środa, 4 lutego 2026

Hbr 10:15-18 Koniec ofiar zagrzesznych

 Koniec ofiar zagrzesznych




EKU'18, Hbr 10:15-18

A poświadcza nam to także Duch Święty. 

Następnie bowiem powiedział: 

Takie jest Przymierze, 

które zawrę z nimi

po tych dniach, mówi Pan.

Złożę Moje prawa w ich sercach

i napiszę je na ich umysłach, 

i ich grzechów ani nieprawości 

nie będę już pamiętał. 

Gdzie zaś jest odpuszczenie grzechów, 

tam nie potrzeba już składać za nie ofiary.



PSZ, Hbr 10:15-18

Potwierdza to również Duch Święty, mówiąc:  

„Wkrótce zawrę z nimi nowe przymierze 

—mówi Pan.

Moje prawa włożę w ich serca,

i zapiszę je w ich umysłach. 

I nie będę pamiętał o ich grzechach 

oraz złych czynach”. 

Skoro grzechy zostały już odpuszczone, 

to ofiara za nie jest niepotrzebna.


Jeremiasz 31:31–34 odgrywa ważną rolę w argumentacji autora Listu do Hebrajczyków na rzecz wyższości nowego przymierza nad starym, a tym samym wyższości kapłaństwa Chrystusa nad systemem lewickim. 

Nie jest więc zaskakujące, że w dzisiejszym fragmencie autor Listu do Hebrajczyków powraca do tego tekstu z Księgi Jeremiasza, kończąc swoją argumentację na rzecz doskonałej skuteczności kapłańskiej służby Chrystusa.


W Liście do Hebrajczyków 10:14 czytamy, że ofiara Jezusa udoskonaliła na zawsze tych, którzy właśnie teraz są uświęcani. 

Ten werset stanowi dla nas potężną podstawę pewności, ponieważ jeśli obecnie wzrastamy w łasce, możemy mieć pewność, że wytrwamy do końca. 

Ofiara Jezusa gwarantuje pełne i ostateczne zbawienie wszystkim, którzy obecnie za Nim podążają. 

Jednak rzeczywistość tego doskonałego zbawienia, jak wyjaśnia werset 15, potwierdza również świadectwo Ducha Świętego, który w Jeremiasza 31:31-34 obiecuje, że w nowym przymierzu Bóg nie będzie już pamiętał naszych grzechów. 

Przez proroka Jeremiasza Bóg przepowiedział dzień, w którym grzechy Jego ludu nie będą już brane pod uwagę. 

Z pewnością ci, którzy żyli w czasach starego przymierza Jeremiasza, przed nadejściem przewidzianego przez proroka dnia przebaczenia, korzystali z tego, że Pan nie liczył grzechów swojemu ludowi (zob. Rz 4:6–8). 

Jednak, jak widzieliśmy, ci wierni święci, którzy żyli pod starym przymierzem, cieszyli się przebaczeniem nie na mocy tego konkretnego przymierza, ale dzięki ofierze Chrystusa w nowym przymierzu, która została im przypisana jeszcze przed przyjściem Jezusa i Jego zadośćuczynieniem za grzechy.


Jaki jest dowód na to, że nadszedł dzień przebaczenia, że rozpoczęła się era, w której Bóg nie liczy grzechów swojego ludu? 

Fakt, że Jezus swoją śmiercią za swój lud położył kres systemowi ofiar. Jak twierdzi List do Hebrajczyków 10:18, tam, gdzie nastąpiło przebaczenie, nie ma już ofiary za grzechy. 

Odwracając składnię tego stwierdzenia, możemy zrozumieć logikę autora. Ponieważ nie ma już potrzeby składania ofiar za grzechy, przebaczenie w pełni i ostatecznie przyszło do ludu Bożego. 

Ofiara Chrystusa, złożona raz na zawsze, nigdy nie zostanie powtórzona, ponieważ jej skuteczny charakter oznacza, że nigdy nie będzie potrzeby jej powtarzania. 

W ten sposób wszystko, co było konieczne do zapewnienia przebaczenia i życia wiecznego ludowi Bożemu, zostało osiągnięte. Nie trzeba już nic więcej robić. Nie musimy i nie możemy dodawać nic do doskonałości dzieła Chrystusa.

_________


Zrozumienie, że Chrystus złożył doskonałą ofiarę za grzechy, znacznie zmniejsza presję, jaka na nas spoczywa. Chociaż powinniśmy zawsze starać się być posłuszni Panu, jesteśmy wolni od zmartwień, czy nasze posłuszeństwo, skrucha lub cokolwiek innego jest wystarczająco dobre dla Boga. 

Pokładając ufność w Chrystusie, wiemy, że Bóg przyjmuje nas do grona swojej ukochanej rodziny. Jesteśmy wolni, aby kochać Go i naszych bliźnich.

Do dalszego studiowania

PSALM 32:1–2

DANIEL 9:27

RZYMIAN 5:12–21

KOLOSAN 3:12–14


Brak komentarzy: