Bohaterowie wiary: Richard Wurmbrand

 Bohaterowie wiary: Richard Wurmbrand

Jednym z chrześcijańskich bohaterów jest Richard Wurmbrand. Jego historia, opowiedziana w książce Tortured for Christ („Torturowany dla Chrystusa”), poruszyła mnie, gdy byłem młodym studentem — i nie przestaje poruszać do dziś.

Ale im dłużej poznajemy jego życie, tym bardziej widzimy: to nie jest tylko historia cierpienia. To historia zwycięskiej wiary.

 1. Człowiek przemieniony

Wurmbrand urodził się w 1909 roku w Bukareszcie, w ubogiej żydowskiej rodzinie. Jako młody człowiek był przekonanym komunistą — nie tylko sympatykiem, ale aktywnym działaczem. Studiował w Moskwie, gdzie nasiąkał ideologią ateizmu.

A jednak — mimo całej tej ideologii — jego serce było niespokojne.

W 1936 roku wydarzyło się coś, co zmieniło wszystko. On i jego żona Sabina spotkali prostego stolarza, wierzącego chrześcijanina. Ten człowiek nie miał wpływów, nie miał wykształcenia teologicznego — miał tylko Biblię i wiarę.

I to wystarczyło.

„Poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli” (J 8,32).

Wurmbrand przeczytał Pismo — i uwierzył. Chrystus stał się jego Panem. Dawna gorliwość nie zniknęła — została przemieniona. Teraz płonął dla Ewangelii.

 2. Wiara w ogniu wojny

Podczas II wojna światowa Wurmbrand i jego żona ryzykowali życie, pomagając Żydom i głosząc Chrystusa zarówno ofiarom, jak i... oprawcom.

Tak — głosili Ewangelię także niemieckim żołnierzom.

To jest chrześcijaństwo, które przekracza naturalne granice.

„Miłujcie waszych nieprzyjaciół” (Mt 5,44).

 3. Kościół podziemny

Po wojnie Rumunia nie zaznała wolności. Zamiast jednego totalitaryzmu przyszedł drugi — komunizm wspierany przez Związek Radziecki.

Kościoły stanęły przed wyborem:  kompromis albo wierność

W 1945 roku odbył się kongres religijny, na którym przywódcy kościelni publicznie deklarowali lojalność wobec komunizmu. Sabina szepnęła do męża:

„Richardzie, wstań i zmyj tę hańbę z oblicza Chrystusa”.

I wstał.

Publicznie wyznał, że Chrystus — nie państwo — jest jego Panem.

To był moment, który kosztował go wolność.

 4. Ciemność więzienia

W 1948 roku został aresztowany. Przez kolejne lata przechodził przez piekło więzień komunistycznych.

Był przetrzymywany m.in. w więzieniach w Jilava i Gherla.

Fakty, które trudno pojąć:

 3 lata spędził w całkowitej izolacji — w celi bez światła i dźwięku

 był brutalnie torturowany (bicie, głód, eksperymenty psychiczne)

 zmuszano go do oglądania tortur innych wierzących

 próbowano „przeprogramować” jego umysł

A jednak — nie złamali go.

Jak przetrwał?

Zapamiętywał fragmenty Biblii i „głosił kazania” sam sobie. Układał kazania w pamięci. Modlił się bez przerwy.

W jego własnych słowach: „Kiedy nie mieliśmy Biblii, stawaliśmy się Biblią”.

To przypomina słowa:

„Słowo Twoje ukryłem w sercu moim, 

abym nie zgrzeszył przeciwko Tobie” (Ps 119,11)

 5. Miłość do wrogów

Jednym z najbardziej zdumiewających aspektów jego życia było to:

on kochał swoich prześladowców.

Nie była to teoria. To była praktyka.

Modlił się za nich. Głosił im Ewangelię. Wspominał, że niektórzy strażnicy nawracali się.

To nie jest naturalne. To jest nadprzyrodzone.

„Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj” (Rz 12,21)

 6. Powrót do cierpienia

Został zwolniony w 1956 roku — i natychmiast wrócił do... głoszenia.

Efekt?

Ponownie aresztowany w 1959 roku. Skazany na 25 lat.

To pokazuje coś niezwykłego:

on nie tylko cierpiał — on wybierał wierność, wiedząc, że oznacza to cierpienie.

 7. Świadek dla świata

W 1964 roku, po międzynarodowych naciskach, został zwolniony. Chrześcijanie z Norwegii zapłacili okup, by wykupić jego wolność.

Na Zachodzie jego świadectwo wstrząsnęło światem.

W Stanach Zjednoczonych przemawiał publicznie — pokazując blizny po torturach.

Założył organizację Voice of the Martyrs, która do dziś służy prześladowanym wierzącym na całym świecie.

 8. Cztery lekcje wiary

 1. Wiara gorliwa

Dla niego Chrystus był wszystkim. 

„Dla mnie życiem jest Chrystus” (Flp 1,21)

 2. Wiara wytrwała

Nie przez kilka dni — przez lata.

List do Hebrajczyków 10,36: „Potrzebujecie wytrwałości…”

 3. Wiara odważna

Nie milczał, choć wiedział, że zapłaci cenę.

„Nie możemy nie mówić tego, co widzieliśmy i słyszeliśmy” (Dz 4,20)

 4. Wiara skuteczna

Jego życie wpłynęło na tysiące — a może miliony.

 9. Zastosowanie: co to znaczy dla nas?

Możemy pomyśleć: „To był inny czas. Inny świat.”

Ale to nieprawda.

Duch tego świata się nie zmienił.

„Wszyscy, którzy chcą żyć pobożnie w Chrystusie Jezusie, będą prześladowani” (2 Tm 3,12)

Może nie trafimy do więzienia.

Ale:

- będziemy wyśmiani

- odrzuceni

- marginalizowani

Pytanie brzmi: Czy nasza wiara przetrwa próbę?

10. Zachęta

Historia Wurmbranda nie jest po to, by nas zawstydzić.

Jest po to, by nas obudzić.

Ten sam Chrystus, który był z nim w celi — jest z tobą dziś.

Ten sam Duch, który dawał mu siłę — mieszka w wierzących.

Dlatego autor List do Hebrajczyków mówi:

„Wspominajcie na więźniów, jakbyście byli współwięźniami” (Hbr 13,3)

I dalej: „Patrząc na Jezusa, sprawcę i dokończyciela wiary…” (Hbr 12,2)

 Zakończenie

Richard Wurmbrand zmarł w 2001 roku. Jego ciało było naznaczone cierpieniem — ale jego dusza była wolna.

Bo prawdziwa wolność nie polega na braku łańcuchów.

Polega na obecności Chrystusa.

A więc:

- stój niewzruszenie

- kochaj odważnie

- mów Ewangelię

- i wytrwaj do końca

„Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci koronę życia” (Obj 2,10)