Blackaby O modlitwie, która zmienia… ciebie

BWP, Wj 32:30-32

A dnia następnego Mojżesz powiedział do ludu: Dopuściliście się bardzo wielkiej zbrodni. Pójdę teraz do Jahwe i może wybłagam dla was przebaczenie. 

Wrócił tedy Mojżesz do Jahwe i powiedział: Lud ten dopuścił się, niestety, bardzo wielkiej zbrodni: zrobili sobie bożka ze złota. 

Przebacz im ten występek. A jeśli nie, to wymaż mnie z księgi, którą napisałeś.

______________

Modlitwa nie ma na celu modyfikowania czy zmiany Boga; ma na celu zmianę nas samych. 

Modlitwa nie jest wzywaniem Boga, by pobłogosławił nasze działania. 

Modlitwa raczej przenosi nas w Bożą obecność, pokazuje nam Jego wolę i przygotowuje nas do bycia Mu posłusznymi.

Mojżesz wspiął się na górę Synaj i spędził czterdzieści dni na obcowaniu z Bogiem. Bóg pokazał mu niegodziwość Izraelitów (Wj 32:7). 

Wtedy PAN przemówił do Mojżesza: Zejdź na dół, ponieważ twój lud, który wyprowadziłeś z ziemi egipskiej, dał upust swojemu zepsuciu. (8) Szybko zboczyli z drogi, którą im wskazałem. Zrobili sobie odlew cielca, biją przed nim pokłony, złożyli mu ofiary i powtarzają: Oto twoi bogowie, Izraelu! Oni cię wyprowadzili z ziemi egipskiej! (9) Przyjrzałem się temu ludowi — dodał PAN. — Widać wyraźnie, że to lud twardego karku. (10) Pozostaw Mnie teraz. Niech zapłonie mój gniew przeciw nim. Zniszczę ich. Ciebie uczynię wielkim narodem. (11) Mojżesz jednak zaczął uśmierzać gniew PANA: Dlaczego, PANIE, zapłonąłeś gniewem na Twój lud, który z tak wielką siłą i tak mocną ręką wyprowadziłeś z ziemi egipskiej? (12) Dlaczego Egipcjanie mają mówić: Wyprowadził ich właściwie na ich własne nieszczęście, tylko po to, aby wybić ich w górach i usunąć z powierzchni ziemi? Poniechaj gniewu. Zlituj się nad swoim ludem. Nie dotykaj go nieszczęściem, które masz w zamiarze. (13) Wspomnij Abrahama, Izaaka i Izraela — swoje sługi. Przysiągłeś im przecież na siebie samego: Rozmnożę wasze potomstwo jak gwiazdy na niebie, a całą tę ziemię, o której mówiłem, dam waszemu potomstwu, by ją posiedli na wieki. (14) I PAN zlitował się nad swoim ludem. Odstąpił od zamiaru dotknięcia go nieszczęściem.

______________

Mojżesz nie znał ich rozpaczliwego stanu; nie zdawał sobie też sprawy z nieuchronności Bożego sądu nad nimi, dopóki Bóg mu tego nie objawił. 

Gdy Bóg uświadomił Mojżeszowi powagę zagrożenia, Mojżesz poczuł to samo współczucie dla ludu, co Bóg. Mojżesz był gotów poświęcić własne życie dla upartego ludu. 

W przekonującej i bezinteresownej modlitwie wstawienniczej Mojżesz zaoferował, żeby jego imię zostało wymazane z księgi życia, jeśli tylko Bóg oszczędzi lud. W czasie, gdy Mojżesz przebywał z Nim, Bóg uformował potężnego orędownika dla swojego ludu.

Bóg wykorzystuje czas modlitwy, aby zmiękczyć twoje serce i zmienić twoje nastawienie. 

Gdy modlisz się za innych, Duch Święty będzie działał w twoim sercu, abyś miał dla nich takie samo współczucie, jakie ma Bóg dla nich i dla ciebie (Rz 8:26-27). 

Jeśli nie kochasz ludzi tak, jak powinieneś - módl się za nich. 

Jeśli nie jesteś tak aktywny w służbie Bogu, jak wiesz, że On tego chce - zacznij się modlić.  

Nie możesz być w bliskim kontakcie z Bożym sercem i pozostać samozadowolonym i myśleć wyłącznie o samospełnieniu. Czas spędzony z Bogiem zmieni cię i uczyni bardziej podobnym do Chrystusa.

012825 Więcej niż imię

Bóg powiedział do Mojżesza: 

„Jestem, który jestem”. 

A on powiedział: 

„Powiedz to ludowi Izraela: 

Posłał mnie do was JESTEM... 

Wyjścia 3:14

W niektórych kulturach znaczenie imion nie ma większej wartości. Wybieramy imię, ponieważ podoba nam się jego brzmienie lub dlatego, że jest ono cenne dla naszej konkretnej rodziny i dobrze się kojarzy. Jednak w innych kulturach imię samo w sobie może mieć duże znaczenie. Jego znaczenie może świadczyć o osobie, która je nosi lub o nadziejach ludzi, którzy je nadali.

Kiedy Mojżesz spotkał Boga w płonącym krzaku, zapytał: „Jeśli przyjdę do ludu Izraela i powiem im: »Bóg waszych ojców posłał mnie do was«, a oni zapytają mnie: »Jakie jest Jego imię?«, co mam im powiedzieć?”. (Wyjścia 3:13). 

Imię, którym Bóg dzieli się z Mojżeszem - JHWH (przetłumaczone jako „Jestem, który jestem”) - ma cztery spółgłoski bez samogłosek. Spróbuj wymówić YHWH, a przekonasz się, że jest to prawie niemożliwe. Jest to, jeśli można tak powiedzieć, imię nie do wymówienia. (Dlatego Jehowa jak i Jahwe są poprawne. Poza tym, Mojżesz musiał usłyszeć dźwięk i na pewno zapisał go właściwie. W późniejszych czasach Żydzi uważali, że to Imię jest tak święte, że nie powinno się go wypowiadać. Dlatego „zgubiono” potrzebne samogłoski.).

Co robił Bóg, odpowiadając w ten sposób? Mojżesz prosił o imię autorytetu, które mógłby podać ludowi Izraela i faraonowi, a Bóg dał mu to zarówno proste jak i niezgłębione imię. Wydaje się jakby Bóg chciał powiedzieć: Nie ma imienia, które mogłoby odpowiednio ująć całość tego, kim jestem. Powiedz im więc, że JESTEM (tym, kim jestem) posłał cię. Jeśli Faraon robi coś dla swojego ludu, to niech popatrzy na to, co Ja robię dla Mojego ludu. Wtedy dowie się, kim jestem.

Biblia jest opowieścią nie tylko o Bożym dziele zbawienia, ale także o odkrywaniu Bożego charakteru. 

Wielu z nas nabrało wprawy w czytaniu Biblii i zadawaniu ważnych pytań: „Jak to jest powiązane i do czego to się odnosi? Co to dla mnie oznacza?”. Kwestie te nie są nieistotne ani błędne, ale nie są głównymi pytaniami, które należy zadać. Bóg jest bohaterem historii i tematem tej księgi, więc pierwsze pytanie, jakie zadajemy każdemu fragmentowi, powinno brzmieć następująco: „Co ten fragment mówi mi o Bogu?”. 

Biblia została napisana, aby przedstawić Boże postępowanie, charakter i chwałę.

Wielu z nas wierzy, że to, czego potrzebujemy od kościoła w każdą niedzielę, to po prostu jakieś opowieści lub inspirujące rady dotyczące naszych finansów, związków i innych problemów, z którymi możemy się borykać. W historii chrześcijaństwa nigdy nie było okresu, w którym napisano by więcej poradników dla wierzących. Jak jednak naprawdę sobie radzimy? Wydaje się, że wiemy, jak robić wszystko, ale nie wiemy, kim jest Bóg!

Aby Mojżesz mógł zrobić to, do czego powołał go Bóg, musiał zrozumieć, kim był (i JEST) Bóg. Podobnie jak my, musiał zrozumieć, że Bóg jest czymś więcej niż tylko imieniem.

Życie zmienia się, gdy czytamy Biblię i pytamy: „Co mogę odkryć o Bogu?”. 

Gdy widzimy, co Bóg uczynił i lepiej rozumiemy, kim On jest, wzrastamy w naszym uwielbieniu, posłuszeństwie i miłości do Niego - a wtedy będziemy mogli żyć tak, jak On tego pragnie, wypełniając Jego wezwanie w naszym życiu. 

Nigdy nie zanurzymy się w głębinach chwały naszego niewypowiedzianie niesamowitego Boga, ale spędzimy wieczność widząc Go coraz wyraźniej. Czytając Jego słowo, możesz zacząć już dziś. (Polecam szczególnie J.20:28 gdzie Tomasz klęka przed Jezusem i wyznaje: Pan mój i Bóg mój.. JHWH Elohim).

317 Rozkoszując się wolą Bożą

8 jak wynika z nagany udzielonej domowi Izraela: 

Oto idą dni, mówi Pan, 

gdy ustanowię z domem Izraela i z domem Judy nowe przymierze. 

9 Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami 

w dniu, gdy ich ująłem za rękę, 

aby ich wyprowadzić z ziemi egipskiej. 

Nie wytrwali oni w moim przymierzu, 

dlatego Ja także przestałem się o nich troszczyć, 

mówi Pan. 

10 Takie natomiast przymierze zawrę z domem Izraela 

po tych dniach, mówi Pan: 

Moje prawa włożę w ich umysły 

i wypiszę je na ich sercach, 

i będę im Bogiem, 

a oni będą Mi ludem.

Hebrajczyków 8:8-9

Kiedy lud Boży nie może wznieść się na wyżyny Jego standardów, Pan nie obniża swoich standardów, aby dopasować je do ich zdolności. Zamiast tego postanawia przemienić swój lud poprzez osobę i dzieło swojego Syna, Jezusa.

Zgodnie z praktykami Starego Testamentu, każdy arcykapłan był wyznaczony do składania zarówno darów, jak i ofiar w imieniu ludu. Kiedy jednak Jezus przyszedł, aby wypełnić rolę naszego Wielkiego Arcykapłana, zapoczątkował nowe i doskonałe przymierze, składając siebie jako ostateczną ofiarę. Swoją śmiercią i zmartwychwstaniem Jezus zapewnił przymierze, które nie może zostać złamane - przymierze, którego oczekiwano, gdy prorok Jeremiasz po raz pierwszy je wypowiedział (Jeremiasza 31:31-32); przymierze, które przemienia serca tych, z którymi zostało zawarte.

 Ale w jaki sposób dokonuje się ta przemiana?

Po swoim zmartwychwstaniu Jezus wstąpił do nieba i usiadł „po prawicy tronu Majestatu w niebie” (List do Hebrajczyków 8:1). Ten decydujący akt nie tylko oznaczał, że Jego dzieło zostało zakończone, ale także zapoczątkował nadejście Ducha Świętego. Przed swoją śmiercią i zmartwychwstaniem Jezus zasadniczo powiedział swoim uczniom:

 "Konieczne jest, abym odszedł. Jeśli tu jestem, to tylko tutaj, w tym ciele i w tym miejscu. Ale kiedy odejdę, kiedy poślę Ducha Świętego w całej Jego pełni, On nie tylko będzie z wami, ale będzie w was - w was wszystkich, gdziekolwiek jesteście. I weźmie rzeczy, które są Moje, i uczyni je dla was cennymi”.

Służba Ducha Świętego polega więc na przemienianiu i odnawianiu naszych serc, tak aby prawo Boże było na nich wypisane i abyśmy z radością wypełniali Jego wolę (Jeremiasza 31:33). Wcześniej Boże drogi były dla nas irytujące. Wcześniej Jego prawo było dla nas tylko potępieniem. Ale teraz stało się radosną rzeczywistością. Życie w czystości, życie w całej pełni i wierności stało się teraz naszą radością.

Nowe przymierze umożliwia nam również poznanie Boga poprzez Jego słowo. Nasza wiedza o Bogu nie pochodzi przede wszystkim z sakramentów, wysoko postawionych kapłanów czy nauczycieli i pastorów. Zamiast tego każdy z nas, od najmniejszego do największego, może poznać Boga (List do Hebrajczyków 8:11). 

Kiedy poznajemy Boga osobiście i dogłębnie, jesteśmy pewni naszego przebaczenia; a kiedy widzimy Chrystusa osobiście i intymnie w Jego słowie, jesteśmy przemieniani przez Ducha, aby stać się bardziej podobnymi do Niego (2 Koryntian 3:18).

To jest cud tego, co Jezus uczynił jako nasz Wielki Arcykapłan. Zapewnił nam przebaczenie i zesłał swojego Ducha. W jaki sposób zmagasz się z posłuszeństwem Bogu, a nawet z chęcią bycia Mu posłusznym? 

Poproś Go, aby działał nad tobą przez Swojego Ducha, aby zmienić twoje spojrzenie na Jego Słowo, Jego wolę i umożliwić ci posłuszeństwo wobec niego. To, czego nigdy nie byłbyś w stanie zrobić o własnych siłach, możesz uczynić, podążając za Nim.

_____________

PSZ, J 16:5-15

Teraz jednak odchodzę do Tego, który Mnie posłał. Nie pytacie już: „Dokąd odchodzisz?”. Powiedziałem wam bowiem o tym i smutek wypełnił wasze serca. Zapewniam was jednak, że moje odejście jest dla was korzystne. Jeśli bowiem nie odejdę, Pocieszyciel do was nie przyjdzie. Ale gdy odejdę, przyślę Go do was. Wtedy On przekona świat o grzechu, o prawości i o sądzie. 

O grzechu—bo ludzie Mi nie wierzą. 

O prawości—bo odchodzę do Ojca i już Mnie nie ujrzycie. 

O sądzie—bo władca tego świata już został skazany. 

Tak wiele chciałbym wam jeszcze powiedzieć, lecz teraz nie jesteście w stanie tego zrozumieć. Gdy jednak przyjdzie Duch prawdy, wprowadzi was w całą prawdę. Nie będzie mówił sam od siebie, lecz przekaże wam to, co usłyszał. Powie wam także o tym, co przyniesie przyszłość. On otoczy Mnie chwałą, bo przekaże wam to, co do Mnie należy. Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, że Duch weźmie ode Mnie i wam to przekaże.