Kochając obcego | 21-05-25 | Patricia Raybon | ODB

Leviticus 19 (BWP)

(9) Kiedy będziecie mieli żniwa w waszym kraju, nie ścinajcie wszystkiego aż do samych krańców waszego pola i nie zabierajcie kłosów, które zostają na polu. 

(10) Nie będziesz też ogałacał do ostatniego grona winnych krzewów ani nie będziesz zbierał jagód, które spadły na ziemię. Zostawisz to dla ubogich i cudzoziemców. 

Ja jestem Jahwe, wasz Bóg.

...

 (33) Jeżeli jakiś cudzoziemiec osiądzie w waszym kraju, razem z wami, nie będziecie go uciskali. 

(34) Cudzoziemca, który osiadł wśród was, będziecie traktowali jak jednego spośród was. Będziecie go miłować jak siebie samych, bo sami byliście kiedyś cudzoziemcami w ziemi egipskiej. Ja jestem Jahwe, wasz Bóg. 

_____________________________

Żona przyjaciela, utalentowana krawcowa, zanim zmarła z powodu długiej choroby, opracowała plan pełen miłości. Przekazała cały swój sprzęt do szycia miejskiemu cechowi krawieckiemu, dostarczając maszyny do szycia, stoły do krojenia i wiele więcej na zajęcia dla nowo przybyłych imigrantów. „Naliczyłem dwadzieścia osiem pudeł samych tkanin” - powiedział nam jej mąż. "Sześć kobiet przyszło po wszystko. Ich uczniowie to ciężko pracujący ludzie, chętni do zdobywania nowych umiejętności".

Inni opisują takich przybyszów w mniej pochlebny sposób. Trudna sytuacja imigrantów stała się kwestią sporną. (Nie mówimy tu o imigrantach, którzy nie chcą pracować ani uszanować praw gościnnego kraju).

Mojżesz jednak następująco przedstawił stanowisko Boga w ich kwestii: 

„Nie uciskaj cudzoziemca; sami wiecie, jak to jest być obcym” (Wj 23:9). 

Następnie podzielił się Bożym dekretem dotyczącym obcych. 

"Kiedy zbierzesz plony ze swojej ziemi... nie chodź po raz drugi do swojej winnicy ani nie zbieraj winogron, które spadły. Zostaw je ubogiemu i cudzoziemcowi. Jam jest Pan, Bóg twój" 

(Kpł 19:9-10).

Bóg oświadczył również: 

"Gdy cudzoziemiec przebywa wśród was w waszej ziemi, nie znęcajcie się nad nim. Cudzoziemca przebywającego wśród was należy traktować jak rodaka. Kochaj go jak siebie samego, bo byłeś cudzoziemcem w Egipcie. Ja jestem Pan, twój Bóg" 

(w. 33-34).

Bóg ustanowił standard. Niech błogosławi nasze serca, byśmy okazywali miłość obcym pośród nas. 

_________________

Postawa odkupionego ludu Bożego wobec „cudzoziemców” (outsiderów) jest głównym tematem dzisiejszego tekstu. 

Podstawą instrukcji było to, że Izraelici należeli do Boga, który ich odkupił: „Ja jestem Pan, twój Bóg” (Kpł 19:10, 34). 

Ta relacyjna rzeczywistość miała kierować ich postępowaniem zarówno negatywnie, jak i pozytywnie. W odniesieniu do zbierania plonów, nie wolno im było „żąć aż po krańce pola” ani „obchodzić winnicy po raz drugi” (w. 9-10). Cudzoziemcy nie mieli być źle traktowani (w. 33); raczej mieli być „traktowani jak urodzeni w twoim kraju” i kochani „jak wy jesteście kochani” (w. 34).

Wskazówki takie jak te pomagają wierzącym w Jezusa aktywnie myśleć o tym, co można zrobić dla „outsidera”. 

Piotr mówi: 

„niegdyś nie byliście ludem, 

lecz teraz (w Jezusie Chrystusie) jesteście ludem Bożym; 

niegdyś miłosierdzie było dla was niedostępne, 

lecz teraz miłosierdzia dostąpiliście” (1 P 2:10).

MSG:

Ale to wy jesteście wybrani przez Boga, wybrani do wysokiego powołania do pracy kapłańskiej, wybrani, aby być świętym ludem, Bożymi narzędziami, aby wykonywać Jego dzieło i mówić w Jego imieniu, aby opowiadać innym o różnicy, jaką On dla was uczynił - od niczego do czegoś, od odrzuconych do przyjętych.

Jak możesz pomóc tym, którzy pochodzą z innych krajów lub mówią innym językiem w twoim kościele lub sąsiedztwie? 

W jaki sposób zachęca cię Boże serce dla „outsiderów”?

Drogi Ojcze, proszę, daj mi serce, które przyjmuje innych.

BLACKABY | ŁASKA, MIŁOSIERDZIE I POKÓJ

ŁASKA, MIŁOSIERDZIE I POKÓJ 

SNP

1Tm 1:2

…do Tymoteusza, 

prawowitego syna w wierze: 

Niech łaska, miłosierdzie i pokój, 

których źródłem jest Bóg Ojciec oraz nasz Pan, Chrystus Jezus, będą twoim udziałem.

Słowa łaska i pokój znajdują się we wszystkich pozdrowieniach Pawła w jego listach do kościołów w Nowym Testamencie. A w listach do Tymoteusza i Tytusa pojawia się także miłosierdzie.

Sposób, w jaki modlimy się za członków rodziny i przyjaciół jest bardzo ważny. Nie ma lepszego sposobu na modlitwę o kogoś, kogo kochasz, niż podążanie za przykładem z Pisma Świętego. Paweł często prosił Boga o konkretne dary dla tych, na których mu zależało. Dla Tymoteusza Paweł prosił o łaskę, miłosierdzie i pokój.

Łaska - to niezasłużone dary, którymi Ojciec obdarza swoje dzieci. Z Dziejów Apostolskich 17:25 dowiadujemy się, że „On daje wszystkim życie, oddech i wszystko”. Jego dary obejmują nasz każdy następny oddech. Nawet w najciemniejszej godzinie Bóg daje nam siłę, abyśmy mogli wytrwać.

Pan zwraca się do nas wyłącznie dzięki swojej łasce. 

-Jego łaska zapewnia nam zbawienie, chociaż zasługujemy na zatracenie (Efez 2:8: Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar;). 

-Jego łaska obdarza nas bogactwami niebios. 

-Jego łaska przynosi nam pokój w trudnych czasach. 

-Jego łaska przynosi nam dobre rzeczy każdego dnia (PSZ, 1Tm 1:14 Pan okazał mi wielką łaskę i wlał w moje serce wiarę i miłość samego Jezusa Chrystusa.).

Miłosierdzie - miłosierdzie jest tym, czego Bóg nam oszczędza, a na co zasługujemy. To wstrzymanie przez Boga kary, na którą zasługujemy z powodu naszej grzeszności. Konsekwencją naszego grzechu jest śmierć, ale Jezus poniósł tę karę za nas..

 (Rz 6:23 Zapłatą za grzech jest śmierć, ale Bóg darował nam życie wieczne w Jezusie Chrystusie, naszym Panu!). 

Bóg jest cierpliwy i zwleka z wymierzeniem nam sprawiedliwej kary, abyśmy mieli wszelkie możliwości pokuty i otrzymania Jego daru zbawienia..

 (2 Piotra 3:9 On nie zwleka z wypełnieniem obietnicy powrotu—chociaż niektórym może się tak wydawać—ale jest cierpliwy. Nie chce bowiem, aby ktokolwiek z was zginął, ale pragnie, by wszyscy się opamiętali.).

W Księdze Lamentacji (Trenów Jeremiasza) 3:22 czytamy:

 „Dzięki miłosierdziu Pana nie zginiemy”. 

Nawet gdy zbłądzimy, Bóg daje nam czas i pomoc, byśmy mogli do Niego powrócić.

Pokój - to stan umysłu i serca, którego doświadczamy, gdy jesteśmy pewni Bożej łaski i miłosierdzia względem nas. 

Pokój przychodzi, gdy wiemy, że Boża łaska podtrzyma nas nawet w najtrudniejszych kryzysach.. 

(Flp 4:7 A Jego pokój, przekraczający najśmielsze ludzkie wyobrażenia, opanuje wasze serca i umysły. Wszystko to jest możliwe dzięki Chrystusowi.). 

Bóg zapewnia nas, że nawet gdy żałośnie zawodzimy w naszych zobowiązaniach wobec Niego, On okaże nam miłosierdzie. 

To zapewnienie daje nam pokój.

Pokój, który daje Bóg, nie jest tym, który oferuje świat..

 (J 14:27 Zostawiam wam mój pokój i daję go wam. Nie jest to pokój, jaki oferuje świat, ale pokój pochodzący ode Mnie. Niech więc wasze serca nie drżą ze strachu i niech się nie lękają.). 

Świat stara się odwrócić naszą uwagę od problemów, z którymi się borykamy, poprzez porady, narkotyki lub tymczasowe przyjemności. 

Pokój, który daje Bóg, dociera bezpośrednio do duszy, przynosząc ulgę dla serca i umysłu.

Nawet w najgorszych czasach mamy wewnętrzny spokój, ponieważ nasz Bóg sprawuje kontrolę.

Jak modlisz się za swoich bliskich? 

Nie ma lepszej prośby niż ta, by Pan dał im obfitość swojej łaski, miłosierdzia i pokoju.

Możemy być zachęceni, że przez całe nasze życie Pan da nam łaskę, miłosierdzie i pokój, których potrzebujemy, aby żyć dla Niego.

On daje więcej łaski, gdy ciężary rosną,

On zsyła więcej siły, gdy wzrasta trud;

Do dodatkowych utrapień dodaje swe miłosierdzie,

Do zwielokrotnionych prób, Swój zwielokrotniony pokój. -Flint

Boża łaska jest niezmierzona, 

Jego miłosierdzie jest niewyczerpane, 

Jego pokój jest niewysłowiony.

Tozer: O Bożym miłosierdziu i sumieniu

 5 maja pnd

CHOCIAŻ CZŁOWIEK JEST WINNY, DOSTĘPUJE BOŻEGO MIŁOSIERDZIA

Gdy bowiem byliśmy jeszcze bezsilni (słabi, upadli), 

we właściwym czasie Chrystus umarł za bezbożnych.

Rzymian 5:6

PSZ:

Jako grzesznicy nie mieliśmy przed Bogiem żadnych szans, 

jednak Chrystus w wyznaczonym przez Boga czasie umarł za nas.

Kluczowe znaczenie dla zrozumienia nas samych i naszych bliźnich ma wiara w to, co jest napisane w Piśmie Świętym o człowieku - że jest on upadły, wyobcowany od Boga i zbuntowany przeciwko Jego prawom!

(Nie chodzi tylko o to, że ktoś jest niewykształcony, niewychowany…)

W Biblii jest wiele dobrych wieści, ale nigdy nie ma pochlebstw ani poklepywania po plecach, a to, co Bóg powiedział pod adresem ludzi, nigdy nie jest dla nich komplementem. (Żaden z przyjaciół Boga nie był pozbawiony wad).

Z jednej strony Biblia jest księgą zagłady. Potępia wszystkich ludzi jako grzeszników i oświadcza, że dusza, która trwa w grzechu, umrze. 

Zawsze ogłasza wyrok przeciwko społeczeństwu, zanim zaoferuje miłosierdzie… ale jeśli nie uznamy ważności wyroku, nie będziemy w stanie przyznać, że potrzebujemy miłosierdzia!

Przyjście Jezusa Chrystusa na świat zostało tak bardzo poddane procesowi sentymentalizacji, że obecnie oznacza coś zupełnie obcego biblijnemu nauczaniu na ten temat. W umysłach milionów ludzi Boże miłosierdzie zostało zastąpione przez delikatną ludzką litość, która już dawno przerodziła się (a dokładnie zdegenerowała) w użalanie się nad sobą.

Wina za stan człowieka została w jakiś sposób przeniesiona na Boga, a śmierć Chrystusa za świat została przekształcona w akt pokuty ze strony Boga. 

W dramacie odkupienia człowiek jest postrzegany jako Kopciuszek, który przez długi czas był uciskany i źle traktowany, ale teraz, dzięki heroicznym czynom najszlachetniejszego Syna na ziemi, ma zamiar przywdziać swój promienny strój i stać się królową. 

Ostrzegam - To jest humanizm - romantycznie zabarwiony chrześcijaństwem!

A. W.Tozer

Tylko gdy własną słabość uznamy 

- siłę od Boga otrzymamy

_____________

W naszą naturę wbudowany jest wewnętrzny system sądowniczy, sumienie, które pochwala nas, gdy postępujemy dobrze i potępia, gdy postępujemy źle. 

Jednak ten istotny monitor moralności nie mówi tego samego wszystkim. W niektórych kulturach mściwe zabijanie jest postrzegane jako honorowe. W innych, osoba jest nadal uważana za dobrą, nawet jeśli zdradzi przyjaciela.

Pewna historia ilustruje ten problem. 12-letni chłopiec został przyłapany na kradzieży zegarka. Powiedział policji, że wcześniej ukradł prezent dla swojej matki i czuł, że musi zrobić to samo dla swojego taty. Chłopiec nie miał żadnych skrupułów przed kradzieżą. Martwił się jedynie, że mógł zlekceważyć ojca (nie przynosząc mu prezentu).

Z powodu grzechu sumienie jest zawodne i wymaga ciągłej korekty. Zaczyna się to od właściwej relacji z Bogiem poprzez wiarę w Jezusa Chrystusa. On zapłacił karę za grzech i teraz nasze serca są „oczyszczone od złego sumienia” (Hebr. 10:22). 

Nie sprawia to jednak, że sumienie staje się zbędne. Gdy studiujemy Pismo Święte, Duch Święty ustawia nasz wewnętrzny system monitorujący na częstotliwość, która dostosowuje nas do słów, czynów i postaw Pana Jezusa.

Powiedzenie »Niech sumienie będzie twoim przewodnikiem« jest ważne tylko wtedy, gdy Słowo Boże kieruje twoim sumieniem.

By:  Dennis J. DeHaan

030625 Gdzie jesteś

1 Kojżeszowa 3

(8) A gdy usłyszeli szelest Pana Boga przechadzającego się po ogrodzie w powiewie dziennym, skrył się Adam z żoną swoją przed Panem Bogiem wśród drzew ogrodu. 

(9) Lecz Pan Bóg zawołał na Adama i rzekł do niego: Gdzie jesteś? 

Bez względu na granice etniczne, językowe i geograficzne, dzieci na całym świecie cieszą się zabawą w chowanego. Jest to uniwersalna i niewinna zabawa. Ale pierwsza zabawa w chowanego na tym świecie nie była ani zabawna, ani niewinna. Była czymś śmiertelnie poważnym.

Po tym jak Adam i Ewa dopuścili się nieposłuszeństwa w ogrodzie, ukryli się przed sobą nawzajem za liśćmi figowymi, a przed swoim Stwórcą za drzewami ogrodu. Próbowali się kryć - a Bóg przyszedł ich szukać z prostym pytaniem: „Gdzie jesteś?”.

To pytanie stawia na głowie powszechne założenie, że człowiek szuka Boga, który ukrywa się gdzieś we wszechświecie lub poza nim. Zamiast tego odkrywamy coś przeciwnego: to my jesteśmy tymi, którzy się ukrywają, a Bóg jest tym, który przychodzi szukać.

Pytanie to może wydawać się dziwne, gdy Bóg zadaje je pierwszym ludziom. W końcu, czyż Bóg nie wie już wszystkiego? Ale Bóg zapytał, gdzie są Adam i Ewa, nie po to, by zdobyć nowe informacje, ale dlatego, że chciał pomóc im zrozumieć ich sytuację. Bóg przyszedł bardziej po to, by ich wyciągnąć niż wypędzić.

Wyobraźmy sobie, na jak wiele sposobów Bóg mógł zareagować na bunt Adama i Ewy. Gdyby zareagował surowym sądem, mógłby natychmiast wydać wyrok śmierci, przed którym ich ostrzegał (Rdz 2:16-17). Ale w Bożej naturze zawsze leży miłosierdzie, więc zamiast tego przyszedł z jednym pytaniem. Jest to pierwszy przebłysk Bożej łaski po tym, jak ludzkość odwróciła się od Niego. Bóg nie dał im natychmiast tego, na co sprawiedliwie zasłużyli; raczej z ogromnej dobroci dał im to, na co nie zasłużyli: możliwość odpowiedzi i powrotu.

Nikt z nas nie czułby się komfortowo, gdyby najbliższe nam osoby mogły zobaczyć wszystkie nasze najgłębsze myśli i przeszłe zachowania. Możemy ukrywać prawdę przed sobą nawzajem, a może nawet przed samymi sobą. Ale ukrywanie się przed Bogiem jest daremne. Po prostu nie ma sposobu, by się ukryć i nie ma gdzie przerzucić winy.

Nie wolno nam wierzyć w kłamstwo, że Bóg nie dostrzega „małych” grzechów, które ukrywamy przed innymi. On widzi. Ostatecznie On widzi nasze dusze i dokładnie wie, co zrobiliśmy i na czym stoimy. Cudownie, nie musimy udawać, że możemy się ukryć. 

On przychodzi do nas w miłosierdziu, a nie w sądzie, ponieważ „Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony” (J 3:17). 

Czy jesteś obciążony jakimś dręczącym grzechem lub sekretnym wstydem? 

Czy starasz się ukryć przed Bogiem to, co ukrywasz przed innymi? 

Nigdy nie było lepszego czasu, aby przestać się przed Nim ukrywać. Stań w świetle. Odkryj przed Nim to, co nie może pozostać ukryte - aby mógł przykryć to swoją krwią i abyś wiedział, że jesteś zarówno poznany, jak i przebaczony. On jest życzliwym i zbawiającym Bogiem, który pragnie relacji z nami.

Alistair Begg

1 Jana 1 PSZ

 (8) Gdy twierdzimy, że nie grzeszymy, 

sami siebie oszukujemy i rozmijamy się z prawdą. 

(9) Ale gdy wyznajemy swoje grzechy, 

Bóg jako wierny i sprawiedliwy 

przebacza je nam i oczyszcza z wszelkich przewinień. 

(10) Jeśli twierdzimy, że nie zgrzeszyliśmy, 

robimy z Niego kłamcę i nie mamy w sobie Jego słowa.

2:

(1) Dzieci moje, piszę wam o tym, byście unikali grzechu. 

Gdyby jednak ktoś zgrzeszył, mamy kogoś sprawiedliwego - Jezusa Chrystusa, który jest naszym rzecznikiem przed Ojcem. 

(2) On zapłacił karę za nasze grzechy - i nie tylko za nasze, ale i za grzechy całego świata. 

Dogłębna pociecha | Treny 3

BW, Treny/Lamentacje Jeremiasza 3:21-26,49-58

To biorę sobie do serca i w tym moja nadzieja, 

Niewyczerpane są objawy łaski Pana, 

miłosierdzie jego nie ustaje. 

Każdego poranku objawia się na nowo, 

wielka jest wierność twoja. 

Pan jest moim działem, mówi dusza moja, 

dlatego w nim mam nadzieję. 

Dobry jest Pan dla tego, kto mu ufa, 

dla duszy, która go szuka. 

Dobrze jest czekać w milczeniu na zbawienie Pana. 

... 

Moje oko bez przerwy zalewa się łzami, nie ma ulgi, 

Aż Pan z niebios spojrzy i popatrzy. 

To, co widzę, sprawia ból mojej duszy 

z powodu wszystkich córek mojego miasta. 

Nieustannie ścigali mnie niczym ptaka, 

ci, którzy bez powodu są moimi wrogami.

Chcieli zakończyć moje życie w grobie, obrzucili mnie kamieniami. 

Wody wezbrały nad moją głową − pomyślałem: To już koniec.

Wzywałem Twojego imienia, PANIE, z bardzo głębokiego dołu.

Wysłuchałeś mojego głosu: 

Nie zakrywaj swoich uszu przed moimi westchnieniami i krzykiem! 

Zbliżyłeś się do mnie, gdy cię wzywałem. 

Mówiłeś: Nie bój się! 

Ty, Panie, prowadziłeś moją sprawę, wybawiłeś moje życie.

_____________

Wyrażenie Bożej wierności zawarte w tym wersecie jest znane wielu z nas. Jest to rodzaj tekstu, który rutynowo umieszcza się na lustrach lub na ładnych obrazach z morzem i niebem w tle. Możemy więc być przyzwyczajeni do postrzegania tego wersetu w bardzo wygodnym otoczeniu. W rzeczywistości jednak pochodzi on z dość mrocznego miejsca. Gdyby była to muzyka, byłaby w tonacji molowej.

Księga Lamentacji znajduje się w niewygodnym otoczeniu, ponieważ jest refleksją proroka Jeremiasza nad sytuacją ludu Bożego, gdy Jerozolima została zdobyta przez Babilon i uprowadzona do niewoli. Lamentacje są dokładnie tym, co sugeruje ich tytuł: serią wierszy, które wyrażają smutek ludu z powodu tego, co się wydarzyło.

Lamentacje zaczynają się od absolutnego spustoszenia: „Jakże samotne jest miasto, które niegdyś było pełne ludzi!” (Lamentacje 1:1). W obliczu takiej katastrofy często myślimy, że zło pokonało dobro lub że Bóg porzucił grzeszników. Ale w przypadku upadku Jerozolimy nic nie mogło być dalsze od prawdy. Bóg nadal sprawował władzę. To On pozwolił na powstanie mocy Babilonu, aby Jego lud uświadomił sobie swoją grzeszność i potrzebę oraz wołał do Boga w pokucie.

Pan dotknął swój lud „w dniu swego gniewu” (Lamentacje 1:12). Jednak pośród ich głębokiego smutku, przyniósł także głęboko pocieszające słowo. Jego lud mógł zostać poniżony, ale nie został opuszczony. Doświadczyli końca wielu rzeczy: końca pokoju, końca bezpieczeństwa i końca domu. 

Ale dwie rzeczy nigdy nie miały się skończyć: Boża niezachwiana miłość i Boże niezasłużone miłosierdzie. Te były nowe i wystarczające każdego ranka. Ludzie dowiedzieli się o wiele więcej o swoim Bogu w miejscu wygnania niż kiedykolwiek w wygodnym domowym zaciszu.

Rzeczywiście, często w naszych najciemniejszych chwilach wierny charakter Boga świeci dla nas najjaśniej. Kiedy wszystko idzie dobrze, mamy pokusę, by myśleć, że sami sobie poradzimy. Ale w chwilach rozpaczy możemy przylgnąć do Bożej wierności, a w chwilach porażki możemy docenić Jego miłosierdzie.

Pewnego dnia możesz znaleźć się w sytuacji podobnej do tej, w jakiej znaleźli się mieszkańcy splądrowanej Jerozolimy - w sytuacji, w której wszystkie koła odpadły i czujesz się pozbawiony radości. 

Być może znajdujesz się w takim miejscu dzisiaj. W takich chwilach, gdy życie toczy się w tonacji minorowej, potrzebujesz tego głęboko pocieszającego przypomnienia: niezachwiana miłość Pana nigdy nie ustaje. Jego miłosierdzie nigdy nie wyschnie. Jego wierność wobec ciebie nigdy nie zawiedzie. 

W chwilach, gdy wiele straciliśmy, możemy polegać na tym: nigdy nie stracimy Jego miłości i nigdy nie stracimy Jego miłosierdzia.