R.C.Sproul | Bestia z morza Obj.13:1-4

 

Bestia z morza

Objawienia 13

(1)  I stanął na piasku morskim. Wtedy zobaczyłem wychodzącą z morza bestię. 

Miała ona dziesięć rogów i siedem głów. 

Na jej rogach zauważyłem dziesięć diademów, a na jej głowach bluźniercze imię. 

(2)  Bestia, o której mówię, była podobna do pantery. 

Jej łapy były jak u niedźwiedzia, a paszcza jak u lwa. 

Smok dał jej swoją moc, swój tron oraz wielką władzę. 

(3)  Jedna z głów bestii była jakby śmiertelnie ranna, lecz rana ta została uzdrowiona. 

Cała ziemia poszła w podziwie za tą bestią. 

(4)  Ludzie złożyli pokłon smokowi za to, że dał bestii władzę. 

Pokłonili się też samej bestii: 

Kto jest podobny do bestii — mówili — i kto jest w stanie podjąć z nią walkę?

Szatan, rozwścieczony, że nie udało mu się zniszczyć Chrystusa, prześladuje ludzi należących do Chrystusa, próbując ich zniszczyć. Chociaż ludzie ci cieszą się ochroną Pana i ostatecznie nie mogą zostać pokonani, to jednak cierpią w międzyczasie, czekając na ostateczne nadejście królestwa Bożego (Obj. 12).

W Obj. 12:17 zaczyna się opis jednego ze sposobów, w jaki szatan, zły smok, prowadzi wojnę przeciwko ludowi Bożemu. Ten werset mówi nam, że stoi on „na piasku morskim”, a w 13:1 wywołuje z morza przerażającą bestię. (Niekt. tłumaczenia mają 12:18 stanął.. a inne stanąłem.. lub te werset ten jest przeniesiony do r.13:1) Należy tu zauważyć, że Pismo Święte często kojarzy morze ze złem (na przykład Ps. 74:13–14; Mt 8:28–31). Ta bestia z morza ma swoje źródło we wszystkim, co jest niegodziwe i przeciwne Panu, co jest zrozumiałe, ponieważ to szatan ją sprowadza. Podobieństwa między pojawieniem się tej bestii z morza a pojawieniem się bestii z otchłani w Obj. 11:7 w celu prześladowania dwóch świadków – Kościoła – wskazują, że te dwie złe postacie są identyczne.

Księga Daniela 7, opisująca cztery bestie, które występują przeciw Bogu i Jego ludowi, stanowi tło dzisiejszego fragmentu. W Księdze Daniela cztery bestie reprezentują imperia (babilońskie, medo-perskie, greckie i rzymskie), z których wszystkie zadawały cierpienia dzieciom Bożym. 

Bestia z morza z Objawienia 13 jest połączeniem wszystkich czterech bestii z proroctwa Daniela. Łącząc cechy czterech bestii z Księgi Daniela, ta bestia z morza stanowi eskalację zagrożenia dla wierzących. 

Jest ona uosobieniem złych rządów, które próbują zniszczyć Kościół, zabijając jego członków lub zmuszając wyznających wiarę do wyrzeczenia się Chrystusa poprzez bałwochwalcze oddawanie czci. W rzeczywistości Objawienie 13:4 wskazuje, że wiele osób oddaje cześć bestii z morza.

Pierwotni odbiorcy Apokalipsy z I wieku dobrze rozumieli zagrożenie ze strony złego rządu, który wymagał od swoich obywateli oddawania czci bożkom. Od czasów Juliusza Cezara istniała tendencja do deifikowania władców Rzymu. Początkowo kult ten wywodził się od mas, ale później cesarze, tacy jak Domicjan, faktycznie wymagali oddawania czci. 

Chrześcijanie, którzy odmawiali oddawania czci cesarzowi, byli narażeni na realne zagrożenie śmiercią i często stawali się kozłami ofiarnymi z powodu problemów imperium. Jednak Apokalipsa nie mówi, że takie prześladowania będą ograniczone tylko do Imperium Rzymskiego. Opisuje ona rodzaje trudności, z jakimi wierzący będą się mierzyć aż do powrotu Jezusa. Dzisiaj Kościół nadal spotyka się z wrogością rządów w wielu częściach świata.

Coram Deo

Chociaż Kościół jest znienawidzony w większości krajów zachodnich, nie doświadczamy jeszcze tak intensywnych prześladowań, jakich doświadczają wierzący w innych częściach świata. Musimy być świadomi trudności, przed którymi stoimy, a jednocześnie czujnie modlić się za chrześcijan na całym świecie, którzy doświadczają gorszych prześladowań. Módlmy się za wierzących na całym świecie, których życie jest zagrożone z powodu wierności Chrystusowi.

Do dalszego studiowania

1 KRÓLEWSKA 19:1–18

DANIELA 8

JANA 15:18–27

OBJAWIENIA 13:11–18

________________________________

G.K. Beale

Interpretuje tekst jako symboliczną reprezentację duchowej walki między dobrem a złem, trwającej przez całą historię zbawienia – od wniebowstąpienia Chrystusa po Jego powtórne przyjście – z naciskiem na aluzje do Starego Testamentu i ich teologiczne znaczenie. 

Beale podkreśla, że Objawienie nie opisuje wyłącznie przyszłych wydarzeń (jak w czysto futurystycznej interpretacji), ale także teraźniejszego konfliktu, w którym szatan i jego siły udają zwycięstwo, choć ostatecznie są pokonane przez Chrystusa.

Kluczowe elementy interpretacji Beale'a:

1. Kontekst ogólny (Obj. 12-13 jako kontynuacja konfliktu duchowego):

   - Beale widzi rozdział 13 jako rozwinięcie wizji z rozdziału 12, gdzie szatan pod postacią smoka (werset 9) próbuje zniszczyć Kościół (kobietę i jej potomstwo), ale ponosi porażkę dzięki krwi Baranka (Obj. 12:11). Szatan, zrzucony z nieba, działa teraz poprzez Bestię z Morza (Obj. 13:1-10) i Bestię z Ziemi (13:11-18), które symbolizują antyboskie moce polityczne, ekonomiczne i religijne.

   - Wizja Bestii z Morza wprowadza "głębszy wymiar duchowego konfliktu" (z serii siedmiu wizji w Obj. 12:1–15:4). Morze symbolizuje chaos i narody pogańskie (por. Iz 17:12-13; Dn 7:2-3), z których wyłania się Bestia jako parodia Chrystusa – fałszywy mesjasz naśladujący Baranka, ale z głowami i rogami, które reprezentują bluźnierczy autorytet.

2. Szczegółowa egzegeza Obj. 13:1-4:

   - **Werset 1: "I ujrzałem Bestię wychodzącą z morza, mającą dziesięć rogów i siedem głów, a na rogach jej dziesięć diademów, a na głowach jej imiona bluźniercze"**.

     - Beale interpretuje Bestię jako kompozytową figurę, czerpiącą z wizji Daniela 7: starożytnych bestii (lew, niedźwiedź, pantera, czwarta bestia), co symbolizuje kolejne imperia pogańskie kończąc na Rzymie (jako czwarta bestia Dn 7:7, 19-23). Dziesięć rogów to dziesięć królów lub prowincji rzymskich (Dn 7:7, 20, 24), a siedem głów – siedmiu cesarzy lub wzgórz Rzymu (por. Obj. 17:9-10), z imionami bluźnierczymi oznaczającymi cesarzy ogłaszających się bogami (np. kult cesarza w Azji Mniejszej).

     - Aluzje do ST: Głównie Dn 7:3-8 (bestie z morza), ale też Iz 27:1 (Lewiatan) i Ps 74:13-14 (smok z głowami, lub: głowy potworów na wodach). Beale podkreśla, że Jan modyfikuje te obrazy, by pokazać Bestię jako sataniczną parodię – rogi symbolizują moc (por. rogi Baranka w Obj. 5:6), ale bluźniercze, skierowane przeciw Bogu.

     - Teologicznie: Bestia reprezentuje nie tylko historyczny Rzym, ale transhistoryczne zło – każde antyboskie imperium lub system polityczny, które żąda lojalności kosztem Chrystusa. W kontekście I w. n.e., to prześladowania chrześcijan przez Rzym (np. pod Neronem lub Domicjanem).

   - **Werset 2: "Bestia, którą ujrzałem, podobna była do pantery, a nogi jej jak u niedźwiedzia, a paszcza jej jak paszcza lwa. A smok dał jej swoją moc i tron swój, i wielką władzę"**.

     - Podobieństwa do zwierząt z Dn 7:4-6 (pantera = Grecja, niedźwiedź = Persja, lew = Babilon) wskazują na uniwersalny charakter zła – Bestia łączy cechy wszystkich pogańskich imperiów, tworząc "super-bestię" wspieraną przez szatana (smoka). To podkreśla, że ziemskie moce tyranii pochodzą od szatana (por. Łk 4:5-6; Ef 2:2).

     - Aluzje: Bezpośrednio Dn 7, ale też Oz 13:7-8 (Bóg jako bestia karząca Izrael – tu odwrócone na szatana). Beale zauważuje, że smok "daje" władzę, co kontrastuje z tym, jak Bóg daje autorytet Chrystusowi (Mt 28:18; Obj. 1:5-6).

     - Teologicznie: Pokazuje iluzoryczną moc zła – szatan udaje suwerennego, ale jego władza jest ograniczona przez Boga (por. Obj. 13:5,7 – "dano jej"). Chrześcijanie są wezwani do rozpoznania tej parodii i niepoddawania się.

   - **Werset 3: "I ujrzałem jedną z głów jej jakby śmiertelnie zranioną, ale jej śmiertelna rana została uleczona; i wszyscy ziemscy mieszkańcy zdumieli się, idąc za Bestią"**.

     - Rana śmiertelna jednej głowy to aluzja do "śmiertelnego ciosu" (gr. *plēgē thanatou*), który Beale łączy z prześladowaniem Nerona (samobójstwo w 68 r. n.e.), po którym kult Nerona odrodził się (np. plotki o jego powrocie – "Nero redivivus"). To symbolizuje pozorną "śmierć i zmartwychwstanie" Bestii, parodiującą ukrzyżowanie i zmartwychwstanie Chrystusa (por. Obj. 5:6).

     - Aluzje: Dn 7:8 (mały róg), ale też Za 11:17 (nieużyteczny pasterz). Beale podkreśla, że rana jest "jakby" śmiertelna – iluzoryczna, co podkreśla zwodniczy charakter szatana (por. Obj. 12:9).

     - Teologicznie: Ludzie "cudują się - (ulegają zachwytowi cudu)" (zdumiewają), bo Bestia wydaje się niepokonana, mimo porażki szatana w Obj. 12. To ostrzeżenie przed zwodzeniem – świat podziwia fałszywe cuda, ignorując prawdziwe zwycięstwo Chrystusa.

   - **Werset 4: "I oddali pokłon smokowi, ponieważ jemu dał władzę nad królestwami ziemi, i pokłonili się Bestii, mówiąc: Któż jest podobny do Bestii i któż może walczyć z nią?"**.

     - Pokłon smokowi i Bestii to parodia kultu Boga (Wj 15:11 – "Któż jest jak Ty, o Panie?"). Ludzie przypisują szatanowi boską moc, co odzwierciedla idolatrię (oddawanie boskiej czci) rzymskiego kultu cesarza.

     - Aluzje: Dn 7:8 (bestia mówi zuchwale), Iz 14:12-14 (upadek Lucyfera). Beale widzi tu echo egipskich plag (Wj 7-12), gdzie Faraon (bestia) parodiuje Boga.

     - Teologicznie: Retoryka "któż podobny?" podkreśla pychę zła, ale kontrastuje z wytrwałością świętych (Obj. 13:10.. tu okaże się wiara i wytrwałość świętych). Beale podkreśla, że to zachęta dla wierzących: nie lękajcie się pozornej mocy Bestii, bo jej koniec jest pewny (por. Obj. 19:20).

Teologiczne znaczenie i zastosowanie według Beale'a:

- **Redempcyjno-historyczne**: Bestia symbolizuje siły antychrystusowe obecne już w I w. (Rzym), ale trwające przez całą historię (np. totalitaryzmy, sekularyzm żądający lojalności). Nie jest to tylko przyszły Antychryst, ale wzorzec zła, które naśladuje Chrystusa, by zwodzić.

- **Aluzje do ST jako klucz**: Beale podkreśla, że zrozumienie Objawienia wymaga rozpoznania ponad 400 aluzji do ST (głównie Dn 7), co pokazuje ciągłość proroctw – Bestia to eschatologiczna kulminacja babilońskiego zła.

- **Dla czytelników dziś**: W "Suggestions for Reflection" (w skróconej wersji) Beale zachęca do refleksji nad idolatrią współczesnych "bestii" (np. systemy polityczne czy ekonomiczne żądające kompromisu wiary). Wierzący muszą wybierać między pokłonem Bogu a światu, pamiętając, że zwycięstwo jest w Chrystusie (Obj. 12:11).

- **Ograniczenia władzy zła**: Mimo pozornego triumfu (w. 4), Bestia działa tylko z "daną" mocą od Boga (w. 2,5), co podkreśla suwerenność Boga.