Posłuszeństwo Chrystusa
List do Hebrajczyków 10:5–7
Toteż, przychodząc na świat, mówi:
Nie chciałeś ofiar krwawych i darów,
aleś ciało dla mnie przysposobił;
Nie upodobałeś sobie w całopaleniach i ofiarach za grzechy.
Tedy rzekłem:
Oto przychodzę, aby wypełnić wolę twoją,
o Boże, jak napisano o mnie w zwoju księgi.
Jeśli nie będziemy ostrożni, możemy umniejszyć człowieczeństwo Jezusa. Jesteśmy przyzwyczajeni do bronienia boskości Chrystusa i słusznie, ponieważ boskość Chrystusa była często atakowana w historii Kościoła. Jednakże jedynie boski Jezus nie mógłby nas zbawić.
Potrzebujemy człowieka, który by nas zastąpił, ponieważ tylko bezgrzeszny człowiek może ponieść na siebie gniew Boży w miejsce grzesznych ludzi. Nie wolno nam tracić z oczu tego faktu, co mogłoby się zdarzyć, gdybyśmy umniejszali człowieczeństwo Jezusa.
Kontynuując prezentację doskonałej skuteczności zadośćuczynienia Chrystusa, autor Listu do Hebrajczyków argumentuje za koniecznością człowieczeństwa Jezusa. Wyjaśniwszy, że krew byków i kozłów nie może zgładzić grzechu (Hbr 10,4), rozwija tę myśl, zgłębiając kluczowy powód, dla którego krew Jezusa zapewnia prawdziwe zadośćuczynienie, a mianowicie doskonałe posłuszeństwo Jezusa zgodnie z Jego ludzką naturą.
List do Hebrajczyków 10:5–7 cytuje Psalm 40:6–8, w którym Dawid zgłębia, czego Pan naprawdę od nas oczekuje. Jak widzimy, Dawid mówi, że Bóg nie oczekuje ofiar ze zwierząt, lecz tego, by ludzie z radością pełnili Jego wolę.
Musimy uważać, aby nie przeciwstawiać tutaj ofiar pełnieniu woli Bożej, ponieważ prawo – wyraz woli Bożej – nakazywało system ofiarniczy.
Ostatecznym argumentem Dawida jest raczej to, że ofiary nie przynoszą żadnego pożytku, jeśli nie towarzyszy im skruszone serce, które pragnie być posłuszne Panu.
Pismo Święte często posługuje się hiperbolą, wyrażając niezadowolenie Boga z ofiar (np. Jr 6:20), aby podkreślić, że bez właściwego nastawienia serca, składanie ofiar i darów to po prostu chodzenie z duchem czasu.
Oczywiście, nawet najlepsi z nas nie są w stanie wykrzesać z siebie doskonałej postawy serca ani pragnienia posłuszeństwa, które towarzyszyłoby naszemu uwielbieniu.
Najlepsze, co możemy zrobić, dzięki łasce Bożej, to oddawać szczere, choć niedoskonałe uwielbienie i chwałę Bogu.
To jeden z powodów, dla których ofiary Starego Przymierza okazały się ostatecznie nieskuteczne; żaden z czcicieli nie był w stanie wzbudzić w sobie doskonałego pragnienia posłuszeństwa, nie mówiąc już o jego spełnieniu.
Chrystus jednak mógł to uczynić i uczynił to.
Bóg przygotował Mu ciało (Hbr 10,5), a John Owen stwierdza, że „ciało” to skrót od ludzkiej natury naszego Pana. Syn został posłany przez Ojca, aby przyjąć nasze człowieczeństwo w mocy Ducha Świętego, a w swoim życiu i śmierci był posłuszny Ojcu w sposób doskonały, zgodnie z tą naturą (1 P 2:22).
Zatem ofiara, którą złożył z Siebie samego, została złożona w duchu doskonałym i może dokonać naszego zbawienia.
________________
Czasami głębokie prawdy teologii chrześcijańskiej, takie jak wcielenie i dwoista natura Chrystusa, są uważane za ezoteryczne i pozbawione praktycznej wartości. Jednakże doktryna chrześcijańska jest niezwykle praktyczna.
Poznając prawdy naszej wiary, poznajemy plan zbawienia, a nic nie może być bardziej praktyczne niż wiedza o tym, jak zostaliśmy zbawieni i co było potrzebne, aby nabyć nasze odkupienie. Zatem, co robisz, aby pogłębiać swoje zrozumienie teologii chrześcijańskiej?
Do dalszej nauki
Izajasza 7:14
Ewangelia Mateusza 3:13–17
Ewangelia Łukasza 1:26–38
List do Galatów 4:1–7
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz