niedziela, 7 września 2025

R.C.Sproul | Prorocza posługa Kościoła Obj.11:3-14

The Two Witnesses

Prorocza posługa Kościoła

SNP Objawienia 11(3)  Sprawię też, że dwaj moi świadkowie, odziani we włosiennice, 

będą prorokować przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni. 

(4) Ci świadkowie to dwa drzewa oliwne i dwa świeczniki, które stoją przed Panem ziemi. 

(5) Jeśli ktoś zechce im szkodzić, zostanie pochłonięty przez ogień, który wychodzi z ich ust i pożera wrogów — każdy, kto chciałby im szkodzić, musi zginąć właśnie w ten sposób. 

(6)  Są oni władni zamknąć niebo, tak by nie padał deszcz za dni ich prorokowania. 

Mają też władzę nad wodami, aby zamieniać je w krew, 

i — ilekroć zechcą — uderzać ziemię różnymi klęskami. 

(7)  A gdy już spełnią swą rolę jako świadkowie, 

zwierzę wychodzące z otchłani stoczy z nimi bitwę, zwycięży ich i zabije. 

(8)  Ich ciała leżeć będą na ulicy wielkiego miasta, które — w duchowym znaczeniu — nazywa się Sodomą i Egiptem. Chodzi o miasto, w którym ich Pan został ukrzyżowany. 

(9)  Przez trzy i pół dnia ludzie z różnych ludów, plemion, języków i narodów 

będą patrzeć na ich trupy i nie pozwolą złożyć ich w grobie. 

(10)  Mieszkańcy ziemi będą się cieszyć z powodu ich śmierci. 

Z radości przesyłać sobie będą podarunki, ponieważ ci dwaj prorocy dali im się we znaki. 

(11)  Jednakże gdy minie trzy i pół dnia, wstąpi w nich pochodzący od Boga duch życia i znów staną na nogi. Na tych, którzy to zobaczą, padnie wielki strach. 

(12)  Oni natomiast usłyszą donośny głos z nieba: Wstąpcie tutaj! 

I wstąpią do nieba w obłoku. Ich wrogowie będą na to patrzeć. 

(13)  W tej samej chwili dojdzie do wielkiego trzęsienia ziemi i dziesiąta część miasta zawali się. 

W trzęsieniu tym zginie siedem tysięcy ludzi. 

Pozostałych natomiast ogarnie strach i oddadzą chwałę Bogu na niebie. 

(14)  Tak minęło drugie Biada! i szybko przyszła kolej na trzecie. 

Różne teksty Starego Testamentu stanowią tło dla większości obrazów zawartych w Księdze Objawienia, a symbole w niej zawarte są często wykorzystywane w nowy sposób w kontekście naszego nowego przymierza. Obj. 11:3–14 jest pełne aluzji do Starego Testamentu w opisie dwóch świadków.

W Obj. 11:3 Jan mówi nam, że świadkowie ci pełnią swoją służbę przez 1260 dni. Ponieważ w starożytności każdy miesiąc miał trzydzieści dni, okres ten wynosi czterdzieści dwa miesiące lub trzy i pół roku. Co ważne, jest to ten sam okres, który został wyznaczony na ostateczną ochronę Kościoła przez Boga i deptanie go przez obcych, czyli obecna era (wersety 1-2). Innymi słowy, świadkowie najwyraźniej działają w obecnym wieku kościoła, który kończy się wraz z powrotem Chrystusa.

W Obj. 11:4 wyjaśniono, że ci dwaj świadkowie „są dwoma drzewami oliwnymi i dwoma świecznikami, które stoją przed Panem ziemi”. To prowadzi nas z powrotem do wizji Zachariasza o dwóch drzewach oliwnych, gdzie drzewa oliwne reprezentują przywódców Izraela po wygnaniu, namiestnika Zorobabela i arcykapłana Jozuego (Zach. 4). Z kolei przywódcy ci wskazywali na Chrystusa, który miał służyć jako Król i Kapłan swojego ludu

W Apokalipsie obraz drzewa oliwnego odnosi się do dwóch świadków, dając nam obraz wiernego kościoła. Pamiętajmy, że drzewa oliwne są również świecznikami, a Obj. 1:20 mówi, że świeczniki symbolizują kościoły. 

Co więcej, w Chrystusie chrześcijanie są królestwem kapłanów (5:10), co łączy nas z pierwotnymi odniesieniami z wizji Zachariasza.

Dwaj świadkowie to najwyraźniej Kościół, który pełni swoją posługę w okresie między wniebowstąpieniem Chrystusa a Jego powrotem. Kościół ten ma pełnić proroczą posługę świadczenia. Widzimy to w wersetach 11:5-6, które mówią o świadkach w sposób przypominający posługę proroków Eliasza i Mojżesza (Wj 7:1-11:32; 1 Krl 18:26-38). 

Podobnie jak dawni prorocy, Kościół ma za zadanie głosić nadchodzący sąd Boży i potrzebę odwrócenia się ludzi od grzechu oraz zaufania Bogu w celu uzyskania przebaczenia i zbawienia. Takie głoszenie dręczy dusze niepokutujących (Obj. 11:10), więc nie jest zaskakujące, że starają się oni zniszczyć Kościół i cieszą się, gdy lud Boży ponosi śmierć męczeńską (wersety 7–10). 

Ale nawet gdy Kościół wydaje się pokonany, trwa to tylko przez krótki czas (trzy i pół dnia; zob. w. 11), ponieważ ostatecznie Kościół nie może zostać pokonany. Kościół, jako Oblubienica jest chroniony przez swojego męża, Oblubieńca, Chrystusa Jezusa, i wypełni swoją misję.

Coram Deo

Kościół nie zawsze cierpi prześladowania. Czasami jest to związane z jego wiernością, to znaczy Bóg chroni wierny kościół. Innym razem niestety może to wynikać z tego, że nie głosimy pełnej “rady Bożej”, w tym Jego sądu nad grzechem oraz żądania okazania skruchy i wiary. Głośmy wszystko, co mówi Biblia. 



Do dalszego studiowania

Jeremiasza 17

(14)  Uzdrów mnie, PANIE, a będę uzdrowiony, wybaw mnie, a będę wybawiony, ponieważ Ty jesteś moją pieśnią pochwalną! (15)  Są tacy, którzy mówią do mnie: Więc jak jest z tym Słowem PANA? Kiedy wreszcie się spełni? (16)  Bo ja nie uchylałem się od przewodzenia im w Twoim imieniu, ale też nie pragnąłem, by nastał dzień klęski. Ty wiesz, co wyszło z moich ust, było to jawne przed Tobą. (17)  Nie bądź mi postrachem, Ty, moja ucieczko w dniu niedoli! (18)  Niech wstyd okryje moich prześladowców, ja niech nie będę zawstydzony. Niech na nich spadnie przerażenie, ja zaś niech będę spokojny! Sprowadź na nich dzień nieszczęścia i zniszcz ich podwójnym zniszczeniem. 


2 Kronik 24

(20)  Wtedy Duch Boży ogarnął Zachariasza, syna kapłana Jehojady. Stanął on przed ludem i zawołał: Tak mówi Bóg: Dlaczego łamiecie przykazania PANA?! Nie macie przy tym powodzenia! Opuściliście PANA, dlatego i On opuścił was! (21)  Wówczas sprzysięgli się przeciwko niemu i ukamienowali go na rozkaz króla na dziedzińcu świątyni PANA. (22)  Król Joasz nie pamiętał o łasce, którą okazał mu Jehojada, ojciec Zachariasza. Przeciwnie, zabił jego syna. A gdy Zachariasz umierał, powiedział: Niech PAN wejrzy na to i wymierzy karę!


Mateusza 5

(11)  Szczęśliwi jesteście, gdy was będą znieważać, prześladować i kłamliwie zarzucać wam wszelkie zło ze względu na Mnie. (12)  Cieszcie się, radujcie niezmiernie, bo w Niebie czeka was wielka zapłata. Podobnie prześladowano proroków, którzy byli przed wami. 


2 Tymoteusza 3

(12)  Tak, wszyscy, którzy chcą żyć pobożnie w Chrystusie Jezusie, będą prześladowani. (13)  Natomiast ludzie źli i oszuści będą coraz bardziej brnąć w zło. Sami błądząc, również innych będą wprowadzać w błąd.


_______________________________________________________

G.K. Beale, w swoim obszernym komentarzu do Księgi Objawienia (The Book of Revelation: 
A Commentary on the Greek Text, 1999), interpretuje Objawienie 11:13 w kontekście szerszej narracji o dwóch świadkach (Obj 11:3-12), które symbolizują wierny Kościół lub proroków Bożych w okresie prześladowań

Wers ten opisuje kulminację ich świadectwa: po ich "śmierci" i wskrzeszeniu następuje trzęsienie ziemi, które zabija 7000 osób w mieście (symbolizującym prawdopodobnie pogański świat lub Jerozolimę jako centrum oporu wobec Boga), a pozostali mieszkańcy "przestraszeni, oddali chwałę Bogu nieba".

Beale podkreśla symboliczną i eschatologiczną naturę tego fragmentu, opierając się na aluzjach do Starego Testamentu (np. do trzęsień ziemi w ST jako znaków Bożego sądu, jak w Ez 38:19-20 czy Joel 3:16, oraz do nawrócenia pogan w Iz 2:19-21). Według niego:

- **Trzęsienie ziemi**: Nie jest to literalne wydarzenie geologiczne, lecz symbol Bożej interwencji i sądu nad niewierzącymi. Beale łączy je z szóstą trąbą (Obj 11:13-19), widząc w nim część rekapiulacji (powtarzającego się opisu) Bożych wyroków na świat przez całą historię Kościoła (od wniebowstąpienia Chrystusa do Jego powtórnego przyjścia). Jest to "częściowy sąd", który prowadzi do większego nawrócenia w przyszłości.

- **Śmierć 7000 osób**: Liczba 7000 to aluzja do Rz 11:4 (gdzie Bóg zachowuje 7000 wiernych w Izraelu) oraz 1 Krl 19:18, ale tu odwrócona – symbolizuje tych, którzy całkowicie odrzucają świadectwo świadków (Kościoła) i giną w sądzie. Beale widzi w tym hiperbolę na całkowite zniszczenie oporu wobec Boga, ale nie dosłowne zabicie dokładnie 7000 ludzi.

- **Oddanie chwały Bogu przez pozostałych**: To kluczowy element – Beale interpretuje jako częściowe nawrócenie lub konfesję strachu wśród niewierzących. Nie jest to pełne zbawienie (jak u wierzących), lecz reakcja na Bożą moc, podobna do nawrócenia pogan w proroctwach ST (np. Iz 19:16-25). Podkreśla, że to pokazuje suwerenność Boga: nawet w obliczu katastrofy, sąd prowadzi do uznania Jego władzy, co zachęca Kościół do wytrwałości. Beale łączy to z amilenialną perspektywą, gdzie takie wydarzenia symbolizują duchową walkę w całym okresie między pierwszym a drugim przyjściem Chrystusa, a nie konkretne przyszłe wydarzenie.

Beale akcentuje, że cały rozdział 11 zachęca wierzących do świadectwa mimo prześladowań, obiecując ochronę duchową (niekoniecznie fizyczną) i ostateczne zwycięstwo. W skróconej wersji komentarza (Revelation: A Shorter Commentary, 2015) rozwija to podobnie, dodając refleksje praktyczne: wierzący powinni widzieć w tym nadzieję, że ich świadectwo, choć spotyka się z oporem, ostatecznie gloryfikuje Boga i prowadzi do Jego chwały. Interpretacja ta opiera się na analizie greckiego tekstu (np. ἐκινήθη hē gē – "wstrząśnięta ziemia" jako symbol chaosu) i kontekście żydowskim, unikając literalistycznych czy futurystycznych spekulacji.

Brak komentarzy: