Kochając prawdę | Mike Wittmer | ODB.ORG

 

Dlaczego ważne jest, aby kochać prawdę? 

Dlaczego Jezus mówi, że jest prawdą?

 PSZ 2Tes 2:7-12: 

7 Jego tajna moc nieprawości jest już widoczna. Na razie jednak jest powstrzymywana przez Tego, który w pewnym momencie usunie się ze sceny. 8 Wtedy to pojawi się ów nieprawy człowiek, którego Pan zgładzi jednym tchnieniem ust i unicestwi samą swoją obecnością. 9 Pojawieniu się tego człowieka będą towarzyszyć potężne przejawy mocy szatana, fałszywe znaki i cuda. 10 W ten podstępny sposób oszuka on ludzi, którzy zmierzają ku zagładzie, dlatego, że nie przyjęli Bożej miłości i prawdy, prowadzących do zbawienia. 11 Z tego powodu Bóg pozwoli, aby zostali zwiedzeni i by bezkrytycznie uwierzyli w kłamstwo. 12 Wszyscy oni zostaną osądzeni przez Boga, dlatego że woleli czerpać przyjemność z grzechu, niż uwierzyć w prawdę.

_________

Jack nienawidzi szkoły. Nudzą go wykłady z algebry, gramatyki i układu okresowego. Za to uwielbia budować domy. Jego ojciec zabiera go latem do pracy, a Jack nigdy nie ma tego dosyć. Ma zaledwie szesnaście lat, ale zna się już na cemencie, stolarce i szkieletowaniu ścian. Jaka jest różnica między szkołą a budową? Miłość. Jack kocha jedno, a nie to drugie. Jego miłość do budowlanki napędza zdobywanie praktycznej wiedzy.

Jako wierzący w Jezusa mamy „miłować prawdę” (2 Tesaloniczan 2:10). Paweł mówi, że szatan będzie używał „znaków i cudów” (w. 9), aby zwieść „tych, którzy giną” (w. 10). Dlaczego giną? „Odmówili umiłowania prawdy i zbawienia” (w. 10). Brak umiłowania prawdy uniemożliwia im poznanie jej. Zostaną oszukani (w. 11).

Co wiemy? To ważne pytanie zależy od jeszcze bardziej podstawowego: co kochamy? Nasze pasje kierują naszym sercem i umysłem. Cenimy to, co kochamy. Chronimy to i szukamy tego więcej. Jeśli kochamy prawdę i mądrość, będziemy ich szukać jak drogocennego złota (Przysłów 3:13-14; 4:7-9). Będą nas strzec. „Nie porzucaj mądrości, a będzie cię strzec; kochaj ją, a będzie nad tobą czuwać” (4:6).

Czym jest prawdziwa mądrość? Jezus mówi, że jest nią On sam. 

„Ja jestem drogą i prawdą, i życiem” (Ew. Jana 14:6). 

Naszym najważniejszym pytaniem jest to, kogo kochamy? 

Kochaj Jezusa, a poznasz Jego drogę. 

On będzie strzegł twojego życia, prowadząc cię do swojej prawdy.

____________

Dzisiejsze spostrzeżenia…

Przyjęcie prawdy jest niezbędne dla wierzących w Jezusa, ponieważ to On jest prawdą (zob. Ew. Jana 14:6). Judasz Iskariota jest klasycznym przykładem osoby, która miała możliwość w pełni podążać za Chrystusem, ale tego nie uczyniła. Życie Judasza i nauczanie 2 Tesaloniczan mają kilka cech wspólnych. 

Po pierwsze, w obu przypadkach działa szatan. Łukasza 22:3 mówi, że „szatan wszedł w Judasza, zwanego Iskariotą”, a 2 Tesaloniczan 2:9 zauważa, że „przyjście tego, który jest bezprawiem (niegodziwiec), będzie zgodne z tym, jak działa szatan”. 

Co więcej, Jana 17:12 odnosi się do Judasza jako „syna zniszczenia (zatracenia)” (ESV), termin ten znajduje się również w 2 Tesaloniczan 2:3: "Niech was nikt w żaden sposób nie zwodzi. Albowiem dzień ten nie nadejdzie, jeśli najpierw nie przyjdzie bunt i nie objawi się człowiek bezprawia, syn zatracenia" (ESV). Celem szatana jest zwodzenie, które prowadzi do zniszczenia. Jak możemy uniknąć jego zwodniczych dróg? - Kochając Jezusa i przyjmując Jego prawdę.

Drogi Ojcze, proszę, napełnij moje serce miłością do Ciebie i tego, co jest prawdą.

Tozer | 21 kwietnia | O Prawdzie i emocjach

 

Tozer | 21 kwietnia | O Prawdzie i emocjach

Kobieta, której córka zginęła w wypadku samochodowym w maju 2005 roku, powiedziała mi: „Łatwo płakałam przed wypadkiem Natalie. . . . Teraz ciągle płaczę. Czasami łzy same się wymykają”.

Każdy, kto doświadczył tak intensywnej osobistej tragedii, rozumie, o czym ona mówi.

Czy jest coś złego w płaczu? Nie.

Czy są biblijne dowody sugerujące, że płacz jest w porządku?

Jezus daje nam odpowiedź. Łazarz, Jego bliski przyjaciel, zmarł. Kiedy Jezus przybył do domu sióstr Łazarza, były one otoczone przez przyjaciół, którzy przyszli je pocieszyć. Jezus zobaczył Marię i Martę oraz ich przyjaciół pogrążonych w żałobie. Smucąc się razem z nimi, „Jezus zapłakał” (J 11:35).

Smutek, łzy i żałoba są znane każdemu na tej ziemi - nawet Jezusowi. Jego łzy mówią nam, że to w porządku, jeśli łzy „po prostu się wymykają”. I przypominają nam, że powodem, dla którego łzy smutku wyginą w wieczności, jest to, że „nie będzie już śmierci ani smutku, ani płaczu. Nie będzie więcej bólu” (Obj. 21:4).

Kiedy Bóg usunie grzech i skutki grzechu, usunie nie tylko łzy ale i potrzebę łez - jeszcze jeden powód, by cieszyć się wiecznością.

Dave Branon

______________

Jak ważna jest prawda...

Pewien człowiek powiedział mi kiedyś: „Wszystkie drogi prowadzą do Boga. To jak wspinaczka na górę. Możesz zacząć w dowolnym miejscu u podstawy, ale ostatecznie wszyscy dotrą do tego samego miejsca na szczycie”.

Taki inkluzywizm jest bardzo popularny w dzisiejszym świecie. Jest on jednak sprzeczny ze słowami Jezusa: „Ja jestem drogą, prawdą i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze Mnie” (J 14:6). Ale to nie wszystko.

Nowy Testament nakazuje nam „gorliwie walczyć o wiarę, która raz na zawsze została przekazana świętym” (Judy 3). Wyrażenie Judy „wiara” odnosi się do zbioru nauk, w które wierzyli chrześcijanie pierwszego wieku i którymi żyli w mocy Ducha. 

Dlaczego takie napomnienie? Ponieważ fałszywi nauczyciele wypaczali prawdę. Byli „bezbożni”, obracali „łaskę Boga naszego w rozpustę”.

PSZ, Jud 1:4

Piszę o tym dlatego, że pojawili się wśród was jacyś bezbożni ludzie, którzy twierdzą, że skoro Bóg okazał im łaskę, to mogą teraz prowadzić rozwiązłe życie. W ten sposób odrzucają Jezusa Chrystusa, naszego jedynego Władcę i Pana. Dawno już jednak wydany został na nich wyrok potępienia.

Nie wolno nam podważać wyłączności słów Jezusa. Nie możemy też zaniedbać głoszenia wszechobejmującej ewangelii. 

Bóg umiłował świat tak bardzo, że dał swojego jedynego Syna, aby umarł za nasze grzechy. Dlatego każdy, kto w Niego wierzy, nie zginie, ale będzie miał życie wieczne (J 3:16).

W taki oto sposób prawda jest zarówno ekskluzywna, jak i inkluzywna. 

__________________

PSZ, Mt 9:36

Gdy patrzył na otaczające Go tłumy, ogarniała Go litość (użalił się nad nimi). 

Ludzie byli bowiem udręczeni i zagubieni jak owce bez pasterza.

Naszych emocji nie należy się bać ani nimi gardzić, ponieważ są one normalną częścią nas. Właśnie takimi stworzył nas Bóg. Rzeczywiście, pełne ludzkie życie byłoby bez nich niemożliwe!

Uczucie litości nigdy nie pojawiłoby się w ludzkiej piersi, gdyby nie zostało wzbudzone przez mentalny obraz cierpienia innych. A bez emocjonalnego uderzenia, które uruchamia wolę, nie byłoby aktu miłosierdzia. 

Tak właśnie jesteśmy skonstruowani i to, co tu mówię, nie jest niczym nowym. Każda matka, każdy mąż stanu, każdy przywódca, każdy kaznodzieja Słowa Bożego wie, że zanim słuchacz zostanie poruszony do działania, musi mu zostać przedstawiony konkretny obraz, który go poruszy, także dla jego własnej korzyści!

Bóg zamierzył, by prawda pobudzała nas do moralnego działania. 

Umysł otrzymuje idee, mentalne obrazy rzeczy takimi, jakimi są. Te pobudzają uczucia, a te z kolei poruszają wolę do działania zgodnie z prawdą. Tak powinno być i byłoby, gdyby grzech nie wkroczył i nie wyrządził szkody naszemu wewnętrznemu życiu. Z powodu grzechu prosta sekwencja prawda-uczucie-działanie może ulec załamaniu w każdej z jej trzech części.

Chrześcijanin, który zbyt długo wpatruje się w cielesne przyjemności tego świata, nie może uniknąć pewnego uczucia sympatii do nich, a to uczucie nieuchronnie doprowadzi do zachowania, które jest światowe. 

Wystawianie naszych serc na działanie prawdy i konsekwentne odmawianie lub zaniedbywanie posłuszeństwa impulsom, które ona wzbudza, jest hamowaniem impulsów życia w nas, a jeśli się tego nie ustrzeżemy, zasmucamy Ducha Świętego i uciszamy Go.

A. W.Tozer

032525 Myśleć po chrześcijańsku

Wreszcie, bracia, cokolwiek jest prawdziwego, cokolwiek godnego czci, cokolwiek sprawiedliwego, cokolwiek czystego, cokolwiek pięknego, cokolwiek chwalebnego, jeśli jest jakaś doskonałość, jeśli jest cokolwiek godnego pochwały, o tym myślcie.

Filipian 4:8

Jesteśmy tym,....? (co jemy, co o sobie myślimy, kogo udajemy, o co walczymy, co powtarzamy... :)

Pod wieloma względami jesteśmy tym, o czym myślimy. Nasze umysły są źródłem naszych działań i to poprzez nasze umysły pobudzane są nasze uczucia. Dlatego jest absolutnie konieczne, abyśmy myśleli o właściwych rzeczach i nauczyli się myśleć we właściwy sposób. Innymi słowy, musimy nauczyć się myśleć po chrześcijańsku (po Chrystusowemu).

Niektórzy powiedzieliby, że myślenie po chrześcijańsku oznacza posiadanie umysłu, który rozważa wyłącznie wyraźnie chrześcijańskie tematy, zamykając się na każdą inną koncepcję. Ale to nie pasuje do opisu chrześcijańskiego myślenia, który znajdujemy w Piśmie Świętym. Biblia naucza, że ​​tak naprawdę powinniśmy myśleć o wszystkim, ale musimy nauczyć się robić to z biblijnej perspektywy (2 Koryntian 10:5 (3) Chociaż bowiem w ciele pozostajemy, nie prowadzimy walki według ciała, (4) gdyż oręż bojowania naszego nie jest z ciała, lecz posiada moc burzenia, dla Boga, twierdz warownych. Udaremniamy ukryte knowania (5) i wszelką wyniosłość przeciwną poznaniu Boga, i wszelki umysł poddajemy w posłuszeństwo Chrystusowi ). Powinniśmy rozważać muzykę, inżynierię, medycynę, sztukę, sprawiedliwość, wolność i miłość — całą gamę ludzkiej egzystencji — przez pryzmat objawionych prawd Słowa Bożego.

 Apostoł Paweł rozumiał to, dlatego dał nam listę cech, za pomocą których możemy budować ramy naszego myślenia. Jak powiedział Paweł, jako naśladowcy Chrystusa, nasze myśli powinny być kierowane i rządzone przez takie cechy jak prawda, honor (szlachetność), sprawiedliwość (uczciwość) i czystość (moralna).

Mówi, że mamy myśleć o tych rzeczach, w których jest „jakakolwiek doskonałość”. Słowo „doskonałość”, którego używa, to greckie słowo areté, które jest najbardziej wszechstronnym słowem w języku greckim oznaczającym „cnotę”. (Człowiek cnotliwy jest umiarkowany, odważny, roztropny..., to człowiek, kierujący się wartościami a nie korzyściami, szanuje i jest szanowany).

Innymi słowy, Paweł daje nam standard, według którego możemy regularnie oceniać nasze wzorce myślowe. Możemy spojrzeć na Słowo Boże i zapytać: „Czy to, o czym decyduję się myśleć i sposób, w jaki decyduję się o tym myśleć, są zgodne z moralną doskonałością? Czy jest to zgodne z Bożą aprobatą?”.

To dopiero wyzwanie! Taki sposób myślenia nie pojawi się w próżni ani bez wielkiego wysiłku. Jeśli chcemy go kultywować, musimy rozmyślać nad Słowem Bożym dniem i nocą (Jozuego 1:8). Nieustannie dążąc do przemiany przez odnowienie umysłu (Rzymian 12:2), nie tylko uwielbimy Boga, ale także wzmocnimy naszą zdolność do walki o ewangelię w naszych rozmowach.

Tak więc, zastanawiając się nad swoimi myślami, oto trzy pytania, które możesz zadać, starając się zastosować ten werset w swoim życiu:

Czy jest coś, o czym powinienem myśleć więcej?

Czy jest coś, o czym powinienem myśleć mniej lub wcale?

Czy jest coś, o czym powinienem myśleć inaczej?

Alistair Begg

_______________

BT:

(1) Szczęśliwy mąż, 

który nie idzie za radą występnych, 

nie wchodzi na drogę grzeszników 

i nie siada w kole szyderców, 

(2) lecz ma upodobanie w Prawie Pana, 

nad Jego Prawem rozmyśla dniem i nocą. 

(3) Jest on jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą, 

które wydaje owoc w swoim czasie, 

a liście jego nie więdną: 

co uczyni, pomyślnie wypada. 

(4) Nie tak występni, nie tak: 

są oni jak plewa, którą wiatr rozmiata. 

(5) Toteż występni nie ostoją się na sądzie 

ani grzesznicy - w zgromadzeniu sprawiedliwych, 

(6) bo Pan uznaje drogę sprawiedliwych, 

a droga występnych zaginie.

_____

LIT:

(1) O, jak szczęśliwy jest ten, 

Kto nie kieruje się radą bezbożnych, 

Nie przesiąkł podłością grzeszników, 

Nie zajął miejsca w gronie szyderców, 

(2) A jego rozkosz to Prawo PANA 

— Nad nim rozmyśla za dnia oraz nocą. 

(3) Będzie jak drzewo zasadzone wśród strumieni, 

Które wyda owoc we właściwym czasie. 

Jego liść nie pożółknie, 

A czego się podejmie, to skończy z powodzeniem. 

(4) Z bezbożnymi będzie inaczej: 

Ci będą jak plewy, 

Które wiatr rozwieje. 

(5) Dlatego bezbożni przepadną na sądzie, 

Podobnie jak grzesznicy w gronie ludzi prawych. 

(6) PAN bowiem strzeże poczynań sprawiedliwych, 

Posunięcia bezbożnych zakończą się przegraną.

______________

Adamczyk, Księga Psalmów 1

Błogosławionym jest ten człowiek

Co umiał dostrzec ścieżkę Prawa,

Choć obok była droga grzesznych

I mógł wziąć udział w ich złych sprawach.

On jednak bał się Ciebie Panie

Bojaźnią czystą, przemyślaną

I znalazł czas, by dniem lub nocą,

Czytać Twą Księgę Praw spisaną.

Nie jest więc dziwne, że szczęśliwy

Z owoców pracy swej korzysta...

Podobny drzewu co nie więdnie,

Które ożywia struga czysta.

A tego, co od Ciebie stroni –

Choćby przebywał wśród wybranych –

Wiatr sądów Twoich spotka w życiu...

Zginie jak plewa rozdeptany.