„Pożyczanie kłopotów”

  „Pożyczanie kłopotów”

Wieczór był cichy. Deszcz uderzał o parapet, a w pokoju paliła się tylko jedna lampka.

Młody człowiek siedział przy stole z Biblią otwartą przed sobą, ale od dłuższego czasu nie przeczytał ani jednego wersetu.

Starszy pastor spojrzał na niego uważnie.

— Czytasz czy walczysz? — zapytał łagodnie.

Młody człowiek westchnął ciężko.

— Boję się tego, co może przynieść przyszłość. O dzieci. O żonę. O zdrowie. O pracę. O to, co będzie za kilka lat. Czasem budzę się w nocy i czuję, jakby moje serce już teraz przeżywało tragedie, które jeszcze się nie wydarzyły.

Pastor milczał chwilę.

— Czyli pożyczasz kłopoty.

— Pożyczam, możesz wytłumaczyć?

— Tak. Człowiek bierze cierpienia z jutra, z przyszłego roku, może nawet z wydarzeń, które nigdy nie nadejdą… i wkłada je na swoje barki już dziś.

Młody człowiek spuścił wzrok.

— Ale przecież trzeba myśleć o przyszłości.

— Tak. Lecz czym innym jest odpowiedzialność, a czym innym niewiara ubrana w ostrożność.

Za oknem zawiał wiatr.

Pastor otworzył Ewangelię Mateusza.

— Posłuchaj słów Chrystusa:

 „Nie zamartwiajcie się więc o jutro, gdyż jutro będzie troszczyć się o swoje sprawy. Dosyć ma dzień swego utrapienia.”  — Mt 6:34

— Jezus nie mówi, że życie będzie łatwe — ciągnął pastor. — On mówi, że każdy dzień ma własny ciężar. Ale my próbujemy nieść ciężary całego życia naraz. 

Młody człowiek pokręcił głową.

— Ale co, jeśli naprawdę nadejdzie cierpienie?

Pastor uśmiechnął się smutno.

— Nadejdzie i to na pewno... Na tym świecie nikt nie pporusza się bez bólu.

Ale problem polega na tym, że chcesz dziś otrzymać siłę na znoszenie cierpienia, którego dziś jeszcze nie ma.

Po chwili dodał:

— Bóg nigdy tak nie działa.

— Co masz na myśli?

— (Pwt 33:25) Mojżesz przekazując słowa błogosławieństwa pokoleniu Aszera mówi: „Jak twoje dni, tak niech będzie twoja siła” lub inaczej: „Twoje dni będą trwały tak długo, jak twoja siła”. Jest to obietnica wsparcia na każdy dzień: Bóg zapewnia, że w każdym momencie życia da człowiekowi dokładnie tyle siły, ile będzie w danym momencie potrzebował. Nie oznacza to braku trudności, ale gwarancję, że na każdy dzień przyjdzie odpowiednia łaska.

— Zatem łaska przychodzi razem z godziną próby? Nie wcześniej.. — zastanowił się na głos. 

Pastor pochylił się lekko.

— Człowiek zdrowy nie potrzebuje jeszcze łaski umierania.

Ojciec, który jeszcze nie stracił dziecka, nie ma jeszcze łaski na taki ból.

Męczennik przed uwięzieniem często drży ze strachu. A potem gdy przychodzi chwila próby — Bóg daje siłę, której wcześniej nie było.

Młody człowiek podniósł wzrok.

— Czyli moje lęki są próbą życia bez łaski na dzisiejszy dzień?

— Właśnie tak. Próbujesz żyć jutrem bez jutrzejszej pomocy Boga.

Zapadła cisza.

W końcu młody człowiek spytał cicho:

— Dlaczego Bóg ukrywa przed nami przyszłość?

Pastor zamknął Biblię.

— Z miłosierdzia.

— Z miłosierdzia?

— Gdybyś dziś zobaczył całe swoje przyszłe cierpienie naraz, najprawdopodobniej byś się załamał. Bóg daje człowiekowi światło tylko na tyle drogi, ile trzeba do następnego kroku.

Potem spojrzał w okno.

— My chcielibyśmy mapy całego życia. Bóg daje lampę na dzisiejszą noc.

Znów zapadła długa cisza.

— Ale ja ciągle analizuję przyszłość — przyznał młody człowiek. — W głowie układam scenariusze. Katastrofy. Rozmowy. Straty. Wszystko.

— No i cierpisz dwa razy.

— Dwa razy?

— Tak. Najpierw w wyobraźni. Potem — jeśli naprawdę coś nadejdzie — w rzeczywistości.

A często cierpisz ten pierwszy raz za coś, co nigdy się nie wydarzy.

Pastor otworzył list do Koryntian.

 „Gdyż w wierze chodzimy (pielgrzymujemy), a nie w oglądaniu.” — 2 Kor 5:7

— Widzisz — powiedział — człowiek cielesny chce kontrolować przyszłość, bo ufa temu, co widzi. Człowiek wierzący uczy się iść za Bogiem nawet wtedy, gdy droga tonie w ciemności.

Po chwili dodał spokojnie:

— Dawni chrześcijanie śpiewali: „Wolę kroczyć z Bogiem w ciemności, niż iść samemu w światłości.”

Młody człowiek zamyślił się głęboko.

— Jak więc walczyć z tym lękiem praktycznie?

Pastor odpowiedział powoli:

— Rób wiernie obowiązki dzisiejszego dnia.

Módl się o dzisiejszy chleb.

Dźwigaj dzisiejszy krzyż.

Okaż skruchę z dzisiejszego grzechu.

Kochaj ludzi, którzy są dziś obok ciebie.

Potem uniósł palec.

— A gdy przyjdą myśli o przyszłości, pytaj siebie:

„Jakie znaczenie będzie miało to wydarzenie za tysiąc lat?”

Młody człowiek milczał.

— W wieczności — ciągnął pastor — większość naszych dzisiejszych lęków okaże się cieniem, mgłą, parą wodną.

Po chwili dodał coś jeszcze.. ciszej:

— Jest jeszcze jedna rzecz.

— Jaka?

— Martwisz się, jak będziesz żył jutro.

A może powinieneś bardziej pytać, czy jesteś gotowy umrzeć jutro.

Pokój ucichł całkowicie.

— Chrześcijanin nie tylko przygotowuje się na kolejny dzień pracy.

On przygotowuje się na spotkanie z Bogiem.

Pastor otworzył Ewangelię Jana.

 „Niech się nie trwoży serce wasze; jak wierzycie w Boga, tak wierzcie i we mnie.” — J 14:1

— Ostatecznym lekarstwem na lęk nie jest pewność jutra. Jest nim pewność, pełne zaufanie Chrystusowi.

Młody człowiek siedział długo bez słowa.

Deszcz nadal padał.

Ale ciężar w jego oczach był już trochę mniejszy.

Jakby zrozumiał, że nie został powołany do niesienia całego życia naraz.

Tylko do wiernego przejścia z Bogiem przez dzisiejszy dzień.