Mk. 3:13-21 Lekcja biblijna: Jezus woła i przemienia

Lekcja biblijna: Jezus, który woła – i przemienia

(Marka 3:13–21)

Jezus wybiera, bo zna
Bóg zawsze działa pierwszy.

Tekst zaczyna się od słów:

„Jezus wezwał tych, których sam chciał”.

To znaczy: bycie uczniem nie zaczyna się od naszego wysiłku, ale od Jego zaproszenia.

Dla nastolatka może to brzmieć tak: w świecie, w którym ciągle musisz zdobywać uwagę innych, Jezus patrzy pierwszy, woła pierwszy i zna cię lepiej niż ktokolwiek.

Uczeń to ktoś, kto jest z Jezusem
Zanim Jezus wysłał uczniów, „powołał ich, żeby z Nim byli”.

Sam Doherty uczył młodych, że chrześcijaństwo to przede wszystkim relacja, nie zadania.

Być z Jezusem znaczy: słuchać Go, znać Go, ufać Mu. Dopiero z tej bliskości wypływa misja.

Możesz robić rzeczy dla Boga, ale bez bycia blisko Boga szybko się wypalisz.

Jezus daje siłę do misji, której sami nie wykonalibyśmy
Uczniowie dostali misję głoszenia i wypędzania demonów – coś absolutnie ponad ich naturalne możliwości.

To ważne: Jezus nie powołuje superbohaterów.

On przemienia zwykłych ludzi tak, by robili rzeczy, które przekraczają ich naturalne możliwości.

Dziś to może znaczyć:

- odwaga, której sam nie masz;

- wytrwałość, której nie potrafisz utrzymać;

- miłość tam, gdzie wcześniej była obojętność.

Jezus zna nasze słabości – i mimo to wzywa
Lista uczniów to mieszanka charakterów, temperamentów i problemów.

Wśród nich:
– Piotr, impulsywny i często mówiący bez zastanowienia
– Jan i Jakub – „Synowie Gromu”, emocjonalni, wybuchowi
– Mateusz, były kolaborant
– Judasz, który Go zdradzi

Kościół Jezusa zawsze był miejscem ludzi złamanych, nie idealnych. To nie przeszkadza Jezusowi – On właśnie takich powołuje.

Czasem pójście za Jezusem będzie kosztować niezrozumienie
Gdy Jezus zaczął działać intensywnie, „krewni mówili, że odszedł od zmysłów”.

To doświadczenie wielu młodych: presja rodziny, rówieśników, komentarze typu „po co ci ta wiara?”.

Ten fragment pokazuje: nawet Jezus doświadczył niezrozumienia najbliższych. Więc kiedy ty też tego doświadczasz, nie jesteś sam.

Najważniejsze przesłanie:
-Tu widzimy suwerennego Boga, który powołuje do swojej misji.
-Uczniostwo zaczyna się od relacji „być z Nim”.
-Ewangelia zmienia tożsamość – nie musisz zasłużyć, bo Jezus pierwszy cię wybiera i uzdalnia.

To prowadzi do jednego zdania, które możesz zapamiętać:
Jezus woła, przemienia i posyła tych, których kocha

– nawet jeśli inni tego nie rozumieją.

___________________

Opowiadanie dla małych dzieci:

W małej salce Kids Club’u siedziała grupa dzieci. Na dworze padał deszcz, a krople stukały w okno jak małe paluszki.

Dzieci siedziały w kółku. Jedne trzymały kubeczki z wodą, inne zajadały się snakami, które przygotowali rodzice.

— Mam do was pytanie — powiedziała ciocia Marysia, siadając na krześle. — Czy zdarza się wam, że coś w życiu idzie nie tak?

Chłopiec w czerwonej bluzie natychmiast podniósł rękę.

— Mnie! Wczoraj zbudowałem wieżę z klocków lego… mnóstwo roboty... a moja młodsza siostra ją rozwaliła!

Kilkoro dzieci aż westchnęło... też znali to doświadczenie.

— A ja zgubiłam ulubioną gumkę do włosów — powiedziała dziewczynka z warkoczami. — I szukałam jej wszędzie.

— A ja pokłóciłem się z kolegą — dodał ktoś z tyłu.

Nauczycielka skinęła głową.

— Czasem życie wygląda jak bałagan, prawda?

Dzieci pokiwały głowami.

Ciocia wzięła kilka klocków i położyła je na stole.

— Zobaczcie — powiedziała. — Jeśli patrzymy tylko na jeden klocek, nie wiemy, co z tego powstanie.

Po chwili zaczęła budować coś z klocków.

Dzieci nachyliły się bliżej.

— O! Zamek! — krzyknął jeden z chłopców.

— Właśnie — uśmiechnęła się nauczycielka. — Ja znałam cały plan. Wy widzieliście tylko pojedyncze klocki.

Dziewczynka z warkoczami zamyśliła się.

— Czy z Bogiem jest podobnie?

— Dokładnie tak — odpowiedziała ciocia Marysia. — My widzimy tylko małe kawałki naszego życia. Ale Bóg widzi całą historię.

Chłopiec w zielonej koszulce zmarszczył czoło.

— Nawet kiedy coś się psuje?

— Nawet wtedy.

Nauczycielka na chwilę zamilkła.

— Wiecie, kiedyś wydarzyło się coś bardzo smutnego. Jezus został przybity do krzyża.

Dzieci spoważniały.

— Wtedy wielu ludzi myślało, że wszystko się skończyło. Ale Bóg zrobił coś niesamowitego. Trzeciego dnia Jezus zmartwychwstał!

— Czyli wygrał!? — powiedział ktoś z radością.

— Tak — uśmiechnęła się ciocia. — Bóg potrafi zamienić coś bardzo smutnego w coś bardzo dobrego.

Chłopiec w niebieskim sweterku spojrzał na dziurę w swoich ulubionych dżinsach zamyślił się i powiedział:

— Czyli… kiedy mój dzień jest zły… Bóg nadal wie, co robi?

— Tak.

— I nadal mnie kocha?

— Zawsze.

Dzieci siedziały chwilę cicho.

Potem dziewczynka z warkoczami powiedziała:

— To trochę jak historia, którą Bóg pisze.

Nauczycielka uśmiechnęła się szeroko.

— Dokładnie tak. A najlepsze jest to, że Bóg nigdy nie przestaje pisać.

Za oknem deszcz powoli przestał padać, a w salce zrobiło się bardzo ciepło.
I dzieci zaczęły rozumieć coś ważnego:

Bóg widzi całą historię —
i troszczy się o każdy mały fragment ich życia.

_________________________

Opowiadanie dla nastolatków:

Pewnego wieczoru grupa nastolatków siedziała w małej salce przy kościele. Na zewnątrz padał deszcz, a krople bębniły o parapet. W środku panował półmrok i zapach gorącej herbaty.

— Dobra — powiedział prowadzący, siadając na krześle naprzeciw nich. — Mam pytanie. Czy ktoś z was ma czasem wrażenie, że życie jest… trochę chaotyczne?

Kilka osób prychnęło śmiechem.

— Trochę? — odezwał się chłopak w bluzie z kapturem. — Wczoraj oblałem kartkówkę z matematyki, pokłóciłem się z rodzicami i jeszcze kolega przestał się do mnie odzywać. Jeśli to nie chaos, to nie wiem co.

Dziewczyna siedząca obok pokiwała głową.

— A ja się zastanawiam — powiedziała cicho — czy Bóg w ogóle ma nad tym wszystkim kontrolę. Bo czasem tak nie wygląda.

W sali zrobiło się ciszej.

Prowadzący uśmiechnął się lekko.

— Wiecie, Biblia mówi coś bardzo odważnego. Mówi, że Bóg nie tylko czasem ma kontrolę. Ona mówi, że Bóg rządzi wszystkim.

— Nawet kartkówką z matmy? — zapytał ktoś z tyłu.

— Nawet kartkówką z matmy — odpowiedział spokojnie. — I waszymi problemami. I waszymi pytaniami.

Chłopak w kapturze zmarszczył brwi.

— Ale jeśli Bóg rządzi wszystkim… to dlaczego tyle rzeczy idzie źle?

Prowadzący oparł się o stół.

— Wyobraźcie sobie film — powiedział. — Kiedy oglądacie go w połowie, często wygląda jak totalna katastrofa. Bohater przegrywa. Wszystko się sypie. Ale reżyser zna zakończenie.

— No tak — powiedziała dziewczyna. — My widzimy tylko fragment.

— Dokładnie. My widzimy jedną scenę. Bóg widzi całą historię.

Przez chwilę wszyscy milczeli.

— Ale to nie wszystko — dodał prowadzący. — Najważniejsza scena w tej historii już się wydarzyła.

— Jaka? — zapytał ktoś.

— Krzyż.

Kilka osób spojrzało po sobie.

— Pomyślcie — mówił dalej. — W dniu, kiedy Jezus został ukrzyżowany, wyglądało to jak największa porażka w historii. Niewinny człowiek zabity. Uczniowie uciekli. Nadzieja zniknęła.

— Brzmi jak koniec filmu — mruknął chłopak.

— Właśnie. A to był początek zwycięstwa. Bóg użył najgorszego momentu w historii, żeby przynieść największe dobro.

Dziewczyna podniosła wzrok.

— Czyli… jeśli Bóg potrafił zrobić coś takiego z krzyżem…

— …to potrafi też działać w twoim życiu — dokończył prowadzący. — Nawet jeśli teraz tego nie widzisz.

Chłopak w kapturze przez chwilę bawił się sznurkiem od bluzy.

— Czyli moje życie nie jest przypadkiem?

— Nie.

— Nawet kiedy wszystko się sypie?

— Wtedy też nie.

Znów zapadła cisza, ale tym razem była inna. Spokojniejsza.

— To co mamy zrobić? — zapytała dziewczyna.