A.W.Tozer PRAWDZIWA MĄDROŚĆ: SŁUCHANIE SŁÓW, KTÓRE WYPOWIEDZIAŁ JEZUS

PRAWDZIWA MĄDROŚĆ: SŁUCHANIE SŁÓW, KTÓRE WYPOWIEDZIAŁ JEZUS

Wielu więc z Jego uczniów, usłyszawszy to, rzekło: 

Twarda to mowa, któż jej może słuchać?

JANA 6:60

Słowo „twarda” oznacza tutaj „obraźliwa, nieprzyjemna” - taka, której nie mogli znieść. Niektórzy rozumieli je jako „trudna do zrozumienia”, ale to znaczenie nie pasuje do tego związku. Doktryna, którą głosił, była sprzeczna z ich uprzedzeniami; wydawała się absurdalna i dlatego ją odrzucili.

W świecie ludzkim nie znajdujemy nic, co mogłoby równać się cnotom, o których mówił Jezus w pierwszych słowach słynnego Kazania na Górze. 

Zamiast ubóstwa ducha znajdujemy najgorszy rodzaj pychy; zamiast łagodności, arogancję; 

zamiast żałobników, znajdujemy poszukiwaczy przyjemności; 

zamiast głodu sprawiedliwości, słyszymy ludzi mówiących: „Jestem bogaty i wzbogaciłem się, i niczego mi nie potrzeba”; 

zamiast miłosierdzia, znajdujemy okrucieństwo; 

zamiast czystości serca, zepsute wyobrażenia; 

zamiast czyniących pokój, znajdujemy ludzi kłótliwych i pełnych urazy; 

zamiast radowania się z złego traktowania, znajdujemy ich walczących każdą bronią, jaką mają do dyspozycji!

W takim świecie dźwięk słów Jezusa jest czymś cudownym i dziwnym, wizytą z góry. Dobrze, że przemówił, bo nikt inny nie byłby w stanie tego zrobić równie dobrze; i dobrze, że słuchamy, bo Jego słowa są esencją prawdy.

Jezus nie przedstawia opinii, bo nigdy nie wypowiadał opinii. Nigdy nie zgadywał; On wiedział i wie! 

Jego słowa nie są takie jak Salomona, sumą zdrowej mądrości lub rezultatami wnikliwej obserwacji. Przemawiał z pełni swojej Boskości, a Jego słowa są samą Prawdą. 

On jest jedynym, który mógł powiedzieć „błogosławiony” z pełnym autorytetem, bo On jest Błogosławionym, który przyszedł ze świata powyżej, aby obdarzyć ludzkość błogosławieństwem!

A co najlepsze, Jego słowa były poparte czynami potężniejszymi niż wszystkie dokonane na tej ziemi przez innego człowieka.

Mądrze jest dla nas słuchać!

PS. Wydaje się, że doktryny, których nauczał Jezus, były tak obraźliwe:

1. że przewyższał Mojżesza.

2. że Bóg zbawi wszystkich, których wybrał i tylko tych.

3. że powiedział, iż jest chlebem, który przyszedł z nieba.

4. że konieczne było uczestnictwo w tym chlebie; że konieczne było dokonanie pojednania i że przez to powinni zostać zbawieni.

Te doktryny zawsze należały do najbardziej obraźliwych, do jakich ludzie byli wzywani, aby w nie wierzyć, a wielu, zamiast im zaufać, postanowiło cofnąć się do zguby.

Tozer, A. W. i Gerald B. Smith. 2015. Wieczory z Tozerem: Codzienne czytania nabożne. Chicago, IL: Moody Publishers.

01.20.25 Umiejętność przeliczania naszych dni |Ps.90

Naucz nas liczyć dni nasze, 

abyśmy posiedli serca mądre.

Psalm 90:12

W swojej książce If Only It Were True, Marc Levy zachęca czytelników do wyobrażenia sobie banku, który każdego ranka zasila ich konto kwotą 86 400 dolarów. Konto nie może przenosić salda z dnia na dzień i usuwa wszystko, co na nim pozostało. Co byś zrobił? Oczywiście wydać każdy cent! 

Następnie wskazuje, że wszyscy mamy taki bank: nazywa się czas. Każdego ranka otrzymujemy 86 400 sekund, a każdej nocy tracimy czas, którego nie udało nam się mądrze wykorzystać. Nie ma salda ani debetu; możemy żyć tylko dzisiejszym saldem i mieć nadzieję, że wyciągniemy z niego jak najwięcej.

Chociaż chrześcijanie mają niezawodną nadzieję na życie wieczne, nasz czas na ziemi jest wciąż ważny, choć ograniczony. Dlatego w Psalmie 90 Mojżesz przypomina nam, abyśmy w świetle krótkości naszej ludzkiej egzystencji i wieczności Boga - mądrze kalkulowali nasze dni, abyśmy mogli zdobyć mądre serca.

W naszej zabieganej kulturze możemy stać się tak pochłonięci życiem chwilą, że nie dostrzegamy związku między naszą śmiertelnością a grzechem. Jeśli nie mamy odpowiedzi na śmierć i nie chcemy żyć w strachu przed nią (i ewentualnymi konsekwencjami) - najlepsze, co możemy zrobić, to ignorować ją i żyć tak, jakby nasze dni nie były policzone, jakby miały trwać w nieskończoność.

Ale w zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa mamy odpowiedź na śmierć i nie musimy się jej obawiać. Nasze życie może polegać na Bożej opatrzności, która nadaje naszej egzystencji treść, fundament i sens. Potrzebujemy Boga, aby ta prawda dotarła do naszych serc i umysłów.

Właściwe przeliczanie naszych dni jest wynikiem zarówno wewnętrznej przemiany, której Duch Boży dokonuje z biegiem czasu, jak i świadomego wysiłku, by wykorzystywać nasz czas w świetle wieczności. 

Nie ma lepszego czasu niż dziś, by zacząć właściwie liczyć nasze dni! Nie pozostaniesz w tym wieku ani chwili dłużej. Kiedy spotykasz starszych chrześcijan i chrześcijanki, którzy wykazują się głęboką mądrością i są zadowoleni z tego, jak spędzili swoje życie, to dzieje się tak z powodu zobowiązań, które podjęli w kwiecie wieku. 

Ich przykłady powinny inspirować nas do podążania za wskazówkami Kaznodziei: „Pamiętaj (...) o swoim Stwórcy za dni twojej młodości, zanim nadejdą złe dni i zbliżą się lata, o których powiesz: »Nie mam w nich upodobania« [Nic mnie już nie cieszy, nie podobają mi się]” (Kazn. 12:1).

Bądź tak zdeterminowany, by nie marnować czasu w tym życiu, tak jak jesteś zdeterminowany, by nie trwonić pieniędzy ze swojego konta bankowego. 

Doceniaj przyziemne i pozornie nieistotne chwile i proś Boga, aby wykorzystał je do dokonania zmian w twojej duszy i dla tych, którzy są wokół ciebie. Niech każda sekunda liczy się dla Chrystusa.

2 Tymoteusza 4 lit:

(1) Zobowiązuję cię zatem wobec Boga oraz Chrystusa Jezusa, który będzie sądził żywych i umarłych, w obliczu Jego przyjścia i na Jego Królestwo:

 (2) Głoś Słowo! Bądź gotowy w porę i nie w porę, aby poprawić, upomnieć, zachęcić — z całą cierpliwością, umiejętnie. (3) Gdyż przyjdzie czas, że przestaną tolerować zdrową naukę, a skłonni do słuchania tego, co odpowiada ich upodobaniom, otoczą się nauczycielami przyklaskującymi ich własnym żądzom. [sz:powiedzą im to, co chcą usłyszeć. ] (4) Czyniąc to, odwrócą się od słuchania prawdy i zwrócą ku baśniom. 

(5) Ty jednak zachowaj trzeźwość we wszystkim, znoś niedole, wykonuj pracę ewangelisty, rzetelnie pełnij swoją służbę. 

(6) Ja bowiem jestem już złożony na ofiarę. 

Wybiła godzina mojego odejścia. 

(7) Toczyłem piękny bój. Bieg ukończyłem. Wiarę — zachowałem. 

(8) Teraz czeka na mnie wieniec sprawiedliwości, który w tym Dniu da mi Pan, sędzia sprawiedliwy, a nie tylko mnie — da go wszystkim, którzy z utęsknieniem oczekują Jego przyjścia. 

353 Mądrość, której potrzebuje nasz świat

EKU'18, Jakuba 3:13-18

Kto jest wśród was mądry i rozumny? 

Niech w nienagannym postępowaniu wykaże się swoimi uczynkami, zachowując mądrą łagodność (łagodność jest cechą mądrości). 

Jeżeli zaś jest w waszym sercu gorzka zazdrość i zawiść, to nie bądźcie pyszni i nie kłamcie wbrew prawdzie. 

Taka mądrość nie zstępuje z wysoka, ale jest ziemska, zmysłowa, demoniczna. Gdzie bowiem jest zazdrość i zawiść, tam jest także niepokój i wszelki zły czyn. 

Mądrość z wysoka natomiast jest przede wszy­stkim czysta, następnie usposobiona pokojowo, życzliwa, uległa, pełna miłosierdzia i dobrych owoców, bez uprzedzeń, nieobłudna. Owoc zaś sprawiedliwości jest siany w pokoju dla tych, którzy krzewią pokój.

_________

Łatwo jest pomylić mądrość z inteligencją. Jeśli ktoś ma wszystkie właściwe odpowiedzi i encyklopedyczną wiedzę na wydawałoby się każdy temat, a zwłaszcza na temat wersetów biblijnych, możemy być skłonni założyć, że jest mądry - i rzeczywiście może taki być. Ale równie dobrze może nie być, ponieważ sama zdolność intelektualna i zdolność do zapamiętywania ogromnej liczby faktów niekoniecznie są równoznaczne z mądrością.

Jakub w swoim liście łączy mądrość nie z wiedzą, ale z dobrym postępowaniem i łagodnością. 

Ten, kto jest prawdziwie mądry w oczach Boga, będzie działał w sposób zgodny z pokorą (Filipian 2:3-4  I nie czyńcie nic z kłótliwości ani przez wzgląd na próżną chwałę, lecz w pokorze uważajcie jedni drugich za wyższych od siebie. Niechaj każdy baczy nie tylko na to, co jego, lecz i na to, co cudze.), łagodnością (Efezjan 4:2 ..abyście postępowali.. z wszelką pokorą i łagodnością, z cierpliwością, znosząc jedni drugich w miłości) i radością (1 Tesaloniczan 5:16 ..zawsze się radujcie..), których Bóg oczekuje od swojego ludu. 

Bóg, który nie potrzebuje doradcy (List do Rzymian 11:34), nie potrzebuje też, byśmy imponowali Mu naszą wiedzą. 

Bóg mówi nam raczej, że to, co przyciąga Jego pełne uznania spojrzenie, to mężczyzna lub kobieta, dziewczyna lub chłopiec, którzy są „pokorni i skruszeni w duchu i drżą przed moim słowem” (Iz 66:2). 

Jakub używa charakterystycznego określenia dla takiego podejścia do siebie i do życia: „łagodność (która jest nieodłączną cechą) mądrości”.

Prawdziwie mądra osoba wie, jak wiele nie wie. Wie, że bez względu na to, ile wie, jest to tylko niewielka część ogromu wiedzy, którą posiada Bóg. Inteligencja naznaczona mądrością nie będzie skażona efektownymi popisami gadulstwa ani wywyższaniem się nad innymi. Zamiast tego będzie naznaczona pokorą, która zawsze ma na celu budowanie innych za pomocą tego, co mamy - czy to siły fizycznej, intelektualnej, duchowej czy emocjonalnej. 

Mądrość jest echem proroka Izajasza, który przyznał: „Pan Bóg dał mi język tych, którzy są nauczani, abym wiedział, jak podtrzymać słowem tego, który jest zmęczony” (Izajasza 50:4).

Prawdziwie mądrzy ludzie mają wysokie mniemanie o Bogu, trzeźwe spojrzenie na samych siebie i wspaniałomyślne spojrzenie na innych ludzi. 

Skąd mam wiedzieć, czy mam wysokie mniemanie o Bogu? 

- Jestem stale świadomy tego, jak bardzo jestem zależny od Niego i dlatego polegam na Nim we wszystkim. 

Skąd będę wiedzieć, czy mam trzeźwe spojrzenie na siebie? 

- Jestem świadomy swoich wad i rozumiem, że wszystko, co mam, to tylko to, co otrzymałem od Boga - mam zwyczaj odwracania wzroku od siebie, zamiast kierować go ku sobie. 

Skąd mam wiedzieć, czy szlachetnie patrzę na innych ludzi? 

- Rutynowo buduję ich, zamiast ich poniżać.

Jest to rodzaj mądrości, która podoba się Bogu i której świat tak bardzo potrzebuje od ciebie - łagodnej mądrości. Mądrości, która przejawia się w dobrym postępowaniu i konsekwentnej łagodności. 

W jaki sposób stanowi to dla ciebie wyzwanie? 

W jaki sposób będziesz dziś dążyć do życia z tą prawdziwą mądrością?

342 Cudowne Dziecko - Cudowny Doradca

Oto narodziło się Dziecko! 

Syn został nam dany! 

Władza spocznie na Jego ramieniu! 

Nazwą Go: 

Cudowny Doradca, 

Bóg Mocny, 

Ojciec Odwieczny, 

Książę Pokoju! Wielką będzie miał władzę, 

pokój trwać będzie bez końca 

na tronie Dawida 

i w Jego królestwie, 

ponieważ je utrwali, 

oprze je 

na prawie i sprawiedliwości — 

od objęcia rządów 

aż na wieki. 

Dokona tego 

żarliwość PANA Zastępów.

Izajasza 9:5,6 snp

Gdyby to było w twojej mocy, w jaki sposób naprawiłbyś tyranię, ucisk i cierpienie, które naznaczają i niszczą nasz świat? Jak wyglądałoby twoje rozwiązanie? Wszyscy mamy swoje pomysły - ale oto Boży sposób: 

Jego ostateczną odpowiedzią na wszystkie ciemności świata było zesłanie … dziecka.

Naród izraelski od dawna oczekiwał na przybycie tego, który będzie ucieleśnieniem wszystkich ich nadziei. Prorocy zapowiadali nadejście Mesjasza, a oczekiwanie na takiego wybawiciela stale rosło. Izajasz dodał znaczącego paliwa do ognia tej tęsknoty, oświadczając, że Mesjasz przyjdzie jako „dziecko”, „syn” i że „władza spocznie na jego ramieniu, a imię jego będzie brzmiało: Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju”.

Kto mógłby wypełnić ten opis? Z pewnością nie pojawił się jeszcze nikt, kto sprostałby takiemu określeniu. Ale to właśnie to dziecko - które przyszło nie w potędze wojskowej lub z błyskawicami, ale w żłobie, otoczone zwierzętami i pasterzami w chwili Jego narodzin - było Bożą odpowiedzią na grzech i śmierć. Tylko On miał rządzić swoim królestwem „w sprawiedliwości i prawości odtąd aż na wieki” (Izaj. 9:6).

Izajasz mówi, że dziecko-król będzie nazywane „Cudownym Doradcą”. Królowie byli w pewnym stopniu znani dzięki swoim doradcom. Zakres ich władzy i rządów był widoczny dzięki liczbie doradców, do których mogli się zwrócić o wskazówki. A jednak ten Król nie będzie miał żadnego. On sam jest Cudownym Doradcą; nie potrzebuje żadnej zewnętrznej mądrości, aby rządzić z absolutną doskonałością i całkowitą władzą.

Ten sam Cudowny Doradca jest jedynym lekarstwem na wszelkie przejawy cierpienia i zła na świecie - w tym na te w twoim życiu. 

Czy z radością poddajesz się Jego planom i zginasz kolano przed Jego rządami? 

Czy powierzyłeś wszystkie swoje drogi i troski Jego radzie? 

Czy akceptujesz fakt, że On wie lepiej od ciebie i podążasz drogą, do której cię wzywa? 

Bożym darem dla świata nie jest jakieś zwykłe dziecko. To Chrystus Pan, twój wspaniały Zbawiciel!