010625 Pielęgnując Boże Słowo | czystość duszy

 

Pielęgnowanie Słowa Bożego - a czystość duszy

Komu na czystości duszy zależy 

– ten pielęgnuje Słowo Boże jak należy

Strzeż, mój synu, tego, co ci mówię, 

ceń jak skarb moje przykazania.

Przestrzegaj ich, abyś żył szczęśliwie, 

strzeż moich nauk jak źrenicy oka! 

Przywiąż je sobie do palców u ręki, 

wypisz je na tablicy swego serca!

Przysłów 7:1-3 snp

Niebezpiecznie jest robić zakupy spożywcze, gdy jestem głodny. Kusi mnie, by kupować jedzenie, które w normalnych okolicznościach w ogóle by mi nie smakowało. Nie jestem w tym osamotniony, ponieważ według króla Salomona: 

„Człowiek nasycony depcze plaster miodu, 

lecz dla wygłodzonego nawet gorycz jest słodyczą.” (Przysłów 27:7).

Syty - gardzi deserami

Głodny - zje konia z kopytami :)

Tę samą zasadę można zastosować do naszego dążenia do czystości. Istnieje realne niebezpieczeństwo przechodzenia przez nasze dni na duchowym głodzie, ponieważ nie karmiliśmy się dobrze Słowem Bożym. 

Pielęgnując apetyt na Słowo Boga z wysokości - pokazujesz, że zależy Ci na duszy czystości..

Jeśli mamy zamiar podjąć jakąkolwiek znaczącą próbę zachowania naszej czystości, konieczne jest, abyśmy nie tylko czytali Słowo Boże; musimy je również pielęgnować, zachowywać. 

Salomon - król Izraela, któremu Bóg dał mądrość przewyższającą wszystkich innych (1 Krl 3:3-14) - używa języka, który odnosi się do pojęcia pielęgnowania słowa Bożego, gdy mówi swojemu synowi, aby „strzegł” jego słów, „cenił” je, strzegł ich „jak źrenicy oka”, „przywiązał” je do swojej ręki i „wypisał” je na sercu.

Odnoszenie się do Słowa Bożego w ten sposób wymaga od nas wyjścia poza używanie Biblii jedynie jako podręcznika do studiowania, księgi tekstów potwierdzających nasze argumenty lub księgi obietnic, do której od czasu do czasu się zwracamy. 

Pielęgnowanie Słowa Bożego wymaga od nas poszukiwania perspektywy psalmisty, który dystansując się od pysznych i szyderców swoich czasów, mówi o człowieku chodzącym z Bogiem: 

Zakon Pana - jego rozkosz nad rozkoszami

Nad Jego Zakonem rozmyśla dniami i nocami.

(Psalm 1:2).

Istnieje bezpośrednia korelacja między rozkoszowaniem się Słowem Bożym - czyli pozwoleniem aby kontrolowało i kierowało naszym życiem - a utrzymywaniem gorliwości w kwestii czystości. Jeśli nie pielęgnujemy Pisma Świętego, pytanie nie brzmi, CZY potkniemy się w kwestii czystości, ale KIEDY.

Każdy z nas może zachować czystość, chowając Słowo Boże w sercu (Psalm 119:9). 

Czy masz plan zapamiętywania Pisma Świętego? 

Pozwól, że rzucę ci wyzwanie, abyś zobowiązał się do zapamiętania jednego wersetu z Biblii, czy to co drugi dzień, codziennie, co tydzień, czy cokolwiek innego. Zrób plan i trzymaj się go.

Pan Jezus żegnając się ze swoimi uczniami przy wieczerzy powiedział do nich, że są czyści dzięki Słowu, które im głosił (Jana 15:3). Zatem…

Napełniaj się Słowem Bożym i bądź spełniony. 

Zachowuj je w sercu i bądź oczyszczony.

Ps 119:9-11 snp

9 Jak młody człowiek zdoła zachować 

w czystości swe życie? 

Przez to, że będzie przestrzegał Twego Słowa. 

10 Szukam Cię całym sercem — 

Spraw, bym nie odstąpił od Twoich przykazań. 

11 W moim sercu przechowuję Twe słowa,

Aby nie zgrzeszyć przeciwko Tobie.

Adamczyk:

Jak ma zachować czystość młody człowiek? 

– Tylko, gdzie strzeże nauk Słowa Twego. 

Niech więc Cię woła, bo Ty mu podpowiesz, 

jak sercem przylgnąć do życia czystego.

348 Sprawdzian skuteczności wiary

Jeśli ktoś uważa się za wyjątkowo pobożnego, a nie panuje nad swoim językiem, to sam siebie oszukuje, a jego pobożność to frazes. 

Dla Boga, który jest naszym Ojcem, prawdziwa i nienaganna pobożność to pomaganie sierotom i wdowom w ich ciężkiej sytuacji oraz nieuleganie złym wpływom tego świata.

Jakuba 1:26-27

Gdyby ktoś zapytał cię: „Skąd mogę wiedzieć, czy moja wiara jest prawdziwa (wystarczająca, skuteczna)?”, jak byś odpowiedział? 

Jak zmierzyć wiarę?

Jakie mierniki zasugerowałbyś komuś (sobie) do samooceny? 

Może owoce Ducha lub cnoty zalecane w Kazaniu na Górze? Istnieje wiele możliwości wyboru. Jednak celem takiego testu nie jest oczywiście znalezienie doskonałości, ale zmierzenie, czy dzięki łasce Bożej zmierzamy we właściwym kierunku. 

I dlatego, gdy Jakub daje nam taki test, podkreśla trzy konkretne obszary postępowania.

1.Pierwsza część testu dotyczy kontroli języka. 

Wszyscy wierzący narażeni są na ryzyko bycia precyzyjnymi i ortodoksyjnymi w naszym wychwalaniu Boga i wyrażaniu prawd wiary - z jednej strony, a z drugiej - winnymi bezmyślnego chlapania językiem. Sposobów wykroczenia za pomocą naszego języka jest wiele i są one powszechne, włączając w to oszczerstwa, plotki, szyderstwa, kłamstwa i nieprzyzwoite słowa. Jeśli nie staramy się dostosować naszej mowy do naszego twierdzenia, że znamy Chrystusa, być może powinniśmy zapytać samych siebie, czy przypadkiem moje serce nie jest zwiedzione.

2.Druga część testu dotyczy naszego współczucia. 

Współczucie powinno cechować chrześcijan, ponieważ jest ono atrybutem naszego niebiańskiego Ojca, który jest „Ojcem sierot i opiekunem wdów” (Ps 68:5). Jeśli należymy do Niego, to my również powinniśmy szczerze troszczyć się o tych, którzy są bezradni. Jeśli nasze serca nie płaczą z powodu trudnej sytuacji potrzebujących, to warto zadać sobie pytanie, czy aby moje wyznanie jest rzeczywiście prawdziwe.

3.Ostatnia część testu Jakuba sprawdza, czy nasze życie cechuje czystość. Nie możemy być społecznie zaangażowani i praktycznie pomocni kosztem naszej osobistej świętości. Jakub zachęca zatem do duchowej czujności. Świat, w którym żyjemy, aktywnie sprzeciwia się celom Boga i musimy być ostrożni, aby nie dać się ponieść fali. Pamiętanie o fundamentalnym konflikcie między królestwem Chrystusa a światem pomoże nam zachować status „niesplamionych od świata”. Jeśli zamiast tego zaprzyjaźniamy się ze światem (w sensie przyjmowania jego wartości), okaże się, że praktykujemy splugawioną pobożność.

Chociaż test obejmujący te trzy obszary nie jest wyczerpujący, to jest wystarczający. Nikt z nas nie przechodzi go doskonale, ale powinniśmy zadawać sobie pytanie, czy zmierzam we właściwym kierunku w swojej mowie, współczuciu i czystości. 

Być może, gdy czytasz te wersety, Duch Boży nakłuwa twoje sumienie i ujawnia obszar, na którym powinieneś skupić modlitewną energię. 

Jeśli tak jest, to nabierz otuchy, ponieważ prawdziwa pobożność to ta, która jest uniżona i skruszona. Która spogląda na krzyż w poszukiwaniu zbawienia i która prosi tego samego Ducha, który objawia nam nasze słabości, aby dał nam siłę do prowadzenia życia pobożnego opartego na kontrolowanej mowie, szczerej trosce i dążeniu do czystości.

_______

Reklama odzieżowa skierowana do młodzieży. Zestaw składa się z niebieskich jeansów i wszelkich akcesoriów z nimi związanych. Nie ma w tym nic nowatorskiego. Uwagę jednak przykuwa nazwa linii odzieżowej: „True Religion” (prawdziwa pobożność). 

Jaki jest związek między marką jeansów a prawdziwą pobożnością? (Przesłanie prawdopodobnie było takie, że jest to coś absolutnie wyjątkowego i niezbędnego).

„Prawdziwa pobożność” — autentyczna wiara — stanowi odzwierciedlenie naszej relacji z Bogiem. Jednym z dowodów naszej nowej tożsamości w Chrystusie jest sposób w jaki troszczymy się o czystość duszy, o swój język, o siebie nawzajem, docierając do najsłabszych i najbardziej potrzebujących wśród nas.

Prawdziwa pobożność to nie szata, którą się wkłada i zdejmuje. To wzniosłe wyzwanie by właściwie żyć przed świętym Bogiem i innymi ludźmi. Jako sprawdzian autentycznej wiary? - absolutnie niezbędne. 

Rewolucja seksualna czyli Wolność w czystości

Nie będziesz cudzołożył.

Księga Wyjścia 20:14

Spośród wszystkich kłamstw głoszonych w otaczającym nas świecie, jednym z najbardziej rozpowszechnionych jest przekonanie, że wszelkie ograniczenia nałożone na wolność osobistą są równoznaczne z uciskiem. 

Jest to być może najbardziej wyraźne w sferze moralności seksualnej, gdzie jedyną rzeczą niedozwoloną wydaje się być samo ustalanie granic. Tragiczna ironia polega na tym, że ta tak zwana wolność jest w rzeczywistości popadaniem w niewolę grzesznych pragnień i skutkuje nie pełnią, ale zniszczonym ciałem i złamanym sercem.

To, co Słowo Boże mówi nam, jeśli chodzi o moralność seksualną, jest proste: mamy praktykować czystość poza małżeństwem i wierność w nim. 

Nie jest to droga do zniewolenia, lecz do prawdziwej wolności i błogosławieństwa (Jk 1:25). Dlatego właśnie siódme przykazanie brzmi tak, jak brzmi: "Nie będziesz cudzołożył". 

W małżeństwie dwoje ludzi zawiera przymierze, stając się jednością. Ten wszechstronny związek, w którym mąż i żona stają się spleceni emocjonalnie, fizycznie, duchowo i w każdym innym wymiarze - służy jako przypowieść o relacji między Chrystusem a Jego oblubienicą, Kościołem (Efezjan 5:22-33). Ten święty związek nie może być naruszany ani zrywany (Mt 19:6). 

Mówiąc: TAK, jednej osobie, mówisz: NIE, wszystkim innym.

Kiedy mąż lub żona popełnia cudzołóstwo, uruchamia to reakcję łańcuchową tragedii: pojawia się grzech przeciwko Bogu, przeciwko ciału, przeciwko współmałżonkowi, przeciwko partnerowi w cudzołóstwie i przeciwko współmałżonkowi partnera. Innymi słowy, następuje katastrofa. Seks jest przeznaczony wyłącznie dla więzi małżeńskiej, więc gdy wyjmie się go z tego kontekstu, staje się potworny, pożerający i niszczycielski.

Nie powinniśmy jednak myśleć, że cudzołóstwo ogranicza się jedynie do aktu fizycznego. Od Pana Jezusa dowiadujemy się, że cudzołóstwo zaczyna się wewnętrznie: 

"Zaprawdę powiadam wam, że każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę, już się w swoim sercu dopuścił z nią cudzołóstwa" (Mt 5:28). 

Wiemy oczywiście, że konsekwencje fizycznego cudzołóstwa znacznie przewyższają konsekwencje pożądania, ale zasłużony sąd i nasza wina przed Bogiem są takie same bez względu na grzech.

______________

Co mogą zrobić chrześcijanie, aby chronić samych siebie i siebie nawzajem przed cudzołożnymi czynami i myślami? 

-Na początek możemy praktykować obecność Boga, obcując z Nim i pamiętając, że nie mamy przed Nim żadnych tajemnic. 

-Możemy zapamiętywać słowo Boże, wypełniając nim nasze serca, abyśmy nie grzeszyli przeciwko Niemu (Psalm 119:11). 

-I możemy trzymać się ludu Bożego, dążąc do społeczności w uwielbieniu i odpowiedzialności, a wszystko to w celu pobudzenia się do miłości i dobrych uczynków (Hebrajczyków 10:24-25).

Niemniej jednak wszyscy jesteśmy winni wobec siódmego przykazania. Nie mamy prawa patrzeć z góry na innych ani uważać się za nieskazitelnych. Nasze życie, nasze ręce i nasze myśli nie przechodzą testu czystości. A jednak nigdy nie jesteś poza zasięgiem Bożej łaski w Chrystusie, bez względu na to, ile bagażu nosisz. 

Jeśli prawdziwie i żarliwie żałujesz za swoje grzechy, jeśli prawdziwie i żarliwie zdasz się na Boże miłosierdzie i łaskę - otrzymasz przebaczenie, odpuszczenie, oczyszczenie i uwolnienie, aby Duch Boży mógł działać w twoim życiu, umożliwiając ci myślenie i życie w sposób, który Mu się podoba.

1 Tesaloniczan 4

(1) Przyjaciele, ze względu na Jezusa, naszego Pana, raz jeszcze gorąco was zachęcamy: bądźcie doskonalsi w codziennym życiu i podobaniu się Bogu. Wiemy, że już to robicie, bo nauczyliście się tego od nas. Znacie przecież polecenia, które wam przekazaliśmy od samego Jezusa. 

(3) A wolą samego Boga jest wasze uświęcenie. 

On chce, byście unikali niemoralności seksualnej, by każdy dbał o świętość swego ciała i szanował je, a nie oddawał się pożądaniu, jak poganie, którzy nie przejmują się Bogiem. 

(6) On chce, byście w tych sprawach nawzajem się nie oszukiwali ani nie wykorzystywali. Bo Pan będzie surowo karcił za to wszystko, co już wam wyraźnie powtarzaliśmy. 

(7) Bóg bowiem nie powołał nas do zepsucia moralnego, ale do świętości. (8) Kto to lekceważy, lekceważy nie jakiegoś człowieka, ale samego Boga, który dał wam Ducha Świętego.