129 Masz pasterza.

(Gdy uczniowie wrócili z powierzonej im misji) Jezus zaproponował: 

- Zostawmy na jakiś czas tłumy i odpocznijmy. Tak wielu bowiem otaczało ich ludzi, że nie mieli nawet czasu na posiłek. Wyruszyli więc łodzią w poszukiwaniu jakiegoś ustronnego miejsca. Jednak niektórzy z obecnych widzieli, jak odpływają, i pobiegli wzdłuż brzegu, żeby ich spotkać tam, gdzie dopłyną. 

Wychodząc więc z łodzi, zastał Jezus tłum tak samo liczny jak zawsze. 

Żal mu się zrobiło tych wszystkich ludzi. 

Byli bowiem jak owce bez pasterza. 

Tam nauczał ich wielu ważnych prawd. 

Marka 6:32-34

Jezus miał zwyczaj od czasu do czasu oddalać się, aby odpocząć, odświeżyć się i porozmawiać ze swoim niebiańskim Ojcem. Zachęcał również swoich uczniów do podjęcia tej samej praktyki w Ewangelii Marka 6, po tym, jak napracowali się wykonując swoją posługę, mówiąc im: „Odejdźcie sami na miejsce pustynne i odpocznijcie nieco” (Mk 6:31). 

Jednak przy tej okazji, gdy tylko Jezus i uczniowie dotarli do celu, aby odpocząć, zgromadził się wielki tłum. Jeśli ten tłum niekoniecznie był niechciany, to z pewnością był nieproszony. Możliwość odpoczynku przepadła. 

Ale czy Jezus zareagował frustracją, postrzegając tych ludzi jako intruzów? Nie. Zamiast tego „zlitował się nad nimi”. Dosłownie, jak ujmuje to greka, Jego wnętrzności były poruszone. My byśmy powiedzieli, że nasz żołądek się skręcił, albo że ścisnęło nas w dołku..

Ten tłum poruszył Jezusa do głębi. Dlaczego? „Ponieważ byli jak owce bez pasterza”. Rzeczywiście, mogli dosłownie wyglądać jak owce: tysiące ludzi w jasnych ubraniach z Bliskiego Wschodu, rozproszonych na tle krajobrazu. 

Ale, co ważniejsze, każdy z osobna potrzebował pasterza dla swojej duszy. Potrzebowali pomocy w bezpiecznym przejściu przez życie i bezpiecznym przejściu przez śmierć. 

Jezus przyszedł, aby być tym Pasterzem, szukającym zagubionych owiec - szukającym ciebie i mnie.

Jezus kontynuował karmienie tłumu, fizycznie i duchowo, udowadniając, że jest Pasterzem, który prowadzi nas na zielone pastwiska, nad spokojne wody i odnawia nasze dusze (Psalm 23: 1-3). Oto Król zapraszający ludzi do swojego królestwa, Pasterz zaganiający owce do swojej owczarni. 

Tam, gdzie uczniowie mówili: Odpraw ich, Jezus mówił: Posadźcie ich (Mk 6:36, 39). To właśnie Jezus robi dla nas: Widzi nas, głodnych i spragnionych, błądzących i zagubionych, i przyjmuje nas, nawet za cenę własnego życia. Gdzie indziej możemy znaleźć tak prawdziwą miłość?

Dziś postrzegaj prowadzenie swojego Pasterza nie jako narzucanie ci życia, ale jako akt łaski wobec ciebie. 

Jeśli jesteś zdezorientowany co do swojej drogi, zaufaj Mu, że poprowadzi cię w tym życiu i w następnym. 

Kiedy zmagasz się z miłością do innych, poproś Go, aby dał ci swoje serce współczucia dla innych zagubionych owiec potrzebujących niebiańskiego Pasterza. Chrześcijaninie, masz Pasterza.

Psalm 23 (Adamczyk)

Jahwe Bóg moim jest Pasterzem

Niczego więc nie braknie mi.

Łąki zielone mam i świeże,

Wodę źródlaną mogę pić,

Więc orzeźwiony wypoczywam

I jego Imię mogę czcić.

Gdybym w dolinie mroków chodził,

Gdzie czyha zło – nie zlęknę się.

Pasterską laską mi przewodzi

I to niezmiernie cieszy mnie!

„On mi obficie stół zastawia,

Dzielę z Nim kielich, wróg to wie!

Namaścił głowę mą olejem

I wszelką dobroć w serce wlał,

Abym się cieszył przywilejem

I w Jego łasce, przy Nim stał.

Zatem zamieszkam w Jego Domu,

Bym jeszcze więcej dobra miał.

Begg 20 kwietnia Suwerenny Pan, Łagodny Pasterz

 Begg 20 kwietnia

Suwerenny Pan, Łagodny Pasterz

    “Oto Wszechmocny, Jahwe przychodzi w mocy, jego ramię włada. 

Oto ci, których sobie zarobił, są z nimi, a ci, których wypracował, są przed nim. 

Jak pasterz będzie pasł swoją trzodę, do swojego naręcza zbierze jagnięta i na swoim łonie będzie je nosił, a kotne będzie prowadził ostrożnie.” 

Izajasza 40:10-11 bw

Stany Zjednoczone Ameryki (i nie tylko) nigdy nie przepadały za władcami i ich suwerennością. Wolą kogoś, na kogo można głosować i wybrać na stanowisko a w razie potrzeby - przegłosować i odwołać.. kiedy tylko zechcemy! Szczerze mówiąc, często dotyczy to również naszego podejścia do Boga. 

Wolimy kontrolować, niż być kontrolowani.

Bóg jednak nie może być sterowany ani przerabiany według naszego wyobrażenia. Jest On suwerennym Panem, którego istnienie doskonale kontrastuje z naszą ludzką słabością i skończonością. Jesteśmy jak trawa i wiosenne kwiaty, które więdną i opadają. Inaczej jest z Bogiem, który rządzi i panuje nad wszystkim przez całą wieczność. Nawet Jego słowo trwa na wieki (Izajasza 40:6-8).

W swojej suwerenności Bóg dokonał niesamowitego podboju: zwycięstwa nad grzechem i śmiercią. W swojej ogromnej mądrości, On, Prawodawca, przyszedł w osobie Jezusa, poddał się i wypełnił prawo, które sam ustanowił, a następnie umarł w miejscu grzeszników, aby zapłacić nasz dług i dać nam życie wieczne. 

Jak głosił Piotr, "Bóg jednak wyrwał Go ze szponów śmierci i ożywił, gdyż śmierć nie mogła Go pokonać”. (Dz 2:24 sz). To jest Jego zwycięstwo.

Bóg jest suwerennym Panem, ale jest również naszym łagodnym Pasterzem. Nie przychodzi do swojego ludu jak jakiś wielki generał na pole bitwy, ale trzyma swoją trzodę blisko siebie, prowadząc ją ze szczególnym wyczuciem. 

Ci, którzy kiedyś byli pogrążeni w smutku, wyobcowani, winni i żyli w strachu przed śmiercią, teraz zostali uwolnieni. Zwycięsko oświadcza: "..zachowywałem ich w twoim imieniu. Strzegłem tych, których mi dałeś, i żaden z nich nie zginął.." (Jan 17:12 ubg).

Możemy cieszyć się z suwerenności Boga, ponieważ jest On zarówno potężny, jak i łagodny. Jest Pasterzem, który stara się przyprowadzić zagubionych i wypełnić swoją misję. Kiedy wykonuje swoją pracę, Jego głos przemawia i.. głusi słyszą, Jego światło świeci i.. niewidomi widzą. Zostaliśmy zgromadzeni przy sercu tego łagodnego Pasterza i możemy być pewni, że ten świat rzeczywiście należy do naszego suwerennego Ojca.

Jednym z wyzwań w życiu chrześcijańskim jest posiadanie odpowiednio wielkiego obrazu Boga: znać Go zarówno jako "Pana Boga", który "przychodzi z mocą" i przed którym stajemy ze czcią, jak i jako Tego, który "będzie strzegł swojej trzody jak pasterz" i którego naśladujemy w intymnej przyjaźni. 

Pan Jezus jest zarówno Lwem, jak i Barankiem (Obj. 5:5-6). 

- Który obraz jest dla ciebie najtrudniejszy do zapamiętania i prowadzenia życia na jego podstawie? 

- Pamiętaj o obu, a będziesz Mu posłuszny i będziesz się Nim cieszyć, zarówno jako swoim Suwerenem, jak i Pasterzem.

      

Ezechiela 34:11-24 ubg

(11) Tak bowiem mówi Pan BÓG: 

Oto ja sam będę szukać moich owiec i o nie pytać. 

(12) Jak pasterz troszczy się o swoją trzodę, kiedy znajduje się wśród swoich rozproszonych owiec, tak ja będę troszczył się o moje owce i wyrwę je ze wszystkich miejsc, dokąd zostały rozproszone w dzień pochmurny i mroczny. 

(13) Wyprowadzę je z narodów, zgromadzę je z ziem i przyprowadzę je do ich ziemi, i będę je pasł na górach Izraela nad strumieniami i po wszystkich zamieszkałych miejscach tej ziemi. (14) Będę je pasł na dobrym pastwisku, a ich pastwisko będzie na wysokich górach Izraela. Tam będą odpoczywać na bujnych błoniach i na tłustych pastwiskach będą się pasły na górach Izraela. 

(15) Ja sam będę pasł moje owce i sprawię, że położą się, mówi Pan BÓG. 

(16) Będę szukał zagubionej i przyprowadzę spłoszoną, obwiążę to, co złamane, i posilę słabą. Ale wytracę tłustą i mocną, bo będę je pasł w prawości. 

(17) A do was, moja trzodo, tak mówi Pan BÓG: 

Oto będę rozsądzał między owcą a owcą, między baranami a kozłami. 

(18) Czy mało wam, że się pasiecie na dobrym pastwisku, a resztę waszych pastwisk depczecie swoimi nogami; że pijecie czystą wodę, a resztę mącicie swoimi nogami? 

(19) A moje owce muszą się paść na tym, co zdeptaliście swoimi nogami, i pić to, co zmąciliście swoimi nogami. 

(20) Dlatego tak mówi do nich Pan BÓG: 

Oto sam rozsądzę między owcą tłustą i owcą chudą. 

(21) Ponieważ bokiem i ramieniem odpychaliście i swoimi rogami bodliście wszystkie słabe, tak że je rozpędziliście; 

(22) Ocalę moje owce i nie będą już łupem. Rozsądzę między owcą a owcą. 

(23) I ustanowię nad nimi jednego pasterza, 

który będzie je pasł, mego sługę Dawida. 

On będzie je pasł i on będzie ich pasterzem. 

(24) A ja, PAN, będę ich Bogiem, a mój sługa Dawid będzie księciem pośród nich. 

Ja, PAN, to powiedziałem.