Słowo stało się ciałem i jako człowiek
zamieszkało wśród nas.
Ujrzeliśmy więc Jego chwałę—chwałę,
jaką Ojciec obdarzył swojego jedynego Syna,
pełnego łaski i prawdy.” (Jana 1:14).
Oto jeden z najbardziej popularnych i ulubionych tekstów adwentowych. Spróbujmy wyodrębnić cztery cechy wcielenia zawarte w tych zwięzłych, a zarazem wyczerpujących słowach apostoła Jana.
Po pierwsze, dostrzegamy tajemnicę wcielenia.
Tajemnica to coś, co trudno zrozumieć lub wyjaśnić. W pierwszych pięciu wersetach Ewangelii Jana, rozdział 1, Apostoł jasno stwierdza, że „Słowo” jest osobą boską i wieczną.
Porównaj wzniosłe atrybuty wiecznego Boga z tym, co wiesz o ograniczeniach ludzkiej cielesności (nawet jeszcze przed upadkiem), a zrozumiesz, dlaczego twierdzę, że wcielenie jest tajemnicą.
Mamy ciekawą wrodzoną przypadłość. Wierzymy w szczęście. Dlatego czcimy wręcz tych, którzy zaczynają nisko a potem (jak Kopciuszek) wznoszą się ku wielkim wyżynom, a także litujemy się nad tymi, którzy byli na wyżynach a zeszli/upadli do niższego statusu.
We wcieleniu odwieczne Słowo - stało się ciałem (człowiekiem).
(Co się stało we wcieleniu słowa odwiecznego?
- ano słowo się ubrało w człeka podłego)
Po drugie, wcielenie ma w sobie piękno.
Autor Listu do Hebrajczyków mówi nam, że Chrystus był do nas podobny we wszystkim, z wyjątkiem grzechu (2,17). Ludzkość jest szczytem Bożego stworzenia i nawet w stanie zepsucia ludzkości po upadku, ludzka zdolność do rozumowania, tworzenia i interakcji z innymi ludźmi jest odbiciem zamysłu Stwórcy. Zatem pomimo naszych największych osiągnięć, widmo i skaza grzechu czynią nas niezolnymi do chwały, dla której zostaliśmy stworzeni.
Lecz Słowo wcielone w miłości i harmonii, zarówno w wymiarze wertykalnym, jak i horyzontalnym, jest pięknym unaocznieniem obrazu Boga w ludzkim ciele.
Po trzecie, werset ten wskazuje nam na konieczność wcielenia.
W Liście do Hebrajczyków 10:5 czytamy: „Gdy Chrystus przyszedł na świat, powiedział: «Nie chciałeś ofiar i darów, ale przygotowałeś mi ciało». ”.
W naszym upadku nie byliśmy w stanie wypełnić woli Ojca i spłacić długu naszego grzechu. Dlatego Słowo stało się ciałem i w tym ciele wypełniło wolę Ojca za nas, a swoim ciałem poniosło karę za nasze grzechy.
Po czwarte, słowa Jana przypominają nam o nadziei wcielenia.
Nawet bez grzechu ludzkie ciało jest ograniczone. Ale z powodu grzechu dziedziczymy ciało, które jest słabe i przemija.
W 2 Liście do Koryntian 4:16 Paweł mówi, że zewnętrzna część człowieka codziennie ginie.
Tak więc fakt, że Słowo stało się ciałem i w tym ciele doskonale wypełniło prawo, poniosło karę za grzechy i zmartwychwstało, jest zapewnieniem, że my, którzy patrzymy na Niego i trzymamy się Go wiarą, naprawdę porzucimy śmiertelność i przyobleczemy się w nieśmiertelność.
Porzucimy to, co podlega zniszczeniu, i przyobleczemy się w to, co nie ulega zniszczeniu (1 Kor 15:53–54).
Jak mówi Jan w innym miejscu: „Kochani, teraz jesteśmy dziećmi Boga, ale jeszcze nie wyszło na jaw to, kim będziemy w przyszłości. Wiemy jednak, że gdy Pan się objawi, będziemy do Niego podobni, gdyż zobaczymy Go takim, jakim jest.” (1 J 3,2).
I to jest nadzieja wcielenia.
Tajemnica - Piękno - Konieczność - Nadzieja
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz