Pokazywanie postów oznaczonych etykietą stworzenie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą stworzenie. Pokaż wszystkie posty

środa, 30 kwietnia 2025

Tozer O najpotężniejszej sile wszechświata


 EKU:

Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. 

Ziemia była bezładna i pusta; 

ciemność panowała nad głębiną, 

a Duch Boży unosił się nad powierzchnią wód. 

Wtedy Bóg powiedział: 

Niech się stanie światłość! 

I stała się światłość. 

Bóg zobaczył, że światłość była dobra, 

i Bóg oddzielił światłość od ciemności.

MSG: 

Na początek to: Bóg stworzył Niebiosa i Ziemię 
- wszystko, co widzisz, wszystko, czego nie widzisz. 
Ziemia była zupą nicości, bezdenną pustką, atramentową czernią. 
Duch Boży unosił się jak ptak nad wodną otchłanią.
Bóg przemówił: „Światło!”
I pojawiło się światło.
Bóg uznał, że światło jest dobre
i oddzielił je od ciemności.


TLB:

Kiedy Bóg zaczął stwarzać niebiosa i ziemię, ziemia była bezkształtną, chaotyczną masą, a Duch Boży unosił się nad ciemnymi oparami.

Wtedy Bóg powiedział: „Niech stanie się światłość”. I pojawiła się światłość. Bóg był z niej zadowolony i oddzielił światło od ciemności.

EWANGELIA JANA 1 (EKU)

(1) Na początku było Słowo, 

a Słowo było zwrócone ku Bogu i Bogiem było Słowo. 

(2) Ono było na początku zwrócone ku Bogu. 

(3) Przez Nie wszystko się stało, a bez Niego nic się nie stało. 

To, co się stało (4) w Nim, było życiem. 

Życie zaś było światłością ludzi, 

(5) a światłość świeci w ciemności i ciemność jej nie ogarnęła


PSZ:

(1) Na początku było Słowo. Było ono u Boga i było Bogiem. 

(2) Od samego początku było razem z Bogiem. 

(3) Ono powołało do istnienia wszystko. 

I nic, co zostało stworzone, nie zaistniało bez Niego. 

(4) W Nim było życie, a życie jest dla ludzi światłem. 

(5) To Światło świeci w ciemnościach, a mrok nie był w stanie go pochłonąć.



___________________

ODB.ORG:


W 1876 roku wynalazca Alexander Graham Bell wypowiedział pierwsze słowa przez telefon. Zadzwonił do swojego asystenta, Thomasa Watsona, mówiąc: „Watsonie, chodź tutaj. Chcę cię zobaczyć”. Trzeszczące i niewyraźne, ale zrozumiałe, Watson usłyszał, co powiedział Bell. Pierwsze słowa wypowiedziane przez Bella przez linię telefoniczną pokazały, że nastał nowy dzień w komunikacji międzyludzkiej.


Ustanawiając świt pierwszego dnia na „bezkształtnej i pustej” ziemi (Rdz 1:2), Bóg wypowiedział swoje pierwsze słowa zapisane w Piśmie Świętym: „Niech stanie się światłość” (w. 3). Te słowa były wypełnione twórczą mocą. Przemówił, a to, co ogłosił, stało się (Psalm 33:6, 9). Bóg powiedział: „Niech stanie się światłość” i tak się stało. Jego słowa przyniosły natychmiastowe zwycięstwo, a ciemność i chaos ustąpiły miejsca blaskowi światła i uporządkowaniu. Światło było odpowiedzią Boga na dominację ciemności. A gdy stworzył światło, zobaczył, że „było dobre” (Księga Rodzaju 1:4).


Pierwsze słowa Boga nadal są potężne w życiu wierzących w Jezusa. Z nadejściem każdego nowego dnia, jest tak, jakby Bóg powtarzał swoje wypowiedziane słowa w naszym życiu. 


Kiedy ciemność - dosłownie i w przenośni - ustępuje miejsca blaskowi Jego światła, chwalmy Go i uznajmy, że to On nas wzywa i naprawdę nas widzi.



Autor: Marvin Williams




__________________________

Cała Biblia potwierdza pogląd, że naturą Boga jest mówienie i przekazywanie swoich myśli innym. „Na początku było Słowo” - słowo jest środkiem, za pomocą którego wyrażane są myśli, a zastosowanie tego terminu do Wiecznego Syna prowadzi nas do przekonania, że wyrażanie siebie (samoekspresja) jest nieodłączną cechą Boga i że Bóg zawsze stara się mówić o sobie swojemu stworzeniu.


Nie chodzi tylko o to, że Bóg przemówił: Bóg przemawia! On ze swej natury nieustannie mówi. Wypełnia świat swoim dźwięcznym głosem.


Jedną z wielkich rzeczywistości, z którymi mamy do czynienia, jest Głos Boga w Jego świecie. Najkrótsza i jedyna satysfakcjonująca kosmogonia (teoria powstania świata) jest następująca: „On przemówił i stało się!”. Powodem prawa naturalnego jest żywy Głos Boga w Jego stworzeniu.


To słowo Boga, które powołało wszystkie światy do istnienia, nie może być rozumiane jako Biblia, ponieważ jest ono wyrazem woli Boga wypowiedzianej w strukturze wszystkich rzeczy. To słowo od Boga jest Jego oddechem wypełniającym świat żywą potencjalnością. Głos Boga jest najpotężniejszą siłą w naturze, ponieważ cała energia jest tutaj tylko dlatego, że wypowiadane jest Słowo pełne mocy!


A. W.Tozer



niedziela, 9 lutego 2025

021025 Bóg odpoczął



Tak więc Bóg pobłogosławił siódmy dzień i uczynił go świętym, ponieważ w nim Bóg odpoczął od całego swego dzieła, które wykonał przy stworzeniu.

Księga Rodzaju 2:3


Ludzkość jest zwieńczeniem stworzenia. Nie jesteśmy tylko zaawansowanymi małpami człekokształtnymi; tylko my z całego Bożego stworzenia jesteśmy stworzeni na Jego obraz (Rdz 1:27). 


Jesteśmy stworzeniami, ponieważ zostaliśmy stworzeni przez Stwórcę - oczywiste, ale nie tylko to - jesteśmy również wyjątkowi wśród wszystkich stworzeń, ponieważ zostaliśmy stworzeni na podobieństwo Boga. 


Ludzkość posiada niezbywalną godność, a Bóg pragnie, abyśmy szanowali naszego Stwórcę i żyli z Nim w relacji.


Jeśli człowiek jest najważniejszym punktem stworzenia, to odpoczynek jest jego ostatecznym celem. 


Kiedy Bóg zakończył swoje dzieło stworzenia - odpoczął. Nie oznacza to, że przestał być obecny lub aktywny w swoim świecie, ale że odpoczął od tworzenia. Nie było potrzeby dalszych ulepszeń ani dodatków. Nic nie wymagało dalszego poprawiania i przerabiania. 


A wielkim zamysłem Boga - Jego pragnieniem dla ludzi - jest to, abyśmy i my mogli żyć z Nim w cudownym, nieustającym dniu odpoczynku.


Opis stworzenia w Księdze Rodzaju 1 powtarza frazę „nastał wieczór i nastał poranek” dla każdego z pierwszych sześciu dni. Ale kiedy dochodzi do siódmego dnia, wzór zostaje złamany. 


Siódmy dzień jest, jeśli można tak powiedzieć, ciągłym dniem, w którym Bóg szuka ludu dla siebie. Wprowadza ludzkość w relację ze Sobą, zapewniając im opiekę, chroniąc ich, dając im społeczność ze sobą nawzajem i pozwalając im sprawować władzę nad Jego stworzeniem.


Częściowym celem szabatu, zgodnie z instrukcjami zawartymi w Dziesięciu Przykazaniach, było umożliwienie Izraelitom zrozumienia tego ostatecznego Bożego planu życia (Wj 20:8-11). 


Poprzez odpoczynek i refleksję mieli oni rozważać wszystko, co może oznaczać życie jako Bożego ludu pod Bożym panowaniem i błogosławieństwem.


Kiedy Jezus wzywa ludzi do siebie, mówi: PSZ, Mt 11:28-30

Przyjdźcie do Mnie wy wszyscy, 

którzy jesteście zmęczeni i przeciążeni, 

a ja zapewnię wam odpoczynek! 

Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, 

bo jestem łagodny i pokorny—a wasze dusze odetchną. 

Moje jarzmo jest wygodne, a mój ciężar lekki.


Autor Listu do Hebrajczyków podejmuje tę ideę i oświadcza: „Pozostaje odpoczynek szabatu dla ludu Bożego” (List do Hebrajczyków 4:9). To, co zostało zaprojektowane w pięknie Edenu i zniszczone podczas upadku, pewnego dnia zostanie przywrócone, gdy wejdziemy w Bożą obecność. 


Już teraz doświadczamy odpoczynku polegającego na zanoszeniu naszych grzechów do Jezusa, aby się z nimi rozprawił, a naszych trosk, aby znalazł dla nich pomoc. 


Ponieważ szabat to nie dzień a osoba. 

Prawdziwy odpoczynek jest tylko w Chrystusie. 


Pewnego dnia doświadczymy doskonałego odpoczynku życia zmartwychwstania w odnowionym świecie wypełnionym świętością naszego doskonałego Boga. 


PSZ, Ap 14:11-13

Dym z palącego ich ognia będzie się unosił na wieki, będą oni bowiem cierpieć dzień i noc, bez chwili wytchnienia. Taka kara spotka ludzi, którzy oddali cześć bestii i jej posągowi oraz przyjęli znak jej imienia!”. 

Niech te słowa zachęcają świętych do wytrwałości, posłuszeństwa Bożym przykazaniom i zaufania Jezusowi. 


Potem usłyszałem głos z nieba: —Zapisz te słowa: „Szczęśliwi ci, którzy umierają, wierząc Panu. Duch Święty potwierdza, że odpoczną oni po swojej ciężkiej pracy i otrzymają nagrodę za to, czego dokonali, żyjąc na ziemi”. 



Jest to perspektywa, która wypełnia nasze spojrzenia i zmienia kierunek naszych serc w naszych najlepszych i najgorszych dniach na tym świecie. Pewnego dnia naprawdę i ostatecznie zaznamy odpoczynku w pełnym pokoju.


Gdy podążamy ku tej przyszłości, wzór samego Boga powinien być wzorem, który naśladujemy. Zgodnie z Bożym przykazaniem mamy czcić Dzień Pański - i poświęcać czas.. - na rozważanie wszystkiego, czego On dla nas pragnie, - na cieszenie się życiem w komunii z Nim i - na przyłączenie się do Niego, gdy On aktywnie poszukuje ludu, który nazwie swoim.


_______________

Adamczyk, Ps 8

Jakże przedziwne masz Imię nasz Panie...

Majestat władzy Twej zna niebo całe,

A Mocą sprawiasz, że wszystko się stanie,

Bo nawet dzieci oddają Ci chwałę,


Twoi wrogowie upadną zelżeni,

W triumfie zwycięstwa Twego powaleni.

Gdy w niebo patrzę, na dzieło Twych dłoni

Na księżyc, gwiazdy, co sam utwierdziłeś

Czymże jest człowiek – bo wiem – że go chronisz,

A nawet Chwałą go swą uwieńczyłeś?


Władzę mu dałeś nad dziełem rąk swoich

Choć stopniami niżej od aniołów stoi...

Dałeś mu wszystko we władanie wieczne:

Domowe owce i bydło wszelakie,

Dzikie zwierzęta i ptactwo powietrzne

Ryby płynące wciąż swym morskim szlakiem.


Twej chwały w ludzkie nie ujmie się zdanie...

Jakże jest przedziwne Imię Twe o, Panie...


środa, 27 lipca 2016

Święty Bóg i zło?!

Jak Bóg, który według Pism jest święty, 

mógł stworzyć cokolwiek, 

co może być nie-święte, upadłe?!


 Nie-swiętość jest brakiem świętości. 

To może wydawać się oczywiste, ale pozwól, że rozwinę tą myśl.
Dla ścisłości, "świętość" musi istnieć, aby istniała "nie-świętość", która jest brakiem świętości. 
Dlatego "nie-świętość" nie może istnieć bez "świętości".

Gdy Bóg stworzył wszechświat, wszystko było święte. 
Bóg powiedział, że to było "idealne / bardzo dobre". (1Mojz.1:31 a także 5 Mojz.32:4).
Jednak byłoby błędem zakładać, że wszystko pozostanie święte uznając, że człowiek miał możliwość dokonywania wyboru, podobnie jak anioły, gdy zostały stworzone (np, człowiekowi wolno było "swobodnie" jeść).

Chociaż Bóg jest święty i ma niezmienną naturę (Malachiasza 3:5), inne byty stworzone, w tym ludzie i aniołowie (patrz Ezechiel 28:15), mogą wypaść ze świętego stanu do stanu bezbożnego poprzez grzech, (to jest bardzo podobne do zamieszania z tym, czy coś, co jest "doskonałe" może kiedykolwiek stać się niedoskonałe).

Oczywiście, Bóg jest doskonały i nie może stać się niedoskonały. 

Ale jego stworzenia mogą, jak pokazuje nam to Ezechiela 28:15 (słowa do upadłego anioła)
Nienagannym byłeś w postępowaniu swoim od dnia, gdy zostałeś stworzony, aż dotąd, gdy odkryto u ciebie niegodziwość. (BW).

Tak naprawdę pytanie powinno brzmieć: w jaki sposób coś nie–świętego może kiedykolwiek zostać przywrócone do stanu całkowicie świętego?
 
Nie można tego zrobić z siebie. 
Potrzebujemy pomocy Tego, który jest całkowicie święty.
Tylko Jezus Chrystus, który jest doskonałym i świętym Bogiem, może przywrócić ludzkość do świętego stanu. 

2 Koryntian 5:21
On tego, który nie znał grzechu, 
za nas grzechem uczynił, 
abyśmy w nim 
stali się sprawiedliwością Bożą.

Chrystus nigdy nie zgrzeszył,
ale Bóg obciążył Go karą za nasze grzechy,
abyśmy dzięki Niemu
mogli zostać uniewinnieni przez Boga. (Słowo Życia)