne w działaniu i ostrzejsze niż obosieczny miecz. Przenika ono naszą duszę, ducha, myśli i uczucia oraz odsłania nasze prawdziwe motywy oraz pragnienia serca. 13 Nikt nie jest w stanie ukryć się przed Bogiem. Stojąc przed Jego obliczem, każdy jest bowiem nagi i bezbronny. Przed Nim odpowiemy za wszystko, co uczyniliśmy.” 

(List do Hebrajczyków 4:12).

Pismo Święte przedstawia najpotężniejszą siłę na naszej planecie, siłę, która przemienia i prowadzi nas ku duchowej dojrzałości. Otwórzmy je i czytajmy na głos, prosząc Boga, by rozpalił nasze serca. On obiecuje, że słowa, które wypowiedział, „nie wrócą do Niego puste, lecz dokonają tego, czego [On] pragnie, i osiągną cel, dla którego [On] je posłał” (Izajasza 55:11). Nasze życie już nigdy nie będzie takie samo.

By:  Mike Wittmer

Dzieło Boże nie jest zakończone w sercu i życiu nowego wierzącego, gdy pierwszy akt wewnętrznego uzdrowienia dał mu poczucie oczyszczenia i przebaczenia, pokoju i odpoczynku po raz pierwszy w jego życiu!

Duch Święty będzie dalej prowadził całe życie do harmonii z tym błogim „centrum”. Jest to dokonywane w wierzącym przez Słowo, modlitwę, dyscyplinę i cierpienie.

Można by tego dokonać przez krótki kurs na temat rzeczy duchowych, gdybyśmy byli bardziej elastyczni, mniej samowolni i uparci; ale zwykle mija trochę czasu, zanim nauczymy się trudnych lekcji wiary i posłuszeństwa na tyle dobrze, aby to zadanie mogło być wykonane w nas w zakresie przybliżonym do doskonałości.

Doprowadzając wielu synów do chwały, Bóg posługuje się tym, co ma, w dowolny sposób i przy użyciu dowolnych środków, zawsze szanując swój własny dar dla nas, wolność naszej woli. Ale ze wszystkich środków, których używa, Biblia jest najlepsza.

Dobrze zrozumiane i posłusznie przestrzegane Słowo Boże jest najkrótszą drogą do duchowej doskonałości i nie wolno nam wybierać kilku ulubionych fragmentów z wyłączeniem innych. 

Jakiekolwiek majstrowanie przy prawdzie, jakakolwiek dowolność w posługiwaniu się Pismem Świętym sprawia, że wytrącamy się z symetrii i prosimy się o surową dyscyplinę i surowe karcenie ze strony kochającego Ojca. Dlaczego to zrobi? Bo pragnie dla nas jedynego dobra - pełnego przywrócenia do obrazu Boga w Chrystusie!

A.W.Tozer

032825 Nowy rodzaj pokoju

PSZ, 

Jeszcze tego samego dnia, wieczorem, uczniowie zebrali się w jednym miejscu. Bali się przywódców, więc spotkali się za zamkniętymi drzwiami. 

Nagle do pomieszczenia, w którym byli, wszedł Jezus—stanął pośrodku nich i powiedział: —Pokój wam! I pokazał im przebite ręce oraz bok. Na widok żywego Pana ogarnęła ich radość.

Jana 20:19-20

Wielu z nas, którzy stracili kogoś bliskiego, może przypomnieć sobie wieczory po stracie, kiedy trudno było nawet oddychać. Siedzieliśmy tam z innymi, smucąc się w ciszy przerywanej co jakiś czas refleksją.

W niedzielny wieczór po śmierci Jezusa możemy sobie wyobrazić, że Jego uczniowie przechodzą przez podobne doświadczenie. Być może jeden z nich powiedział: Pamiętasz, jak byliśmy podekscytowani i pełni nadziei, gdy On chodził po wodzie? Być może inny dodał: Pamiętam, jak płakał przy grobie Łazarza. Nigdy tego nie zapomnę. We wszystkich tych wspomnieniach bez wątpienia odczuwali przeszywającą świadomość, że już nigdy na ziemi nie zobaczą twarzy Jezusa. Byli o tym przekonani. Bali się przyszłości. Właśnie byli świadkami egzekucji Chrystusa i zamknęli za sobą drzwi (J 20:19), obawiając się, że staną się kolejnymi ofiarami.

Jezus wiedział o tym. Dlatego, gdy pojawił się cicho wśród nich tej nocy, pierwszym słowem, które wyszło z Jego ust, było „Pokój” lub „Szalom”. Było to zwyczajowe semickie pozdrowienie, które przyszło z ciepłem i bez nagany, obwiniania czy oznak rozczarowania. Następnie pokazał im swoje ręce i bok. To był On. Jezus, którego byli przekonani, że już nigdy nie zobaczą, rzeczywiście stał pośród nich!

„Pokój z wami” dało uczniom wskazówkę nie tylko, że ich radość powinna wynikać ze świadomości, że On już więcej nie jest martwy, ale z czegoś znacznie większego: że przez swoje zmartwychwstanie Jezus przyszedł teraz, aby obdarzyć nowym rodzajem pokoju w wyniku przelania Jego krwi na krzyżu. A pokój, którym ich pozdrowił, jest tym samym pokojem, który daje każdemu ułaskawionemu grzesznikowi.

Szalom nabiera zupełnie nowego znaczenia dla tych, którzy odkrywają ten pokój. W naszym zmęczonym świecie, uginającym się pod ciężarem wszystkiego, co trudne i zepsute, skażonym obojętnością lub zaprzeczeniem Boga Wszechmogącego w całym Jego majestacie, wiemy, że On wciąż nas szuka. 

Tak jak podszedł do Marii Magdaleny po otwarciu grobu (Ewangelia Jana 20:11-18) i do dwóch uczniów na drodze do Emaus (Ewangelia Łukasza 24:13-35), tak z miłością podąża za tobą i za mną, prosząc, byśmy odnaleźli pokój w Nim, w Tym, przy którego narodzinach aniołowie śpiewali: „Pokój na ziemi” (Ewangelia Łukasza 2:14).

W obliczu strachu nasz świat pragnie pokoju. Ale tęsknota za pokojem i śpiewanie o nim nie stworzą go. Pokój można znaleźć tylko w słowach Jezusa: „We Mnie możecie zaznać pokoju” (J 16:33;). 

Zmartwychwstanie nie oznacza po prostu tego, że jest jakiś Chrystus. Oznacza, że Chrystus żyje wiecznie i że daje nam pokój z Ojcem i pokój w nas samych, dziś i na zawsze. 

Bez względu na to, jakie burze szaleją wokół ciebie lub w tobie, upewnij się, że słyszysz dziś głos swojego zmartwychwstałego Zbawiciela, mówiący: „Pokój z tobą”.

PSZ, J 20:11-23

Maria z Magdali stała natomiast przed wejściem do grobu i płakała. Po chwili, gdy zajrzała do środka, zobaczyła dwóch aniołów w białych szatach. Jeden siedział w miejscu, w którym leżała głowa Jezusa, drugi—w miejscu, w którym były Jego stopy. —Dlaczego płaczesz?—zapytali ją aniołowie. —Ktoś zabrał mojego Pana i nie wiem, gdzie Go położył—odpowiedziała. Następnie odwróciła się i zobaczyła stojącego Jezusa, ale Go nie poznała. —Dlaczego płaczesz? Kogo szukasz?—zapytał Jezus. —Panie, jeśli to ty Go wyniosłeś, powiedz, gdzie Go położyłeś, a ja Go stamtąd wezmę—powiedziała Maria, myśląc, że to ogrodnik. —Mario!—rzekł Jezus. —Rabbuni! (to znaczy: „Nauczycielu!”)—powiedziała Maria. —Nie zatrzymuj Mnie—rzekł Jezus. —Jeszcze nie wstąpiłem do Ojca. Idź natomiast do moich braci i powiedz im: Idę do mojego Ojca i do waszego Ojca, do mojego Boga i do waszego Boga. Wtedy Maria udała się do uczniów i oznajmiła: —Widziałam Pana!—i powtórzyła im, co jej powiedział. Jeszcze tego samego dnia, wieczorem, uczniowie zebrali się w jednym miejscu. Bali się przywódców, więc spotkali się za zamkniętymi drzwiami. Nagle do pomieszczenia, w którym byli, wszedł Jezus—stanął pośrodku nich i powiedział: —Pokój wam! I pokazał im przebite ręce oraz bok. Na widok żywego Pana ogarnęła ich radość. On zaś powtórzył: —Pokój wam! Jak Ojciec posłał Mnie, tak i Ja posyłam was. Po tych słowach tchnął na nich i rzekł: —Weźcie Ducha Świętego! Ci, których uwolnicie od grzechów, będą od nich wolni, ci zaś, których nie uwolnicie, pozostaną w grzechach.