01.15.25 Triumfujący Król

Łaska wam i pokój od tego, który jest, który był i który ma przyjść, i od siedmiu duchów, które są przed jego tronem, i od Jezusa Chrystusa, wiernego świadka, pierworodnego z umarłych i władcy królów na ziemi.

Objawienie 1:4-5

Co robić, gdy chrześcijańskie przekonania i okoliczności życiowe zdają się głosić dwie różne prawdy?

Przed takim właśnie dylematem stanęli pierwsi czytelnicy Księgi Objawienia. Ostatnia księga naszego Pisma Świętego nie została napisana po to, by mieszać nam w głowach i bałamucić, ale by błogosławić (Objawienie 1:3). 

Nie powinniśmy traktować jej jak zbioru zagadek czy teologicznej kostki Rubika. Musimy raczej zrozumieć, że Jan pisał do czytelników w ich konkretnym kontekście historycznym - wierzących z pierwszego wieku, którzy byli poniewierani i prześladowani przez ówczesne władze - aby dać im nadzieję i pewność.

Ewangelia była głoszona, a lud Boży był całkowicie przekonany, że tak jak Jezus odszedł, tak też powróci. Wierzyli, że jako Pan i Król, który wstąpił na tron Boży, Jezus w pełni kontroluje wszystkie okoliczności, a Jego wola jest ustanawiana na całej ziemi. Takie było ich przekonanie. 

Ale kiedy patrzyli na swoje położenie, wydawało się, że nie jest ono zgodne z tymi przekonaniami. Żadna z rzeczy, które sobie nawzajem wyznawali i którymi dzielili się z przyjaciółmi i sąsiadami, wydawała się nie mieć miejsca. Pełno było szyderców. 

W rzeczywistości apostoł Piotr ostrzegał już wcześniej wierzących: „W dniach ostatecznych przyjdą szydercy” i będą pytać: „Gdzież jest przyobiecane przyjście jego? Odkąd bowiem zasnęli ojcowie, wszystko tak trwa, jak było od początku stworzenia.".  (2 Piotra 3:3-4).

Podczas gdy kościół był mały i sponiewierany, ludzkie imperia rosły w siłę i znaczenie. Prześladowania stawały się coraz bardziej intensywne, a Zły bez wątpienia przychodził i insynuował cierpiącym chrześcijanom, że kupili wielkie złudzenie. 

Potrzebowali, by Jezus przyszedł i dał im swoją perspektywę, aby ich utrapienia nie zniechęcały ich, nie wprawiały w zakłopotanie ani nie przytłaczały. Musieli po prostu zrozumieć, że Jezus wciąż jest triumfującym Panem i Królem. Przecież Jego zmartwychwstanie potwierdziło Jego autorytet i uczciwość. Można Mu było powierzyć życie i przyszłość Jego ludu.

W świecie, który nadal uciska lud Boży i sprzeciwia się Prawdzie, Księga Objawienia jest dokładnie tym, czego potrzebuje dzisiejszy Kościół. 

Podczas gdy przygnębienie ekonomiczne, niedostatek materialny oraz kwestie moralności i tożsamości osobistej grożą rozchwianiem umysłów mężczyzn i kobiet, przesłanie Jana przypomina nam, że nasza wiara chrześcijańska jest wystarczająca, aby sprostać wyzwaniom i pytaniom, które przed nami stoją. 

Czy twoje okoliczności sugerują ci, że być może twoje przekonania na temat wiary są błędne? Odpocznij w tym zapewnieniu: Jezus zmartwychwstał, Jezus króluje i ostatecznie Jezus zwycięża.

___________

Obj 1 

lit:

(1) Objawienie pochodzące od Jezusa Chrystusa, które otrzymał On od Boga, aby następnie ukazać swoim sługom to, co wkrótce musi się stać. To właśnie, za pośrednictwem swego anioła, przekazał On dalej swemu słudze Janowi. (2) Ten natomiast poświadczył to, co zobaczył, jako Słowo Boże i świadectwo Jezusa Chrystusa. 

(3) Szczęśliwy ten, kto czyta, oraz ci, którzy słuchają słów proroctwa i trzymają się tego, co jest w nim napisane. Czas bowiem jest bliski. 

(4) Jan do siedmiu kościołów położonych w Azji: Niech wam towarzyszy łaska i pokój. Darzy nimi Ten, który jest, który był i który nadchodzi, siedem duchów, które są przed Jego tronem, (5) oraz Jezus Chrystus, wierny świadek, pierwszy zmartwychwstały i Władca królów ziemi. 

Temu, który nas kocha i który za cenę swojej krwi uwolnił nas od naszych grzechów, (6) uczynił nas królestwem i kapłanami Boga, swojego Ojca — Jemu niech będzie chwała! Do Niego niech należy moc — na wieki. Amen. 

(7) Oto nadchodzi wśród obłoków. Ujrzy Go każde oko, również ci, którzy Go przebili. Opłakiwać Go będą wszystkie plemiona ziemi. Tak! Amen. (8) Ja jestem Alfą i Omegą, mówi Pan, Bóg, który jest, który był i który nadchodzi, Wszechmogący. 

352 Oto jest Król

Lud stał i patrzył, ale władcy szydzili z Niego, mówiąc: „Uratował innych, niech więc uratuje samego siebie, jeśli jest Chrystusem Boga, Jego Wybrańcem!”. Żołnierze również szydzili z Niego, podchodząc i częstując Go kwaśnym winem, mówiąc: „Jeśli jesteś Królem Żydów, ratuj samego siebie!”. Był też nad nim napis: „To jest Król Żydowski”.

Łukasza 23:35-38

W Judei, okupowanej przez Rzymian, zwyczajem było, że osoba stracona miała na szyi zawieszoną tabliczkę z informacją o popełnionym przestępstwie. W przypadku Jezusa istniał jednak pewien problem: 

Jezus był całkowicie niewinny jakiegokolwiek wykroczenia.

Dlaczego więc Piłat umieścił na krzyżu Jezusa napis: „To jest Król Żydowski”?

Odpowiedź znajdujemy w Ewangelii Jana. Jan przypomina nam, że Jezus był zapowiadanym Mesjaszem. Był Wybrańcem Izraela. A Piłat, świadomy tych proroctw, świadomy całej nadziei i oczekiwań otaczających Jezusa, chciał zmusić Żydów do zmagania się z rzeczywistością, w której ich rzekomy król wcale nie był królem - że oto właśnie tu wisiał, oszpecony do granic możliwości na tym przeklętym krzyżu.

Dlatego, jak podaje Jan, przywódcy żydowscy przyszli do Piłata i poprosili go o zmianę znaku. Chcieli, aby napis brzmiał: „Ten człowiek powiedział: Jestem królem żydowskim”. Ale Piłat odparł: „Co napisałem, to napisałem” (J 19:21-22). Jego decyzja była ostateczna. Tak więc Jezus umarł pod znakiem głoszącym Jego prawdziwą tożsamość.

Jednak w odpowiedzi na ten napis, w odpowiedzi na królewskość Jezusa, „przywódcy drwili z Niego” oraz: „żołnierze również z Niego szydzili”. Reakcja była taka sama: odrzucenie - od najwyższych warstw społeczeństwa do najniższych, od najbardziej wyrafinowanych do najbardziej szorstkich. 

Zarówno władcy, jak i żołnierze sądzili, że prawdziwy Mesjasz wybawi sam siebie. Innymi słowy, zakładali, że będą wiedzieć, że Jezus naprawdę był Mesjaszem, jeśli sam siebie uratuje. 

Jest to tragiczna ironia, 

ponieważ to właśnie dlatego, że Jezus nie uratował samego siebie, jest w stanie uratować tych, którzy przychodzą do Boga przez Niego. 

Drogi Boże nie są drogami ludzkimi. Dowodem tożsamości Jezusa i Jego miłości jest to, że zdecydował się umrzeć pod tym właśnie napisem.

Łatwo jest założyć, że to nie my szydzimy jak ci stojący wokół krzyża. Jednak czasami myślimy i działamy tak jak ci władcy i żołnierze, czekając, aż Bóg zrobi coś, co będzie miało dla nas sens, aż Bóg wytłumaczy się ze wszystkiego... a jednocześnie odmawiamy zaufania, że Jego drogi są zawsze dobre i pełne miłości; po czym nie dostrzegamy, że Jego doskonały plan rozwija się tuż na naszych oczach. 

Kiedy wkrada się taka pokusa, pamiętajmy, jak trafny był napis Piłata. Chrystus był i jest Królem Żydów. Rzeczywiście, jest On „Królem królów i Panem panów” (Objawienie 19:16), godnym naszego zaufania, uwielbienia i podziwu.

_______________________

Ap.19 (11) Potem ujrzałem otwarte niebo, a w nim - białego konia. Dosiadał go Wierny i Prawdziwy - Ten, który sądzi i walczy sprawiedliwie. (12) Jego oczy były jak płomienie ognia, a na głowie nosił wiele koron. Na czole miał wypisane swoje imię, którego nikt nie znał oprócz Niego samego. (13) Jego płaszcz był nasiąknięty krwią, a Jego imię brzmi: Słowo Boże. (14) Za Nim, na białych koniach, postępowały niebiańskie oddziały, odziane w delikatne, najbielsze szaty. (15) Z Jego ust wychodził ostry miecz, aby uderzać narody. I sam niepodzielnie będzie nimi rządził. I sam wyciśnie z nich wino gniewu wszechmocnego Boga. (16) Na płaszczu i na biodrze wypisany był tytuł: KRÓL KRÓLÓW I PAN PANÓW.