021725 Czcij ojca swego i matkę…

 

TLB, Ef 6:1-3

Dzieci, bądźcie posłuszne swoim rodzicom; 

jest to słuszne, ponieważ Bóg dał im władzę nad wami. 

Czcij ojca swego i matkę swoją. 

Jest to pierwsze z Dziesięciu Przykazań Bożych, które kończy się obietnicą. 

Oto obietnica: jeśli będziesz szanował ojca i matkę, twoje życie będzie długie i pełne błogosławieństw.

Przy dwóch okazjach, gdy Paweł podaje swoim czytelnikom długą listę brzydkich owoców bezbożności, w samym środku znajdujemy jedno małe wyrażenie: „nieposłuszni rodzicom” (Rzymian 1:30; 2 Tymoteusza 3:2). 

Z drugiej strony, kiedy czytamy historię kościoła, odkrywamy, że w czasach duchowego przebudzenia następowała praktyczna pobożność - w tym poddanie się dzieci bogobojnemu autorytetowi rodziców.

Posłuszeństwo dzieci wobec rodziców nie jest jedynie sugestią, ale obowiązkiem. Pismo Święte naucza, że takie posłuszeństwo jest właściwe zgodnie z naturalnym porządkiem Bożego stworzenia, zgodnie z Jego prawem oraz jako odpowiedź na ewangelię. 

Rodzice nie powinni bać się wzywać do posłuszeństwa oraz je pochwalać. Ale Paweł nie tylko mówi, że posłuszeństwo jest słuszne; mówi także, że jest ono nagradzane. 

W Panu Jezusie jest błogosławieństwo, które towarzyszy zwracaniu uwagi na Boże przykazania i obietnice. A kiedy relacje rodzic-dziecko są naznaczone miłością, zaufaniem i posłuszeństwem - nie tylko tworzymy zdrowych ludzi; tworzymy zdrowe, zgrane (spójne) społeczeństwo.

Rodzice, którzy chcą doprowadzić do takiego posłuszeństwa, powinni pamiętać o pięciu ważnych prawdach, których Biblia uczy o naszych dzieciach:

1. „Dzieci są dziedzictwem Pana” (Psalm 127:3). Są darem i błogosławieństwem. Myślenie o naszych dzieciach powinno wywoływać wdzięczność wobec Dawcy tych dzieci.

2. Nie jesteśmy właścicielami naszych dzieci; one należą do Boga. Są nam „wypożyczone” na określony czas.

3. Dzieci są zepsute od poczęcia, są grzeszne i nie zasługują na życie wieczne - podobnie jak my wszyscy (Ps 58:3; Rz 3:23).

4. Ponieważ dzieci są grzeszne, potrzebują Bożych przykazań (i kogoś kto przypilnuje dyscyplinę). Jako rodzice jesteśmy odpowiedzialni za nauczanie ich Bożego prawa od najwcześniejszych dni. To nie my, ale Boże słowo powinno być najwyższym autorytetem w ich życiu.

5. Nasze dzieci mogą być zbawione tylko dzięki łasce. Dlatego też musimy uczyć je, by szukały ratunku, zbawienia wyłącznie w Jezusie.

Wielu z nas żyje w kulturze, w której te prawdy są ze sobą sprzeczne. 

- Z jednej strony dzieci są postrzegane jako z natury dobre, a ich edukacja, zdrowie lub szczęście są uważane za najwyższe dobro. 

- Z drugiej strony, są one często przedmiotem żartów lub skarg. Czasami nawet w samym kościele brakuje jasnych, biblijnych stanowisk na temat rodzicielstwa. 

Ale oto, co mówi Bóg: dzieci dorastające w domu mają być posłuszne swoim rodzicom; rodzice mają wychowywać swoje dzieci tak, aby znały Boże prawo i Bożą łaskę. 

Jeśli chcemy wychować w naszych domach i kościołach pokolenie, które będzie bardziej pobożne i gorliwe niż nasze - dobrze zrobimy, wychowując nasze dzieci w kontekście Bożej prawdy. 

Czasami auta mają z tyłu naklejkę z ostrzeżeniem: uwaga dziecko na pokładzie! W kościołach również powinny istnieć takie znaczki. Nie chodzi o to, żeby nas straszyć przed dziećmi, ale zwrócić na nie szczególną uwagę.

Zastanów się więc, jak powinno wyglądać twoje przyczynianie się do duchowego zdrowia następnego pokolenia?

SNP, Prz 2:1-22: 

1 Jeśli posłuchasz, mój synu, moich słów 

i zachowasz przy sobie przykazania, 

2 nadstawiając swoje ucho na mądrość, 

nakłaniając swe serce do badania;

3 jeśli zechcesz zawezwać rozum 

i ku rozsądkowi skierujesz swój głos; 

4 jeśli będziesz ich szukał jak srebra 

i poszukiwał jak skarbów ukrytych, 

5 wtedy pojmiesz sens bojaźni PANA 

i dojdziesz do poznania Boga. 

6 Ponieważ to PAN daje mądrość, 

od Niego pochodzi poznanie i zrozumienie,

7 On zachowuje zwycięstwo dla prawych, 

niczym tarczą osłania nienagannych, 

8 chcąc w ten sposób chronić ścieżki prawa 

i zabezpieczyć drogę swoich wiernych. 

9 Wtedy też zrozumiesz, 

na czym polega 

sprawiedliwość i sąd 

oraz prawość — 

i pojmiesz każdy dobry szlak, 

10 ponieważ w twoje serce wstąpi mądrość 

i poznanie będzie miłe twojej duszy, 

11 rozwaga będzie czuwać nad tobą, 

a myślenie będzie ciebie chronić. 

12 To cię będzie strzec od niegodziwej drogi 

i od ludzi mówiących przewrotnie, 

13 od tych, którzy porzucają ścieżki prawa, 

aby chodzić drogami ciemności; 

14 od tych, którzy lubią popełniać 

niegodziwość, 

rozmiłowanych w tym, co złe i przewrotne; 

15 od ludzi, których ścieżki są kręte, 

od rozbitków przez swe własne czyny.

16 To cię będzie strzec również od cudzej kobiety, 

od obcej, której łatwo przychodzą 

piękne słowa, 

17 która porzuciła towarzysza młodości 

i zapomniała o przymierzu ze swym 

Bogiem — 

18 bo jej dom chyli się ku śmierci, 

na jej szlakach czyhają duchy zmarłych. 

19 Żaden z jej gości od niej nie powraca, 

nie dociera już na ścieżki życia. 

20 Chodzi o to, byś podążał drogą dobrych 

i strzegł ścieżek ludzi sprawiedliwych. 

21 W ziemi bowiem zamieszkają prawi 

i pozostaną w niej ludzie nienaganni. 

22 Bezbożni natomiast będą wytępieni, 

a niewiernych wykorzenią z ziemi.

61. Szanując rodziców - szanujesz Boga

Czcij ojca swego i matkę swoją.

Księga Wyjścia 20:12

Piąte przykazanie jest jednocześnie prostą instrukcją i niezbędnym elementem dobrobytu całych społeczeństw. Kiedy Bóg daje przykazanie "Czcij ojca swego i matkę swoją", ustanawia plan utrzymania stabilności rodzin, społeczności i narodów.

Co to znaczy szanować swoich rodziców? 

Słowo "cześć" niesie ze sobą pojęcie wagi i ciężaru (a tym samym znaczenia); dzieci powinny odczuwać wagę szacunku dla swoich rodziców. (przeciwieństwo lekce-ważenia) 

Rodzicom należy się taki szacunek, ponieważ to Bóg umieścił ich w swoich rolach, a sprawowanie takiej roli jest warte swojej wagi w okazywanej czci. 

Chociaż mowa tu o dzieciach, Biblia ma również wiele do powiedzenia na temat rodzicielstwa, które oddaje cześć Bogu (zob. Efezjan 6:4; Kolosan 3:21).

W jaki sposób dziecko okazuje ten szacunek? Na kilka sposobów. 

Po pierwsze, dziecko powinno okazywać rodzicom praktyczny szacunek. Może to być tak proste, jak mówienie dobrze o naszych rodzicach, okazywanie im uprzejmości, patrzenie im w oczy i zwracanie się do nich z należytym szacunkiem. 

Po drugie, wiąże się to z prawdziwą miłością; powinny istnieć szczere wyrazy uczucia między rodzicami a ich dziećmi. 

Po trzecie, o ile nie wiąże się to z nieposłuszeństwem wobec Boga, dziecko powinno być posłuszne temu, co mówią jego mama i tata. Takie oczekiwanie można znaleźć w całej Księdze Przysłów: "Słuchaj, synu, pouczenia ojca twego i nie porzucaj nauki matki twojej" (Przysłów 1:8). 

Po czwarte, dziecko powinno poddawać się dyscyplinie rodziców. Wszyscy dobrzy rodzice dyscyplinują swoje dzieci (choć nie wolno tego robić w gniewie, mściwie lub nieproporcjonalnie), a dzieci powinny ufać, że taka dyscyplina służy ich dobru (Hebrajczyków 12:5-11).

W starożytnym Izraelu szacunek dla rodziców był ceniony tak wysoko, że ci, którzy rażąco lub uporczywie go lekceważyli, podlegali karze śmierci (Pwt 21:18-21). Skąd tak znaczące konsekwencje? Ponieważ dom stanowi ważny poligon szkoleniowy, którego sukces wpływa na to, jak dziecko będzie odnosić się do wszelkiego rodzaju autorytetów. 

Nigdy nie unikniemy kwestii autorytetu w naszym życiu. Istnieją autorytety polityczne, które powinniśmy szanować (List do Rzymian 13:1-7), autorytety duchowe, (List do Hebrajczyków 13:17; 1 List do Tesaloniczan 5:12), a także osoby w podeszłym wieku, które powinniśmy szanować (Księga Kapłańska 19:32). 

Co najważniejsze, gdy dzieci uczą się szanować swoich rodziców, nawet pomimo ich wielu niedoskonałości, uczą się, co to znaczy szanować naszego doskonałego niebiańskiego Ojca. Szacunek dla rodziców jest integralną częścią szacunku dla Boga. Ponieważ ich autorytet jest nadany przez Boga, oddawanie im czci oznacza oddawanie czci samemu Bogu.

Tak więc, jeśli jesteś rodzicem z dziećmi w domu - nie jest wyrazem miłości (choć bywa to łatwiejsze) nie nalegać, by twoje dzieci cię szanowały. 

A jeśli jesteś osobą dorosłą, której rodzice wciąż żyją, okazanie im należnej czci jest kwestią posłuszeństwa Bogu. To nie powinno zależeć od tego, jak dobrze cię wychowali, ale zgodnie z pozycją, jaką nadał im Bóg. 

Szanując ich, będziesz Mu się podobać i pokażesz ludziom wokół siebie, że nadany przez Boga autorytet, sprawowany w pobożny sposób, jest błogosławieństwem dla wszystkich.

PSZ, Ef 6:1-4

Teraz kilka słów do was, dzieci: Bądźcie posłuszne rodzicom ze względu na Pana—bo tak należy postępować. „Szanuj rodziców, żeby ci się dobrze powodziło i abyś długo żył na ziemi!”—to pierwsze z dziesięciu przykazań, które zawiera obietnicę.  Ojcowie, nie drażnijcie / rozgoryczajcie dzieci, ale wychowujcie je stosując dyscyplinę i nauczając je tego, co się podoba Panu.