61. Szanując rodziców - szanujesz Boga

Czcij ojca swego i matkę swoją.

Księga Wyjścia 20:12

Piąte przykazanie jest jednocześnie prostą instrukcją i niezbędnym elementem dobrobytu całych społeczeństw. Kiedy Bóg daje przykazanie "Czcij ojca swego i matkę swoją", ustanawia plan utrzymania stabilności rodzin, społeczności i narodów.

Co to znaczy szanować swoich rodziców? 

Słowo "cześć" niesie ze sobą pojęcie wagi i ciężaru (a tym samym znaczenia); dzieci powinny odczuwać wagę szacunku dla swoich rodziców. (przeciwieństwo lekce-ważenia) 

Rodzicom należy się taki szacunek, ponieważ to Bóg umieścił ich w swoich rolach, a sprawowanie takiej roli jest warte swojej wagi w okazywanej czci. 

Chociaż mowa tu o dzieciach, Biblia ma również wiele do powiedzenia na temat rodzicielstwa, które oddaje cześć Bogu (zob. Efezjan 6:4; Kolosan 3:21).

W jaki sposób dziecko okazuje ten szacunek? Na kilka sposobów. 

Po pierwsze, dziecko powinno okazywać rodzicom praktyczny szacunek. Może to być tak proste, jak mówienie dobrze o naszych rodzicach, okazywanie im uprzejmości, patrzenie im w oczy i zwracanie się do nich z należytym szacunkiem. 

Po drugie, wiąże się to z prawdziwą miłością; powinny istnieć szczere wyrazy uczucia między rodzicami a ich dziećmi. 

Po trzecie, o ile nie wiąże się to z nieposłuszeństwem wobec Boga, dziecko powinno być posłuszne temu, co mówią jego mama i tata. Takie oczekiwanie można znaleźć w całej Księdze Przysłów: "Słuchaj, synu, pouczenia ojca twego i nie porzucaj nauki matki twojej" (Przysłów 1:8). 

Po czwarte, dziecko powinno poddawać się dyscyplinie rodziców. Wszyscy dobrzy rodzice dyscyplinują swoje dzieci (choć nie wolno tego robić w gniewie, mściwie lub nieproporcjonalnie), a dzieci powinny ufać, że taka dyscyplina służy ich dobru (Hebrajczyków 12:5-11).

W starożytnym Izraelu szacunek dla rodziców był ceniony tak wysoko, że ci, którzy rażąco lub uporczywie go lekceważyli, podlegali karze śmierci (Pwt 21:18-21). Skąd tak znaczące konsekwencje? Ponieważ dom stanowi ważny poligon szkoleniowy, którego sukces wpływa na to, jak dziecko będzie odnosić się do wszelkiego rodzaju autorytetów. 

Nigdy nie unikniemy kwestii autorytetu w naszym życiu. Istnieją autorytety polityczne, które powinniśmy szanować (List do Rzymian 13:1-7), autorytety duchowe, (List do Hebrajczyków 13:17; 1 List do Tesaloniczan 5:12), a także osoby w podeszłym wieku, które powinniśmy szanować (Księga Kapłańska 19:32). 

Co najważniejsze, gdy dzieci uczą się szanować swoich rodziców, nawet pomimo ich wielu niedoskonałości, uczą się, co to znaczy szanować naszego doskonałego niebiańskiego Ojca. Szacunek dla rodziców jest integralną częścią szacunku dla Boga. Ponieważ ich autorytet jest nadany przez Boga, oddawanie im czci oznacza oddawanie czci samemu Bogu.

Tak więc, jeśli jesteś rodzicem z dziećmi w domu - nie jest wyrazem miłości (choć bywa to łatwiejsze) nie nalegać, by twoje dzieci cię szanowały. 

A jeśli jesteś osobą dorosłą, której rodzice wciąż żyją, okazanie im należnej czci jest kwestią posłuszeństwa Bogu. To nie powinno zależeć od tego, jak dobrze cię wychowali, ale zgodnie z pozycją, jaką nadał im Bóg. 

Szanując ich, będziesz Mu się podobać i pokażesz ludziom wokół siebie, że nadany przez Boga autorytet, sprawowany w pobożny sposób, jest błogosławieństwem dla wszystkich.

PSZ, Ef 6:1-4

Teraz kilka słów do was, dzieci: Bądźcie posłuszne rodzicom ze względu na Pana—bo tak należy postępować. „Szanuj rodziców, żeby ci się dobrze powodziło i abyś długo żył na ziemi!”—to pierwsze z dziesięciu przykazań, które zawiera obietnicę.  Ojcowie, nie drażnijcie / rozgoryczajcie dzieci, ale wychowujcie je stosując dyscyplinę i nauczając je tego, co się podoba Panu.

A.Begg 9 lipca Słowo do ojców

 A.Begg 9 lipca

Słowo do ojców

"Ojcowie, nie pobudzajcie dzieci waszych do gniewu, 

ale je wychowujcie w karności i nauce Pańskiej". Efezjan 6:4

W społeczeństwie rzymskim władza ojca była niepodważalna. Jak napisał William Barclay: "Rzymski ojciec miał absolutną władzę nad swoją rodziną ... Mógł związać lub pobić swojego syna; mógł sprzedać go w niewolę; a nawet miał go pozbawić życia ... Jeśli kiedykolwiek ludzie wiedzieli, czym jest dyscyplina rodzicielska, to Rzymianie ją znali".

Zauważmy zatem, że Paweł nie wzywa tutaj po prostu do sprawowania władzy rodzicielskiej. Raczej zarówno zakłada jej słuszność, jak i ją łagodzi. Jego pouczenie jest najpierw negatywne: "Nie prowokujcie swoich dzieci do gniewu". Zachęca ojców do powściągliwości w dyscyplinowaniu swoich dzieci, by nie wyrządzili im więcej szkody niż pożytku, drażniąc je lub powodując ich zniechęcenie, urazę lub złość.

Jak możemy sprowokować nasze dzieci do gniewu? 

Przez egoizm, surowość, niekonsekwencję, nierozsądek, faworyzowanie, zrzędzenie, szukanie winnych, niedocenianie postępów... Jednak taka przytłaczająca lista nie powinna nas zniechęcać; zamiast tego powinna nam przypominać, że ta odpowiedzialność jest całkowicie wykraczająca poza nas, ale nie poza Bożą łaskę.

A jednak instrukcja Pawła jest nie tylko negatywna, ale także pozytywna. Czasownik "wychowywać" może również oznaczać "odżywiać". Jest w tym coś ogrodniczego - przypomnienie nie tylko o tym, że mamy wychowywać nasze dzieci z czułością, ale także o tym, że nie jest to chwilowe zadanie, ale raczej wieloletnia podróż. Jednocześnie to odżywianie obejmuje "dyscyplinę" - mianowicie dyscyplinę Pisma Świętego, dzięki której sam ojciec upodabnia się do obrazu Chrystusa - oraz "nauczanie", które obejmuje delikatne wprowadzanie Słowa Bożego do umysłów naszych dzieci, tak aby ich charakter został rzeczywiście przekształcony.

Jeśli jesteś rodzicem, jak możesz wykonać takie zadanie? To wymaga łaski. Wymaga również cierpliwości. Mówiąc językiem giełdowym, rodzicielstwo to nie “day trading” (inwestycja dnia), ale długoterminowe inwestowanie. 

To niesamowite, jak okropny czterolatek, który jest nieustannie traktowany z Bożą miłością i dyscypliną, może stać się troskliwym i kochającym młodym dorosłym w wieku kilkunastu lat. 

Jeśli więc nie jesteś rodzicem, módl się za tych, którzy nimi są. Oni tego potrzebują! 

A jeśli jesteś rodzicem, zastanów się nad swoim własnym podejściem. 

-W jaki sposób ustanawiasz autorytet rodzicielski w domu? 

-W jaki sposób jesteś najbardziej narażony na prowokowanie swoich dzieci? 

-W jaki sposób pouczasz swoje dzieci o Słowie Bożym i jak widzisz kształtowanie własnego charakteru na podobieństwo Chrystusa poprzez doświadczenie rodzicielstwa? 

We wszystkim tym pamiętaj, że rodzicielstwo jest aktem łaski. Mamy wiernie wypełniać nasze obowiązki. Ale zostaniesz zdruzgotnay, jeśli nie będziesz pamiętał, że łaska jest wystarczająca, by przezwyciężyć każdy błąd - to prawda, która będzie cię budować i trzymać na kolanach!

Powtórzonego Prawa 6:1-15

lit

(1) Oto przykazanie, ustawy i prawa, których PAN, wasz Bóg, polecił was uczyć. Ich macie przestrzegać w ziemi, do której przeprawiacie się, by ją posiąść. 

(2) Dzięki przestrzeganiu wszystkich Jego ustaw i przykazań, które nadaję tobie, twoim synom i wnukom po wszystkie dni życia, masz żyć w bojaźni PANA, swojego Boga. One zapewnią ci długie życie. 

(3) Słuchaj ich, Izraelu, i dopilnuj ich stosowania, aby ci się dobrze wiodło i abyście stali się bardzo liczni — jak zapowiedział PAN, Bóg twojego ojca — w ziemi opływającej w mleko i miód. 

(4) Słuchaj, Izraelu! PAN jest naszym Bogiem, PAN jeden! 

(5) Kochaj więc PANA, swojego Boga, całym swoim sercem, całą swoją duszą i ze wszystkich swych sił. 

(6) Niech te słowa, które ja ci dziś przykazuję, będą w twoim sercu. 

(7) Wpajaj je swoim dzieciom, mów o nich, gdy jesteś w domu, gdy odbywasz podróż, przed snem i kiedy wstajesz. 

(8) Przywiąż je sobie jako znak do ręki i niech ci one będą przepaską na czole. 

(9) Wypisz je też na odrzwiach swego domu i na swoich bramach. 

(10) Gdy PAN, twój Bóg, wprowadzi cię do ziemi, co do której przysiągł twoim ojcom — Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi — że tobie ją da, że da ci miasta wielkie i piękne, których nie budowałeś, (11) domy pełne wszelkich dóbr, których nie wyposażałeś, cysterny, których nie wykuwałeś, winnice i gaje oliwne, których nie sadziłeś, a jednak będziesz jadł z nich do syta, (12) to uważaj, abyś nie zapomniał o PANU, który wyprowadził cię z ziemi egipskiej, z domu niewoli. 

(13) Będziesz żył w bojaźni wobec PANA, twojego Boga, będziesz Mu służył i na Jego imię przysięgał. 

(14) Nie pójdziecie za innymi bogami, za bóstwami ludów, które was otaczają. 

(15) PAN, twój Bóg, który przebywa wśród was, jest bowiem Bogiem zazdrosnym. Niech nie zapłonie gniew PANA, twojego Boga, przeciw tobie, by nie wytępił cię On z powierzchni ziemi.

Begg 9 czerwca Układanie puzzli

 Begg 9 czerwca

Układanie puzzli

"Badacie Pisma, ponieważ sądzicie, że w nich macie życie wieczne; 

a one przecież składają świadectwo o Mnie, 

wy zaś nie chcecie przyjść do Mnie, aby mieć życie". 

Jana 5:39-40

Pewnego Bożego Narodzenia nasza rodzina postanowiła, że staniemy się fanami puzzli. Ustawiliśmy stół, kupiliśmy największą układankę, jaką udało nam się znaleźć i rozłożyliśmy wszystkie jej elementy. Niestety, nasz entuzjazm szybko okazał się niewystarczający. Od czasu do czasu któreś z nas podchodziło do stołu, brało kilka elementów, nie potrafiło ich ułożyć, a potem poddawało się i odchodziło.

Jest całkiem możliwe, że tak samo ty, jak i ja, możemy studiować Biblię tak, jakbyśmy zbierali fragmenty układanki, nie potrafiąc ich poskładać i nigdy nie widząc przed sobą wspaniałego obrazu. Innymi słowy, jak ujmuje to Księga Hebrajczyków, możemy studiować Biblię i odkryć, że "nie ma ona dla nas żadnej wartości", ponieważ "nie połączyliśmy jej przesłania z wiarą" (Hebrajczyków 4:2). 

Możemy być skrupulatni w studiowaniu Biblii i zdyscyplinowani w jej zapamiętywaniu, a mimo to cały czas odmawiać uznania ostatecznego autorytetu Mesjasza, o którym czytamy. Do takich ludzi Jezus kieruje wyzywające słowa: "Nie mieszka w was słowo [Boże], bo nie wierzycie temu, którego On posłał" (Jana 5:38).

Myśl o tym, że nawet gdy ludzie potrafią rozważać Słowo Boże, a mimo to mogą odmówić przyjścia do Jezusa, Dawcy i Obrońcy życia - jest wstrząsająca. Z natury - trzymamy palce w uszach, by uciszyć głos Boga. Pismo Święte mówi nam, że z natury "nikt nie szuka Boga" (Rzymian 3:11).

Jak pisze jeden z autorów, chociaż "nie ma życia w samych Pismach... jeśli podążymy za tym, dokąd one prowadzą, doprowadzą nas one do Niego, a więc znajdujemy życie nie w Pismach, ale w Nim poprzez nie." [G. Campbell Morgan] Słowo Boże w Piśmie Świętym i Słowo Boże wcielone - są ze sobą powiązane, a Duch Święty przynosi ludziom Słowo Boże, aby mogli poznać i zanurzyć się w Chrystusie.

-Czy nosisz w swoim umyśle fragmenty Biblii, nie składając ich razem? 

-Czy zdarzyło ci się  stanąć z tyłu, aby zobaczyć piękny obraz Jezusa z wyciągniętymi ramionami, gotowego zbawić tych, którzy przyjdą do Niego w pokucie i wierze? 

-Czy połączysz swoją wiedzę o Słowie Bożym z prawdziwą wiarą, aby uniknąć pułapki, jaką jest posiadanie dużej wiedzy o Słowie bez poznania Słowa? 

-Czy przychodzisz do Słowa Bożego każdego dnia, oczekując spotkania z Jezusem, gdy Jego Duch będzie działał przez Jego Słowo? 

-Bądźmy tymi, którzy powtarzają słowa proroka Samuela, gdy otwieramy Słowo Boże: "Mów, bo sługa twój słucha" (1 Samuela 3:10).

2 Tymoteusza 3 sz:

Poza tym wiedz, Tymoteuszu, że w czasach ostatecznych będzie bardzo trudno. 

Ludzie staną się okropni: będą kochać tylko siebie i swoje pieniądze, będą pyszałkowaci i zarozumiali, przeklinający Boga, nieposłuszni rodzicom, niewdzięczni, bezbożni, nieczuli i nieustępliwi, kłamliwi, nieopanowani, wręcz dzicy i niechętni do czynienia dobra, pełni zdrady i porywczości, próżni, ceniący bardziej przyjemności niż Boga. Będą wyglądać na pobożnych, ale odrzucą moc do pobożnego życia. Takich ludzi strzeż się jak ognia. 

Oni należą bowiem do tych, którzy podstępnie wślizgują się do cudzych domów. Mamią oddane grzechowi i pożądliwościom kobiety, które ciągle szukają nowych nauk, a nigdy nie mogą poznać prawdy. 

Tak jak niegdyś Jannes i Jambres sprzeciwili się Mojżeszowi, tak ci nauczyciele sprzeciwiają się prawdzie. Mają spaczony umysł i nie ma w nich prawdziwej wiary. Ale nie będą długo tak działać. Ich uparta głupota wyjdzie na jaw, jak to było z Jannesem i Jambresem. 

Natomiast ty, mój drogi, poszedłeś śladem mojego nauczania, mojego stylu życia, celu, wiary, cierpliwości, miłości, wytrwałości, śladem moich prześladowań i cierpień, jakich doznałem w Antiochii, Ikonium i Listrze. 

Przeszedłem wiele, a ze wszystkiego Pan mnie wyprowadził. Bo wszyscy, którzy chcą podobać się Chrystusowi, będą cierpieć prześladowania. A grzesznicy i oszuści staną się jeszcze bardziej natarczywi, zwodząc innych i pogrążając siebie samych. 

Ty jednak wytrwale trzymaj się tego, czego się nauczyłeś i w czym się upewniłeś. Wiesz bowiem, kto cię nauczył. Bo już od dziecka poznawałeś Pismo Święte, dające mądrość do przyjęcia zbawienia przez zaufanie Chrystusowi. 

Całe to Pismo zostało natchnione przez Boga, więc jest pomocne do nauczania prawdy, do karcenia, korygowania błędów i rozwijania prawego życia, tak by oddany Bogu człowiek był w pełni przygotowany do służenia Mu, zdolny do wykonania każdego dobrego zadania.