Tozer | O komunii z Bogiem i o teologii.. Kłapouchego

NIECH NIC NIE POWSTRZYMUJE NAS OD KOMUNII Z BOGIEM

Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą.

MATEUSZA 24:35

Ponieważ jesteśmy tym, czym jesteśmy, a wszystkie inne rzeczy są tym, czym są, najważniejszym i najbardziej korzystnym studium, w jakie każdy z nas może się zaangażować, jest bez wątpienia studium teologii.

Fakt, że teologii poświęca się prawdopodobnie mniej uwagi niż jakiemukolwiek innemu tematowi, nie świadczy o jej znaczeniu lub też jego braku. Wskazuje raczej, że ludzie wciąż ukrywają się przed obecnością Boga pośród drzew ogrodu i czują się bardzo nieswojo, gdy poruszana jest kwestia ich relacji z Bogiem!

Czują swoje głębokie wyobcowanie od Boga i udaje im się żyć w pokoju z samymi sobą, tylko dlatego, że zapominają, że nie żyją w pokoju z Bogiem.

To właśnie dlatego, że Bóg JEST, a człowiek został stworzony na Jego podobieństwo i jest przed Nim odpowiedzialny, teologia jest tak niezwykle ważna. Tylko chrześcijańskie objawienie zawiera odpowiedź na życiowe pytania o Boga i ludzkie przeznaczenie, które pozostają bez odpowiedzi.

Pozwolenie, by te autorytatywne odpowiedzi leżały zaniedbane, podczas gdy my szukamy odpowiedzi wszędzie indziej i nie znajdujemy żadnej, jest, jak mi się wydaje, niczym innym jak głupotą!

Cokolwiek odciąga mnie od Biblii, jest moim wrogiem, bez względu na to, jak nieszkodliwe może mi się to wydawać. Cokolwiek angażuje moją uwagę, gdy powinienem rozmyślać o Bogu i rzeczach wiecznych, wyrządza szkodę mojej duszy.

Wystarczyło, że troski życia wyparły Pismo Święte z mojego umysłu, a poniosłem stratę tam, gdzie najmniej mogłem sobie na to pozwolić. Sekret życia jest teologiczny i jest kluczem do nieba!

A. W.Tozer

___________________________

W jaki sposób wierzący w Jezusa Chrystusa radzi sobie z krótkością życia i jego ciężarami, nie poddając się temu, co Michael Easley z Moody Bible Institute nazywa „teologią Kłapouchego”? 

Kłapouchy, ponury przyjaciel Kubusia Puchatka, zawsze chodzi powoli ze spuszczoną głową. Widzi negatywne strony wszystkiego. 

Chrześcijanina typu Kłapouchego można usłyszeć wypowiadającego takie stwierdzenia: 

„Grzech szerzy się wszędzie - nawet w kościele”. 

„Świat jest w gorszym stanie niż kiedykolwiek”. 

„Bóg osądzi nas za naszą niegodziwość”.

Kiedy Mojżesz pisał Psalm 90, był w ponurym nastroju, myśląc o różnicy między wiecznym majestatem Boga a naszą ludzką słabością. Walczymy, smucimy się, grzeszymy, boimy się Boga i umieramy (w. 7-10). Przygnębiające, prawda? Ale Mojżesz nie zakończył swojego psalmu w takim nastroju.

Jak Mojżesz zareagowałby na teologię Kłapouchego? 

Napisał: „Nasyć nas wcześnie miłosierdziem swoim, abyśmy się radowali i weselili przez wszystkie dni nasze!”. (v.14). 

Kiedy dostrzegamy wartość każdej chwili i żyjemy w chwale naszego odkupienia i radości z naszych błogosławieństw w Chrystusie, pokazujemy naszą radość z Boga naszym dzieciom i wnukom (w. 16-17).

Panie, uchroń nas przed byciem jak Kłapouchy i pomóż nam pozostawić po sobie dziedzictwo radości, nadziei i pokoju.

David C. Egner

244 nd Teologia dla życia

 

Chciałbym, abyście nie tylko wy, ale i wszyscy, którzy mnie dziś słuchają, stali się takimi jak ja - z wyjątkiem tych łańcuchów.

Dzieje Apostolskie 26:29

Przekonania Pawła zostały wykute w piecu życia. Kiedy praktycznie pozbawiono go nóg, jeszcze bardziej przekonał się, że Bóg ma nad nim kontrolę.

To właśnie podczas dwuletniego uwięzienia w Rzymie Paweł napisał listy do kościołów w Efezie, Filipii i Kolosach oraz do swojego przyjaciela Filemona. 

To właśnie podczas tego okresu cierpienia Bóg zachęcił go do napisania o Jezusie: „W Nim wszystko się łączy; albo: On sam jest przed wszystkim i w Nim trwa wszystko razem połączone.” (Kol 1:17). 

Kiedy pisał do Efezjan, zachęcał ich, aby zobaczyli, że Bóg, który jest suwerenny nad wszystkim, położył wszystko pod stopami Jezusa (Efezjan 1:22). Te prawdy nie były tylko teoretyczne. Paweł polegał na nich w najtrudniejszych okresach swojego życia.

Doświadczenia Pawła bez wątpienia pomogły mu głębiej zrozumieć, że potrzebuje ewangelii nie tylko do zbawienia, ale do całego życia. 

My również codziennie potrzebujemy ewangelii - dobrej nowiny o tym, że Jezus umarł w miejsce grzeszników, że zmartwychwstał dla naszego usprawiedliwienia i że posłał Ducha, aby nas uświęcił i napełnił. Ewangelia wzbudza w nas ufne oczekiwanie na powrót Jezusa. Sprawia, że patrzymy na świat z niebiańskiej perspektywy.

John Stott, który był niezrównany w swojej zdolności do syntetyzowania i zwięzłego kondensowania ogromnych ilości materiału, podsumował wpływ uwięzienia Pawła na jego teologię w ten sposób: „Perspektywa Pawła została skorygowana, jego horyzont poszerzony, jego wizja rozjaśniona, a jego świadectwo wzbogacone.".

Jego łańcuchy nie stały się okazją do rozczarowania lub żalu. Przeciwnie, jego próby, które utrzymywały go w stanie słabości i zależności od Boga, zmieniły jego perspektywę i rzuciły światło na horyzont. 

Był w stanie stanąć przed rzymskim gubernatorem, królem i królową i powiedzieć: Tego, co masz, nie możesz zatrzymać. Tego, co mam, nie mogę stracić. Chciałbym, abyś stał się taki jak ja - grzesznik zbawiony przez łaskę, dziedzic życia wiecznego. Nie chciałbym, abyś dzielił moje łańcuchy, ale chciałbym, abyś dzielił moją wiarę.

Paweł doświadczył tej prawdy, o której pisał do Rzymian wiele lat wcześniej: „Wiemy, że tym, którzy miłują Boga, wszystkie rzeczy dopomagają ku dobremu, tym, którzy według postanowienia Bożego są powołani” (Rz 8:28). Tak było nie tylko w przypadku Pawła, ale jest to również prawdą dla wszystkich, którzy pokładają wiarę w Jezusie Chrystusie. 

Stoisz w obliczu zniechęcającej próby? Nabierz odwagi! Masz wszystko, czego naprawdę potrzebujesz i nie możesz tego stracić. Wszystkie bogactwa i wygody, jakie może zaoferować ten świat, nie mogą się równać z tym, co masz w ewangelii - „Chrystus w was, nadzieja chwały (nadzieja chwały - wypełnienie Bożej obietnicy odnowienia nas i całego stworzenia)” (Kol 1:27). 

Teologia chrześcijańska nie jest przeznaczona do salonów, ale do celi więziennej, na próby. Niech prawdy ewangelii wzmocnią twoją duszę i kształtują twoją perspektywę, gdy będziesz trzymał się nadziei, którą nabył dla ciebie Chrystus.